Od pokory do buntu: różne postawy wobec cierpienia w "Kordianie" i "Zbrodni i Karze" oraz w kontekście literackim: "Zdążyć przed Panem Bogiem" i mitu o Prometeuszu

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 8.11.2023 o 16:55

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 8.11.2023 o 9:20

Postacie literackie często stawiane są w sytuacjach, które wymagają od nich reakcji na cierpienie. W lekturach obowiązkowych, takich jak "Kordian" czy "Zbrodnia i Kara", odnaleźć można różne postawy wobec tego nieodłącznego elementu ludzkiego losu. Pokora oraz bunt to dwa skrajnie przeciwstawne sposób reagowania na cierpienie, które można zaobserwować u bohaterów tych dzieł.

W dramacie "Kordian" Juliusza Słowackiego, tytułowy bohater doświadcza wielu trudności i cierpień, które prowadzą go do głębokiego rozczarowania i rezygnacji z walki o własne szczęście. Kordian prezentuje postawę pokory, akceptując swoje los i poddając się życiowym trudnościom. Swoje cierpienie odbiera jako nieuchronny aspekt ludzkiego bytu, z którego nic nie da się wyrwać. Ta postawa wydaje się wynikać z przekonania o swoim małym znaczeniu w stosunku do nieuchronności egzystencji. Tak samo jak w mitologicznym Prometheuszu, rezygnuje z buntu przeciwko nieuchronnym siłom losu.

Zupełnie inaczej reaguje na cierpienie postać Raskolnikowa z powieści "Zbrodnia i Kara" Fiodora Dostojewskiego. Młody student, pogrążony w głębokim rozpaczy i bezprzedmiotowości swojego życia, decyduje się dokonać morderstwa. Jego bunt wynika z przekonania, że cierpienie jest nieodłącznym elementem życia, ale można je pokonać poprzez działanie, narzucanie swojej woli i nowe ukierunkowanie sensu egzystencji. Raskolnikow podejmuje radykalne działania, które mają przynieść mu wyzwolenie od cierpienia. W kontekście literackim powieści Dostojewskiego, "Zdążyć przed Panem Bogiem" Zofii Kossak, można odnaleźć podobną postawę buntu wobec cierpienia. Główna bohaterka, Janka, staje na czele ruchu oporu, walczy z niewolą i narzuconym cierpieniem. Jej postawa buntu jest wynikiem przekonania, że cierpienie można pokonać, to nasza decyzja, jak na nie reagujemy.

Odwiedzając mit o Prometeuszu, również możemy zauważyć dążenie do buntu wobec cierpienia. Prometeusz, które ośmielił się ukraść ogień dla człowieka, był ukarany przez bogów i skazany na wieczne cierpienie, więziony na górze Kaukazu, gdzie orły codziennie podgryzają mu wątrobę. Jednak mityczny bohater nie poddaje się i wykazuje postawę buntu wobec cierpienia. Jego niepokorna duma nie pozwala mu zaakceptować swojego losu i przyjęcia cierpienia jako nieuchronności.

Wszystkie te postacie, zarówno literackie, jak i mitologiczne, dążą do pokonania cierpienia, ale na różne sposoby. Kordian akceptuje je i poddaje się, Raskolnikow i Janka buntują się przeciwko niemu, a Prometeusz nieustannie walczy z cierpieniem. To świadczy o różnych postawach, jakie mogą przybrać ludzie wobec trudności i bólu. Cierpienie jest nieuchronnie obecne w życiu każdego człowieka, ale sposób, w jaki z nim się mierzymy, zależy od nas samych.