Psychika zbrodniarza i konsekwencje jego uczynków w „Makbecie” Williama Shakespeare’a

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 7.03.2024 o 11:21

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 1.03.2024 o 17:08

William Shakespeare, jeden z największych dramaturgów wszech czasów, w swoich dziełach poruszał tematy uniwersalne, które do dziś pozostają aktualne i pełne głębi psychologicznej. Jego dramat "Makbet" to studium psychiki zbrodniarza, gdzie główny bohater, kierowany przez własne ambicje i podburzany przez wróżby, dokonuje szeregu przestępstw, prowadzących do jego upadku.

Makbet na początku dramatu jest przedstawiany jako postać szlachetna i bohaterska. Jego odwaga i zasługi na polu bitwy są cenione przez króla Duncana. Wizerunek Makbeta jako rycerza idealnego szybko jednak zaczyna pękać pod wpływem jego wewnętrznych słabości. Chora ambicja, podsycana przez wróżby trzech czarownic przepowiadających mu koronę, doprowadza do zakorzenienia się w nim myśli o uzyskaniu władzy za wszelką cenę. Kluczową rolę pełni tutaj także Lady Makbet, która staje się katalizatorem działania, podburzając Makbeta do zamachu na króla.

Pierwsza zbrodnia – morderstwo króla Duncana – staje się punktem zwrotnym w życiu bohatera. W danej chwili zostaje on przekształcony z lojalnego poddanego w krwawego tyrana. Konsekwencje psychiczne tego czynu są natychmiastowe i odczuwalne dla Makbeta, który zmaga się z poczuciem winy i lękiem. Obraz spotkania z duchem Banqua, kolejnej ofiary Makbeta, dodatkowo podkreśla eskalację przemocy i zanik empatii w jego psychice.

Po śmierci króla Makbet nie zatrzymuje się na jednej zbrodni. Śmierć Banqua, następnie atak na dom Macduffa – wszystko to ma załagodzić wewnętrzne demony Makbeta i utrwalić jego władzę. Psychika zbrodniarza stopniowo ulega dalszym zniekształceniom, a bohater coraz częściej usprawiedliwia swoje działania, spychając winę na innych lub na okoliczności zewnętrzne.

Kulminacyjnym punktem drastycznego spadku moralności bohatera jest śmierć Lady Makbet, której rozpad psychiczny stanowi odbicie złych uczynków męża. Samobójstwo Lady Makbet to sygnał, że krąg zbrodni i kar jest niemal zamknięty. Reakcja Makbeta na tę śmierć jest pozbawiona emocji, co wskazuje na zanik człowieczeństwa w nim samym i pogłębienie alienacji społecznej.

Stopniowe odchodzenie od Makbeta przyjaciół i poddanych, utrata respektu jaki miał jako rycerz i tan Glamis, są konsekwencjami, które bohater ponosi nie tylko na płaszczyźnie osobistej, ale i politycznej. Władza, którą zdobył przez zbrodnię, okazuje się być władzą bez wartości, piastowaną w ciągłym lęku przed utratą tronu i życia.

Makbet porównywany jest do innego zdrajcy, poprzedniego tanu Kawdoru, którego historia w dramacie ukazuje cykl władzy i zdrady, podkreślając jednocześnie, że każdy bohater przed śmiercią mierzy się ze swoim sumieniem i konsekwencjami swoich wyborów.

Podsumowując, "Makbet" Shakespeare'a to przestroga przed polityką wypraną z moralności. Dramat pokazuje, jak pragnienia i słabości ludzkiej natury mogą prowadzić do katastrofalnych konsekwencji. Makbet staje się mementem dla współczesnych, ukazującym konieczność etycznej refleksji nad własnymi działaniami i przypominającym o odpowiedzialności za nie. To ponadczasowy przykład literacki, który daje nam do myślenia o konsekwencjach naszych wyborów i ostatecznym koszcie władzy zdobytej zbrodniczo.