Czy zbrodniarz może być ofiarą własnej zbrodni? Swój sąd uzasadnij w oparciu o wybrane utwory literackie

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 24.09.2023 o 19:15

Zbrodniarz jako ofiara własnej zbrodni – czy to możliwe? Jest to kontrowersyjne zagadnienie, które zadaje trudne pytania dotyczące moralności, wzajemnych relacji międzyludzkich oraz odwetu. Czy człowiek, który sam dopuszcza się haniebnych czynów, może ostatecznie stać się ofiarą tychże czynów? Czy proces przejścia od sprawcy do ofiary jest możliwy? Na te pytania postaram się odpowiedzieć, analizując utwory literackie, takie jak "Zbrodnia i kara" Fiodora Dostojewskiego, "Hamlet" Williama Szekspira oraz "Zło w nas" Leopolda Tyrmanda.

Pierwszym utworem, który będę analizował, jest "Zbrodnia i kara" Fiodora Dostojewskiego. Głównym bohaterem tej powieści jest Rodion Raskolnikow, młody student, który popełnia morderstwo. W ciągu wydarzeń powieści widzimy, jak Raskolnikow cierpi z powodu swojego czynu. Choć jest on na pewno winny i odpowiedzialny za swoją zbrodnię, to nie można zapomnieć o jego wewnętrznym konflikcie, który prowadzi do rozpadu psychicznego. Raskolnikow staje się ofiarą własnych myśli oraz wyrzutów sumienia, które go dręczą. Cierpienie, które przeżywa, jest wynikiem jego winy, ale można je również odebrać jako formę kary za jego czyn.

Drugi utwór, który będzie przedmiotem moich rozważań, to "Hamlet" Williama Szekspira. W tym dramacie tytułowy bohater, Hamlet, zmuszony jest do mścić się na swoim stryju, który zamordował swojego ojca, króla. Jednakże, proces wykonania tej zbrodni przysparza Hamletowi wiele cierpienia. Zabija swojego wroga, ale naraz przekonuje się, że został również zraniony. Hamlet traci bliskich, zdradzają go ludzie, którym ufał, oraz cierpi na konsekwencje swojej decyzji. Z tego powodu można zastanawiać się, czy Hamlet nie stał się ofiarą swojej własnej zbrodni. W rezultacie, mimo że Hamlet jest aktem sprawiedliwości, płaci również wysoką cenę za swoje czyny.

Ostatnim utworem, który chciałbym poruszyć, jest "Zło w nas" Leopolda Tyrmanda. To powieść, która ukazuje historię człowieka, który popełnił zbrodnię na tle seksualnym i cierpi na skutek własnych działań. Bohater powieści, Leonard Biegler, ma świadomość swojej winy i doświadcza wielu cierpień psychicznych. Mimo to, Tyrmand daje nam nadzieję, że zbrodniarz może ostatecznie znaleźć ukojenie dla swojej duszy. Choć Biegler być może nie jest bezpośrednio ofiarą tej zbrodni, może być uważany za ofiarę swojego własnego zła, które dławi go wewnętrznie.

Podsumowując, analiza wybranych utworów literackich prowadzi nas do wniosku, że zbrodniarz może być ofiarą własnej zbrodni. Mimo że z pewnością musimy traktować zbrodniarza jako sprawcę, warto zwrócić uwagę na motywy i skutki jego czynów. Każdy z analizowanych bohaterów doświadcza nie tylko zewnętrznej kary, ale również wewnętrznego cierpienia, które może być uznane za pewien rodzaj sprawiedliwości. To zjawisko ukazuje nam, że granica między sprawcą a ofiarą jest cienka i uporczywie trzyma się naszych świadomości.