Wątki literackie związane z osobą świętego Franciszka

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 2.03.2024 o 15:02

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 1.03.2024 o 17:08

Święty Franciszek z Asyżu, średniowieczny zakonnik i założyciel zakonu franciszkanów, był postacią, której życie i działalność miały ogromny wpływ nie tylko na historię Kościoła, ale także na kulturę i literaturę. Odbicie przekonań i postaw Franciszka odnaleźć można w dziełach literackich różnych epok, szczególnie zaś w twórczości okresu Młodej Polski. Przesłanie św. Franciszka, skupione wokół miłości do Boga, ludzi, zwierząt, a przede wszystkim natury, wywarło wpływ na autorów szukających odpowiedzi na pytania o sens życia, poszukiwanie indywidualnej i zbiorowej tożsamości, oraz relacji człowieka z otaczającym go światem.

Najbardziej rozpoznawalnym utworem o tematyce franciszkańskiej jest "Hymn św. Franciszka z Asyżu" autorstwa Jana Kasprowicza. Wiersz ten, przesiąknięty głębokim emocjonalizmem i mistycyzmem, wyraża miłość do Boga poprzez cierpienie i poświęcenie się. Kasprowicz, będąc reprezentantem Młodej Polski, w swojej interpretacji postaci św. Franciszka skupia się na aspekcie cierpienia - jako drodze do odkupienia i ekstatycznej miłości boskiej, co stawia św. Franciszka jako mistyka, poszukującego w uniesieniu duchowym zbliżenia z Bogiem.

Kolejny wątek franciszkański spotkać można w poezji Kazimierza Przerwy-Tetmajera. W utworze "Ta trawa, której nikt nie kosi..." poeta przedstawia nieskażoną przyrodę jako miejsce spotkania z sacrum. Bliskość z naturą, odczuwana jako element większej harmonii wszechświata, skłania do refleksji o duchowym ubóstwie - kluczowym elemencie franciszkanizmu, z którym Tetmajer utożsamiał się w kontekście dążenia do prostoty i skromności życia.

Jan Kasprowicz w "Księdze ubogich" także porusza problematykę zgodną z wizją świata św. Franciszka. Kasprowicz, przejmując się losem ubogich i cierpiących, znajduje w przyrodzie źródło pocieszenia i spokoju. Motywy franciszkańskie, takie jak pokora, miłość do wszelkiego stworzenia czy ubóstwo duchowe, są w dziele Kasprowicza wyrazem poszukiwania samego sensu życia, a jednocześnie reakcją na problemy współczesnego mu świata.

W twórczości Leopolda Staffa również można odnaleźć inspiracje franciszkańskie. W "Przedśpiewie" i "Modlitwie żebraka", poeta uchwycił głęboko humanitarną, wręcz uniwersalną wizję człowieka, będącą w harmonii ze światem i stworzeniem. Duch franciszkański przejawia się tu poprzez wszechobecność motywów natury, prostoty życia i pokory.

Wpływ motywów franciszkańskich był szczególnie ważny dla czytelników Młodej Polski, którzy w obliczu przemian społecznych, industrializacji i kryzysu duchowego szukali nadziei i światła. Święty Franciszek, jako patron ubogich, pokornych i kochających przyrodę, był postacią, z którą łatwo się utożsamiać w czasach, gdy społeczeństwo coraz bardziej oddalało się od natury.

Obecnie, w kontekście narastającego kryzysu ekologicznego i dążenia do ochrony środowiska, nauki św. Franciszka z Asyżu nabierają nowego wymiaru. Przesłanie pokory i miłości do świata naturalnego wydaje się być niezbędnym elementem w rozmowach na temat zrównoważonego rozwoju i dbałości o naszą planetę.

Podsumowując, wątki franciszkańskie w literaturze Młodej Polski oraz w późniejszych dokonaniach literackich są ważnym elementem w poszukiwaniu sensu życia, poczucia harmonii i pokoju wewnętrznego. Święty Franciszek z Asyżu przez swój życiorys i przesłanie staje się inspiracją dla poetów i pisarzy, którzy w jego postaci odnajdują odpowiedzi na wieczne pytania dotyczące istoty człowieczeństwa, relacji z Bogiem i otaczającym nas światem.