Na podstawie wierszy Stanisława Grochowiaka „Lekcja anatomii” i Witolda Maja „Et in Arcadia ego” napisz pracę na temat: Wobec śmierci i przemijania - dialog poetów współczesnych z tradycją barokową.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 9.11.2023 o 17:47

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 9.11.2023 o 14:46

Wiersze Stanisława Grochowiaka „Lekcja anatomii” oraz Witolda Maja „Et in Arcadia ego” to przykłady współczesnej poezji, która nawiązuje do tradycji barokowej. Obaj poeci podejmują tematykę śmierci i przemijania, co stawia ich twórczość w dialogu z przeszłością i daje nowe spojrzenie na te nieodłączne elementy ludzkiego życia.

Wiersz Grochowiaka, „Lekcja anatomii”, nawiązuje do tradycji barokowej poprzez specyficzne ukazanie ciała i emocji związanych ze śmiercią. Autor przedstawia ponure sceny, które mają na celu przypomnienie o tym, że człowiek jest skazany na nieuchronne przejście przez życie i śmierć. Barokowy charakter literackiej formy jest w tym wypadku podkreślony przez grobowe obrazy i silną ekspresję w utworze. Niezwykle ważne jest również zastosowanie języka poetyckiego, którym Grochowiak buduje atmosferę grozy i przerażenia.

Warto zauważyć, że Grochowiak w swoim wierszu nie ogranicza się jedynie do nawiązywania do tradycji barokowej, ale również zmienia jej interpretację. Autor odwołuje się do współczesnej rzeczywistości i wykorzystuje elementy, które są charakterystyczne dla naszych czasów. Dzięki temu tworzy nowy dialog między literacką formą a odbiorcą, co sprawia, że jego twórczość staje się bardziej uniwersalna i aktualna. Grochowiak pokazuje w swoim wierszu, że śmierć i przemijanie to tematy, które dotykają każdego człowieka, niezależnie od epoki.

Podobnie jak Grochowiak, również Witold Maja w wierszu „Et in Arcadia ego” podejmuje temat śmierci i przemijania, choć w sposób bardziej subtelny i filozoficzny. Tytuł utworu jest nawiązaniem do tradycji barokowych, w których często pojawiał się motyw vanitas, czyli przemijania i nietrwałości życia. Maja podobnie jak barokowi artyści ukazuje w swoim wierszu piękno, które jednocześnie jest złudne i nietrwałe.

Wiersze obu poetów pokazują, że mimo upływu czasu, temat śmierci i przemijania wciąż jest aktualny i ma ogromne znaczenie dla człowieka. Tę samą tematykę poruszali artyści barokowi, jednak współcześni poeci zmieniają perspektywę i oglądają ją z nowej strony. Odwołując się zarówno do tradycji, jak i do współczesności, tworzą nowy dialog z czytelnikiem, który nie tylko uświadamia o nieuchronności śmierci, ale również pobudza do refleksji nad sensem życia.

Wobec śmierci i przemijania, dialog poetów współczesnych z tradycją barokową, jest więc niezwykle ciekawym zagadnieniem literackim. Grochowiak i Maja nie tylko kontynuują temat i techniki stosowane przez barokowych twórców, lecz również nadają im nowy rys, wpisując się w współczesną rzeczywistość. Ich wypracowania, choć powstałe w innych czasach, wciąż mają ogromne znaczenie dla czytelnika, który również stoi w obliczu śmierci i przemijania.