Wisława Szymborska – „Monolog dla Kasandry”

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 22.09.2023 o 20:57

Wisława Szymborska – „Monolog dla Kasandry”

„Monolog dla Kasandry” to jedno z najbardziej znanych dzieł literackich polskiej noblistki, Wisławy Szymborskiej. Wiersz ten jest niezwykle poruszający i stanowi głęboką refleksję nad losami człowieka, jego przyszłością i niewiedzą, która jest nieuniknioną częścią naszego życia.

W utworze, Szymborska pozwala Kasandrze, postaci z mitologii greckiej, wyrazić swoje rozterki i troski dotyczące przyszłości. Kasandra była prorokinią, której oznajmiano przyszłe wydarzenia, lecz nikt nie wierzył w jej przepowiednie. W „Monologu dla Kasandry” autorka daje tej bohaterce możliwość wyrażenia tego, co czuła i myślała.

Wiersz rozpoczyna się od słów „O miłość, kocham was!”. Wydaje się, że Kasandra, mimo własnego tragicznego losu i przekleństwa, do końca zachowała w sobie miłość dla innych ludzi. Ta emocja stanowi istotny kontrast do jej nieszczęśliwego losu i odzwierciedla jej wewnętrzną siłę.

Kasandra opowiada o swoim proroctwie dotyczącym upadku Troi, które zostało zignorowane przez wszystkich. Była w stanie dostrzec na przyszłość, lecz było to dla niej przekleństwo, gdyż nikt jej nie wierzył. W przemówieniu teatralnym, które ukazuje się w wierszu, Kasandra wyraża frustrację i rozczarowanie z powodu niewiary innych. Jej słowa oddają frustrację człowieka, który posiada wiedzę o przyszłości, lecz nie jest w stanie wpłynąć na nią ani przekonać innych.

W dalszej części wiersza, Kasandra wyraża swoje wątpliwości i pytania dotyczące sensu przyszłości. Dlaczego w ogóle wiedzieliśmy, co się stanie, skoro nie mogliśmy nic z tym zrobić? Dlaczego przyszłość istnieje, skoro nie jest w naszej mocy jej zmienić? Pytania te dotykają głęboko człowieka i jego relacji z losem.

„Monolog dla Kasandry” jest również medytacją nad rolą wiedzy. Czy wiedza o przyszłości jest zawsze błogosławieństwem? Czym jest nasze życie, jeśli brakuje nam niewiedzy i tajemnicy? Czy możliwość przewidzenia przyszłości jest łaską, czy przekleństwem?

Wiersz kończy się zdaniem: „Wolność! Plany na domki weekendowe!”. To ironicznym wyrazem tego, że człowiek często zatracajac