„Kordian” Juliusza Słowackiego jako typ romantycznego bohatera

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 25.04.2024 o 9:20

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 24.04.2024 o 16:43

Dramat „Kordian” Juliusza Słowackiego, napisany po upadku powstania listopadowego, to jedno z najważniejszych dzieł polskiego romantyzmu. Zawarte w nim problemy i dylematy bohatera, tytułowego Kordiana, stanowią bezpośrednie odzwierciedlenie rozterek epoki, a sam Kordian jest postacią wyjątkowo romantyczną, choć niepozbawioną unikalnych cech odróżniających go od innych bohaterów tego okresu.

Bohater romantyczny to postać często zmagająca się z wewnętrznymi konfliktami, nierozumiana przez otoczenie, pełna melancholii i tęsknoty za czymś nieosiągalnym. Te cechy doskonale obrazują Kordiana, zwłaszcza w pierwszej części dramatu. Już na wstępie poznajemy go jako młodzieńca, który doświadcza nieszczęśliwej miłości – podstawowego motywu romantycznego. Ta nieszczęśliwa miłość staje się dla niego źródłem bólu, ale również siłą napędzającą do poszukiwania nowej życiowej drogi. Widać tu silne podobieństwo do Gustawa z „Dziadów” Mickiewicza, który również jest postacią cierpiącą i skłonną do refleksji nad własną duszą.

W trakcie dramatu możemy także zaobserwować ewolucję psychologiczną Kordiana, która prowadzi go od osobistych rozterek do bardziej świadomego zaangażowania w sprawy narodowe. Zmiana ta jest mocno zaznaczona w tekście, także poprzez jego rozwijającą się świadomość polityczną, co znajduje odzwierciedlenie w jego decyzji o przyłączeniu się do spisku mającego na celu zamach na cara. Tu Słowacki ukazuje kolejny ważny dla romantyzmu wątek – postawę buntu i walki z tyranią.

Nieudany zamach na cara jest momentem kluczowym w dramacie, ukazującym zarazem heroizm, jak i tragedię Kordiana. Jego działania, pełne wewnętrznych konfliktów i moralnych dylematów, osiągają punkt kulminacyjny podczas nieudanego zamachu, który reflektuje jego wewnętrzną walkę i niewystarczające przygotowanie. Słowacki w bardzo dramatycznym, pełnym tragizmu stylu, pokazuje rozpad idealistycznych wyobrażeń o heroicznej walce, jednocześnie podkreślając symboliczne znaczenie klęski dla dalszych losów narodu.

Kordian, jako bohater romantyczny, jest również wyrazicielem uczuć i dążeń swojego narodu – co jest cechą charakterystyczną wielu głównych postaci tego okresu literackiego. Jego osobista walka z uczuciami i obowiązkiem wobec ojczyzny, staje się metaforą narodowej walki o wolność. Postać ta, choć niesie ze sobą wiele motywów typowych dla bohaterów romantycznych, w polskiej literaturze przybiera również dodatkowe, unikalne cechy, związane z ówczesną sytuacją polityczną i społeczną w kraju.

Podsumowując, Kordian jest wpisany w kanon romantycznego bohatera, lecz jednocześnie wniósł nową jakość do tego obrazu, łącząc osobiste cierpienie z patriotycznym poświęceniem. Jest on wyrazicielem przemian ideowych romantyzmu, gdzie walka o identyczność narodową splata się z osobistą dramaturgią. Dramat „Kordian”, wykorzystując zarówno typowe, jak i unikalne cechy bohatera romantycznego, stanowi ważne świadectwo polskiego romantyzmu, ale też nieustannie zachowuje aktualność swojego przekazu, pokazując, jak indywidualna walka Kordiana znajduje odzwierciedlenie w szeroko pojętej walce o wolność i niezależność.