Tren Fortynbrasa" Zbigniewa Herberta – odwołanie do Szekspira.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 27.05.2024 o 6:29

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 27.05.2024 o 6:18

Wiersz Zbigniewa Herberta "Tren Fortynbrasa" stanowi głębokie nawiązanie do dramatu Williama Szekspira "Hamlet". Aby w pełni zrozumieć treść i przesłanie wiersza Herberta, konieczna jest znajomość kontekstu "Hamleta". Herbert przyjmuje unikalne podejście, kreując sytuację liryczną, która dodaje kontynuację do oryginalnego dzieła Szekspira.

Zbigniew Herbert to jeden z najważniejszych polskich poetów XX wieku. Jego twórczość charakteryzuje się głęboką refleksją nad kondycją człowieka, historią i kulturą. William Szekspir, twórca "Hamleta", to jeden z najważniejszych dramatopisarzy w dziejach literatury światowej. Jego utwory miały ogromny wpływ na rozwój literatury i teatr na całym świecie.

Fabuła "Hamleta" skupia się na postaci młodego księcia Danii, Hamleta, który zmaga się z żądzą zemsty po śmierci swojego ojca, zamordowanego przez stryja Klaudiusza, który przejął tron i poślubił matkę Hamleta, Gertrudę. Centralnym punktem fabuły jest dążenie Hamleta do pomszczenia ojca, co prowadzi do szeregu komplikacji, intryg i nieszczęść, które ostatecznie kończą się śmiercią głównych bohaterów, w tym samego Hamleta.

Fortynbras, jeden z bohaterów "Hamleta", jest synem króla Norwegii, który również zginął na polu bitwy. Jego rola w dramacie Szekspira jest głównie polityczna, ale również moralna. Fortynbras dąży do odbudowy potęgi swojego kraju i odzyskania utraconych posiadłości, co czyni go postacią dynamiczną i przedsiębiorczą kontrastującą z Hamletem.

Herbert w "Trenie Fortynbrasa" przekształca fabułę "Hamleta", kreując sytuację liryczną na grobie Hamleta. W utworze tym Fortynbras wygłasza monolog skierowany do martwego Hamleta, dopisując scenę, która nie występuje w oryginalnym dramacie Szekspira. Herbert wykorzystuje literacką technikę „co by było, gdyby”, aby stworzyć nową perspektywę na wydarzenia kończące "Hamleta".

Monolog Fortynbrasa w wierszu Herberta kontrastuje z monologiem Hamleta. Fortynbras jest racjonalistą, skupionym na pragmatycznych celach, podczas gdy Hamlet jest idealistą, targanym wewnętrznymi wątpliwościami i refleksjami filozoficznymi. Monolog Fortynbrasa funkcjonuje jako przeciwwaga dla sławnego monologu Hamleta „Być albo nie być”.

Fortynbras w swojej wypowiedzi przedstawia siebie, krytykując Hamleta i wyśmiewając jego cechy – delikatne dłonie oraz wiarę w "kryształowe pojęcia". Nie wyraża szacunku dla zasady "de mortuis nil nisi bene" („O zmarłych dobrze albo wcale”), co ukazuje jego brak szacunku dla Hamleta. Dla Fortynbrasa, idealizm i wątpliwości Hamleta są niczym więcej jak słabością.

Monolog Fortynbrasa zawiera również refleksje na temat trudów władzy, których Hamlet nigdy nie doświadczy. Fortynbras porównuje swoje życie, pełne obowiązków i odpowiedzialności, do śmierci Hamleta, który uniknął tych trudności. Przytoczenie fraz takich jak „wieczne czuwanie z zimnym jabłkiem w dłoni na wysokim krześle” podkreśla trudy i obowiązki władzy, które Fortynbras przyjmuje.

Tytuł "Tren Fortynbrasa" zawiera ironiczną warstwę. Tren to utwór żałobny, wyrażający żal po stracie bliskiej osoby. Jednak w przypadku Fortynbrasa nie odczuwany jest żal po śmierci Hamleta, co podkreśla ironiczne użycie tytułu. Fortynbras zdaje sobie sprawę z własnej przeciętności i mało istotnej roli, co dodaje głębi jego refleksjom na koniec utworu.

Formalnie, dramat Szekspira jest tragedią, podczas gdy Herbert wybiera formę liryczną, poetycką. Wiersz Herberta zawiera elementy groteski, które przy pierwszej lekturze wywołują uśmiech, ale po głębszym zastanowieniu przynoszą gorzką refleksję nad losami bohaterów i ich symbolicznymi znaczeniami.

Podsumowując, "Tren Fortynbrasa" Zbigniewa Herberta jest głębokim odwołaniem do "Hamleta" Szekspira, oferując unikalne spojrzenie na postać Fortynbrasa. Herbert prezentuje nowy, interesujący wgląd w fabułę i postaci „Hamleta”, podkreślając wagę zrozumienia kontekstu literackiego dla pełnej interpretacji utworu.