Tomasz Judym - bohater powieści Stefana Żeromskiego „Ludzie bezdomni”

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 9.04.2024 o 12:26

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 1.03.2024 o 17:08

W erze Młodej Polski, zafascynowanej mistycyzmem, dekadencją i powrotem do idei heroizmu, literatura stanowiła kluczowe medium dla wyrażania rozczarowania utraconymi nadziejami pozytywizmu oraz dążeniem do eksploracji nowych dróg narodowego oraz indywidualnego wyzwolenia. Stefan Żeromski, w swej powieści „Ludzie bezdomni”, kreuje postać Tomasza Judyma – lekarza z głębokim poczuciem misji społecznej, jako symbol młodopolskiego bohatera tragicznego, próbującego za wszelką cenę przeciwdziałać społecznym niesprawiedliwościom.

Judym, jako produkt swego środowiska i czasów, wyraża bolesne doświadczenie determinacji społecznej, której próbuje się przeciwstawić. Jego tło historyczno-społeczne, obrazujące Polskę pod zaborami, z jej strukturą klasową i brakiem sprawiedliwości, stanowi punkt wyjścia do refleksji nad prawdziwym znaczeniem poświęcenia się dla innych. Ta tragiczna determinacja losu, uwarunkowana przeszłością Judyma, przejawia się w jego wewnętrznym konflikcie między pragnieniem szczęścia osobistego a poczuciem obowiązku wobec społeczeństwa.

Obcość Judyma w świecie, którego pragnie zmienić, jest tym bardziej odczuwalna w kontekście jego relacji ze społeczeństwem, a szczególnie z biedotą, którą jednocześnie nienawidzi i cierpi dla niej. Jego poczucie fatum i determinacji w życiowych wyborach, narzuconych przez społeczną niesprawiedliwość, wzmacnia tragiczny charakter postaci i wskazuje na jej bohaterski wymiar w walce z niesprawiedliwym światem.

Konflikt tragiczny Judyma spotęgowany jest przez jego osobisty dylemat między życiem w zgodzie ze sobą a poświęceniem dla idei lepszego świata. Jego poświęcenie nie ogranicza się tylko do kwestii zawodowych, ale przenosi się również na płaszczyznę osobistą – relacje z Joanną Podborską, która staje się kolejną ofiarą w tej niewesołej grze idei kontra życie. Zrównoważenie tych dwóch obszarów staje się dla Judyma niemożliwe, a porzucenie Joanny symbolizuje jego pełne oddanie sprawie społeczeństwa nad własnym szczęściem.

Decyzje Judyma, choć podyktowane szlachetnymi intencjami, prowadzą go do osobistej klęski, samotności i wyobcowania. Tragiczność jego wyborów podkreśla symbolika rozdartej sosny znajdującej się przy drodze do Zakopanego, która staje się metaforą wewnętrznego rozdarcia i klęski życiowej bohatera.

Znaczenie Tomasza Judyma jako bohatera tragicznego w literaturze Młodej Polski jest niezaprzeczalne. Ukazuje on uniwersalny konflikt między indywidualnymi pragnieniami a poczuciem obowiązku wobec społeczeństwa. Refleksja nad ceną poświęcenia dla idei, znaczeniem losu i determinacji w życiu bohatera tragicznego, prowadzi do głębszego zrozumienia trudności wyborów osobistych w kontekście odpowiedzialności społecznej.

Podsumowując, postać Tomasza Judyma w „Ludziach bezdomnych” stanowi wyrazisty przykład bohatera tragicznego, którego życie ukazuje przesłanie o cenie poświęcenia się dla wyższych ideałów. Kreacja tej postaci przez Żeromskiego świadczy o głębokiej analizie i krytyce ówczesnych realiów społecznych oraz próbie odnalezienia rozwiązania bolączek narodowych poprzez figurę pojedynczego, choć tragicznie splamionego, heroizmu.