Człowiek w poszukiwaniu sensu swojego istnienia. Analiza literacka

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 28.03.2024 o 12:35

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 25.03.2024 o 13:21

Człowiek w nieskończoności swojego istnienia niejednokrotnie staje przed koniecznością poszukiwania sensu, celu, który nadałby jego życiu prawdziwą wartość i znaczenie. Odwieczne pytanie o sens życia znajduje odzwierciedlenie w literaturze, co czyni ją nie tylko świadkiem, ale i medium przemyśleń egzystencjalnych. Wśród dzieł, które w sposób wyjątkowy przybliżają ten temat, na szczególną uwagę zasługują "Lalka" Bolesława Prusa oraz "Mit Sizyfa" Alberta Camusa. Te dwa teksty, pochodzące z różnych epok i kontekstów kulturowych, doskonale ilustrują zmagania człowieka z poszukiwaniem sensu życia.

W "Lalce" Bolesława Prusa widzimy Stanisława Wokulskiego – postać, którą można określić jako ucieleśnienie człowieka poszukującego sensu w dominującej rzeczywistości społecznej i kulturalnej. Dla Wokulskiego sensem staje się miłość – uczucie, które kieruje jego działaniami i jest motorem jego dążeń. Wokulski pragnie zaistnieć w świecie swojej ukochanej, Izabeli Łęckiej, i uzyskać akceptację w wyższych sferach społecznych. Jego poszukiwanie sensu jest zatem ściśle związane z dążeniem do uzyskania miłości oraz społecznego uznania, co ukazuje, jakie wartości były deprecjonowane w ówczesnym społeczeństwie. Ból, jaki ostatecznie przeżywa bohater, wynikający z braku wzajemności uczucia i odrzucenia przez społeczeństwo, ukazuje tragiczność poszukiwań sensu w materialnym i społecznie uwarunkowanym świecie.

Zupełnie inny wymiar poszukiwań sensu życia prezentuje "Mit Syzyfa" Alberta Camusa. Francuski filozof i pisarz proponuje czytelnikowi refleksję nad absurdem istnienia, opierając swoje rozważania na mitologicznej postaci Syzyfa, skazanego przez bogów na wieczne wtaczanie głazu na szczyt góry, skąd stoczy się on z powrotem. Camus używa tej metafory do przedstawienia ludzkiej egzystencji: ciągłego dążenia i nieustającej pracy, której ostateczny cel wydaje się być nieuchwytny. Dla Camusa jednak kluczem do znalezienia sensu jest akceptacja absurdalności życia i bunt przeciwko niej. Sens życia wyłania się zatem z poszukiwania wartości w samej walce, w nieprzerwanym wysiłku, w samym akcie tworzenia własnego przeznaczenia.

Lektura "Lalki" i "Mitu o Syzyfie" skłania do refleksji nad niezmiennymi pytaniami o sens życia, które towarzyszą ludzkości od zawsze. Zarówno Prus, jak i Camus, choć w różnych kontekstach kulturowych i za pomocą różnych środków wyrazu, ukazują, że poszukiwanie sensu jest nieodłączną częścią ludzkiej kondycji. W przypadku Wokulskiego poszukiwanie to kończy się tragizmem, w "Micie Syzyfa" zaś Camus sugeruje, że sens tkwi w samym poszukiwaniu, w akceptacji absurdalności bytu i buncie przeciw niemu.

Każdy z tych tekstów w unikatowy sposób odpowiada na pytanie o sens życia, pokazując zmagania człowieka z niespełnieniem, odrzuceniem, ale także z nadzieją i możliwością nadania życiu głębszego znaczenia poprzez nieustanne poszukiwania. Zarówno w "Lalce" Prusa, jak i w "Micie Syzyfa" Camusa, zauważyć można głębokie zrozumienie ludzkiej natury oraz potęgę ducha, który nawet w obliczu nieuchronnego absurdalności poszukiwań, nie przestaje dążyć do znalezienia sensu swej egzystencji.