Tomasz Judym jako bohater tragiczny, łączący w sobie cechy mitologicznego Syzyfa i Prometeusza

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 24.05.2024 o 17:05

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 24.05.2024 o 16:45

W życiu każdego człowieka istotną rolę odgrywają wartości, które kształtują jego postawy i działania. Hierarchia wartości staje się swoistym kompasem, który nadaje sens życiu i kieruje jednostkę ku określonym celom. W literaturze często spotykamy postaci, które, kierując się swoimi wartościami, podejmują trudne decyzje i godzą się na poświęcenia. Jednym z takich bohaterów literackich jest Tomasz Judym z powieści Stefana Żeromskiego „Ludzie bezdomni”. Judym jest lekarzem, którego celem życiowym jest poprawa warunków życia najbiedniejszych warstw społecznych. Posiada mocny kręgosłup moralny i silny światopogląd, co czyni go postacią nie tylko wyróżniającą się, ale i tragiczną. Judym łączy w sobie cechy mitologicznego Syzyfa i Prometeusza, co stanowi fundament naszej analizy.

Tomasz Judym pochodzi z biednej, robotniczej rodziny warszawskiej. Jego dzieciństwo było naznaczone trudnymi doświadczeniami - ojciec był alkoholikiem, choroby i ubóstwo dominowały w jego otoczeniu. Po śmierci matki, Judym trafił pod opiekę surowej ciotki. Warunki, w jakich dorastał, były dalekie od idealnych – brak miłości i ciepła rodzinnego, ciągłe zmagania z trudnościami dnia codziennego. Te doświadczenia pozostawiły w nim głęboki ślad i ukształtowały jego światopogląd.

Mimo trudnych warunków dzieciństwa, Judymowi udało się zdobyć wykształcenie dzięki wsparciu ciotki, choć było ono okupione wielkim wysiłkiem. Te doświadczenia nauczyły go wytrwałości, pracowitości oraz konsekwencji w dążeniu do celu. Stały się również źródłem jego późniejszych zobowiązań wobec najuboższych. Judym, pamiętając o swoim pochodzeniu i cierpieniach, które spotkały go oraz jego bliskich, pragnie pomagać i zmieniać świat na lepsze. To właśnie te wartości kształtują jego postawę w dorosłym życiu.

Judym podejmuje działania, które można porównać do syzyfowych prac. Jest świadomy, że jako pojedyncza jednostka niewiele może zmienić, jednak nie ustaje w próbach. Pracuje z biednymi i chorymi, mimo licznych przeciwności, przypominając mitologicznego Syzyfa, który uparcie wtacza swój kamień na górę. Próbuje rozbudzić wrażliwość w środowisku lekarskim, czego przykładem jest jego nieudany odczyt krytykujący lekceważące podejście lekarzy do problemów zdrowotnych biedoty. Stara się stworzyć szpitalik w Cisach i walczy o osuszenie terenów bagiennych, jednak jego wysiłki napotykają ciągłe przeszkody i opór ze strony otoczenia.

Judym jest również postacią prometejską – niesie światło wiedzy i pomocy dla biednych i chorych. Jego motywacja jest altruistyczna, pragnie poprawić warunki życia najuboższych kosztem własnego szczęścia. Przykładami jego działań mogą być prace nad poprawą warunków sanitarnych oraz medyczne konsultacje prowadzone często bez oczekiwania na wynagrodzenie. Spotkanie z Joasią Podborską, z którą łączy go uczucie, pokazuje, jak bardzo Judyma pochłania jego misja. W imię swoich ideałów Judym rezygnuje z osobistego szczęścia i miłości, wierząc, że związek uczyni go mniej wrażliwym na cierpienie innych.

Decyzje Judyma są tragiczne i pełne wewnętrznego rozdarcia. Walczy między pragnieniem osobistego szczęścia a poczuciem obowiązku moralnego. Ta wewnętrzna walka przypomina dylematy bohaterów takich jak Rambert z „Dżumy” Alberta Camusa. Judym zastanawia się, czy może pozwolić sobie na szczęście w obliczu cudzej krzywdy. Ostatecznie wybiera samotność, aby nie tracić z oczu swej misji. Świadomie decyduje się na życie w osamotnieniu, aby miłość i rodzina nie stały się przeszkodą w jego walce o lepszy los ubogich.

Tragizm Tomasza Judyma polega na nieuniknionym cierpieniu wynikającym z jego moralnych wyborów. Każda jego próba poprawy rzeczywistości kończy się kolejną porażką i dalszą walką. Syzyfowe i prometejskie cechy Judyma uwydatniają jego nieustanne dążenie do zmiany sytuacji, mimo że każdy akt poświęcenia prowadzi do kolejnych niepowodzeń.

Postać Tomasza Judyma w literaturze polskiej jest przykładem tragicznego bohatera, który mimo trudności i cierpienia konsekwentnie realizuje swoje cele. Jego życie jest ilustracją idealizmu skonfrontowanego z brutalną rzeczywistością. Jest również przesłaniem o znaczeniu i konsekwencjach trwania przy swoich wartościach, nawet kosztem osobistego szczęścia. Judym niesie w sobie duchowego wierzyciela i dłużnika, co determinuje jego działania i postawy, przywołując do myśli o zmieniającym się rozumieniu ideałów w kontekście życiowych realiów.