„Cierpienie i zło, które jednych odrzucało od Boga, innych przynaglało do wpadnięcia w jego ramiona”- odnieś się do słów ks. Józefa Sadzika.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 16.05.2024 o 11:11

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 15.05.2024 o 22:22

Życie ludzkie pełne jest zarówno radości, jak i cierpienia. Radość i smutek, sukcesy i porażki, miłość i straty są nieodłącznymi elementami naszego ziemskiego bytowania. Cierpienie, będące nieodzowną częścią ludzkiej egzystencji, często uczy nas odporności na życiowe niepowodzenia. Jego akceptacja oraz różnorodne postrzeganie w historii i literaturze ukazują, jak wieloetapowym i skomplikowanym jest to zjawisko.

Ks. Józef Sadzik, reflektując nad problemem cierpienia, stwierdził: „Cierpienie i zło, które jednych odrzucało od Boga, innych przynaglało do wpadnięcia w jego ramiona”. Słowa te odwołują się do fundamentalnej kwestii: jak ludzie różnie reagują na cierpienie. U jednych prowadzi ono do buntu przeciwko Bogu, podczas gdy inni zbliżają się do Niego i odnajdują w Nim ukojenie. Te różnorodne postawy wobec cierpienia doskonale ukazują zarówno literatura, jak i historia.

Postać Chilona z powieści Henryka Sienkiewicza „Quo Vadis” jest doskonałym przykładem człowieka, którego reakcje na cierpienie przechodziły przemianę. Chilon, pełniący rolę informatora i konfliktowego bohatera w powieści, był odpowiedzialny za wiele złych czynów, w tym za śmierć Glaukosa, którego oskarżył o sympatyzowanie z chrześcijanami. Chilon, widząc cierpienie Glaukosa, uświadomił sobie, jak haniebnego czynu się dopuścił. Widok powieszonego przyjaciela stał się dla niego punktem zwrotnym – inicjował proces wewnętrznej przemiany, która doprowadziła go do próby zadośćuczynienia i chęci uzyskania przebaczenia.

Wsłuchując się w nauki apostoła Pawła z Tarsu, Chilon nawraca się na chrześcijaństwo, przechodzi chrzest i staje się świadkiem Prawdy. Ostateczna odwaga Chilona w ujawnieniu zbrodniczych działań, takich jak podpalanie Rzymu przez Nerona, była świadectwem jego ewolucji. Przeszedł od buntu wobec Boga do pełnego oddania, dowodząc, że cierpienie może być zarówno przyczyną zwątpienia, jak i nawrócenia.

Kolejnym symbolicznym przykładem różnorodnych postaw wobec cierpienia jest rozmowa dwóch łotrów ukrzyżowanych razem z Jezusem. Historyczny kontekst tej sytuacji wnosi do refleksji o ludzkiej skłonności do różnych reakcji na ból i beznadzieję. Pierwszy łotr pełen złości i pychy szydził z Chrystusa, próbując w ten sposób sprawdzić Jego moc: „Czy Ty nie jesteś Mesjaszem?”. To była reakcja buntu i odrzucenia. Drugi łotr, w obliczu cierpienia, przeżył moment skruchy i błagał Jezusa o miłosierdzie. Jezus w odpowiedzi na skruchę tego człowieka, powiedział: „Zaprawdę, powiadam ci, dziś ze mną będziesz w raju”. Ta historia pokazuje, że cierpienie może doprowadzić do dwóch skrajnych postaw: odrzucenia i szyderstwa lub pełnej pokory i nawrócenia.

Postać Hioba z Biblii jest kolejnym przykładem człowieka, który pomimo ogromnego cierpienia zachował wiarę w Boga. Hiob, przed nałożeniem na niego nieszczęść, prowadził bogate i szczęśliwe życie. Jednak nagłe straty, utrata bliskich, gospodarstwa i całego majątku wystawiły jego wiarę na próbę. Otoczenie Hioba, zszokowane jego losem, przeżywało kryzys wiary i przeklinało Boga. Hiob jednak przyjął cierpienie z pokorą, wypowiadając słynne słowa: „Dał Pan i zabrał Pan, niech będzie imię Pańskie błogosławione”. Jego niezachwiana wiara i akceptacja Bożej woli uczyniły go przykładem człowieka, który mimo bólu pozostaje wierny Stwórcy.

Cierpienie związane z wojną jest jednym z najcięższych doświadczeń, jakie może spotkać człowieka. Wojna, pełna morderczych warunków życia, więzienia, bicia i wykorzystywania, stanowi wielki sprawdzian dla ludzkiej wiary. W obliczu codziennych okropieństw jedni ludzie trwają w wierze, szukając ukojenia w Bogu, podczas gdy inni popadają w zwątpienie i przypisują winę ludzkiej złości za swoje cierpienia.

Cierpienie często stanowi moment refleksji nad życiem i śmiercią. Skutkuje ono głębszym zrozumieniem wartości utraconych rzeczy oraz kruchości życia. W obliczu bólu stykamy się z granicą między odrzuceniem Boga a zaufaniem Mu. Ta delikatna granica może ulec zmianie pod wpływem tragicznych wydarzeń, prowadząc do zmiany postaw.

Cierpienie, jako zjawisko uniwersalne, jest nieuniknioną częścią ludzkiego życia. Aby radzić sobie z tym doświadczeniem i akceptować je, potrzebna jest mądrość i dojrzałość. W obliczu bólu wiele osób szuka ukojenia w Bogu i innych ludziach, co łagodzi codzienny ból. Cierpienie często prowadzi do głębszego zrozumienia i pojednania z Bogiem, stając się nauczycielem życiowej mądrości.