Przedstaw, w jaki sposób bohaterowie powieści Zofii Nałkowskiej przekraczają tytułowe granice? 3 bohaterów

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 28.05.2024 o 10:46

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 28.05.2024 o 10:41

Granica" Zofii Nałkowskiej to jedno z najważniejszych dzieł polskiej literatury międzywojennej, które porusza tematykę moralności, społeczeństwa i jednocześnie zagadnienia związane z psychiką ludzką. Książka ta obrazowo przedstawia, w jaki sposób bohaterowie przekraczają różnorodne granice – moralne, psychologiczne oraz społeczne – co wpływa nie tylko na ich życie, ale także na losy innych postaci. W niniejszym wypracowaniu przyjrzymy się trzem głównym bohaterom powieści: Zenonowi Ziembiewiczowi, Justynie Bogutównie oraz Elżbiecie Bieckiej, analizując, jak każdy z nich przekracza swoje granice i jakie są tego konsekwencje.

Zenon Ziembiewicz, pochodzący z drobnej szlachty syn administratora majątku, aspiruje do zdobycia wyższego statusu społecznego i kariery politycznej. Jego droga życiowa pełna jest przekraczania granic, które prowadzą do osobistych i społecznych tragedii. Przede wszystkim Zenon przekracza granicę moralną poprzez romans z Justyną Bogutówną, młodą dziewczyną pochodzącą z niższej warstwy społecznej. Zatem wierność i lojalność wobec narzeczonej Elżbiety Bieckiej zostają złamane. Romans ten prowadzi do kolejnych moralnie wątpliwych decyzji, w tym do aborcji Justyny, co obciąża Zenona ogromnymi wyrzutami sumienia.

Kolejnym przykładem przekroczenia granicy moralnej przez Zenona jest jego zgoda na wydanie rozkazu strzelania do robotników podczas protestów fabrycznych. Zenon, będąc na stanowisku, którego zdobycie było jego marzeniem, staje przed moralnym dylematem i ostatecznie wybiera kompromis, który przynosi tragiczne konsekwencje, w tym śmierć robotników.

Przekraczanie granic przez Zenona nie kończy się na moralnych dylematach. Bohater również doświadcza psychologicznych zmian, które prowadzą go do alienacji i wewnętrznego rozdarcia. Zmaganie się z winą i wyrzutami sumienia staje się codziennym ciężarem. Zenon stopniowo przestaje odróżniać dobro od zła, pogłębiając jeszcze bardziej swoją psychiczną izolację. Jego dramat kończy się samobójstwem, co jest ostatecznym przekroczeniem granicy psychologicznej – ucieczką od nie do zniesienia rzeczywistości.

Przykład Zenona pokazuje, że przekraczanie granic ma dalekosiężne skutki – zarówno osobiste, jak i społeczne oraz polityczne. W jego przypadku prowadzi to do załamania psychicznego i osobistej tragedii, ale również wpływa niszczycielsko na życie Justyny Bogutówny, której losy stają się nierozerwalnie związane z jego decyzjami.

Justyna Bogutówna jest kolejną postacią, która w powieści Nałkowskiej przekracza granice, zmagając się z trudną sytuacją życiową. Pochodzi z ubogiej rodziny, marzy o lepszym życiu i szuka miłości oraz bezpieczeństwa. Jej związek z Zenonem daje jej chwilową iluzję spełnienia tych pragnień, jednak szybko okazuje się pułapką prowadzącą do jej psychicznego i społecznego upadku.

Zhając się w głębokim kryzysie psychicznym po aborcji, Justyna powoli traci kontakt z rzeczywistością, co jest ewidentnym przekroczeniem granicy odporności psychicznej. Jej uczucia winy i zranienia pogłębiają się, co prowadzi do pogarszającego się stanu zdrowia psychicznego i kulminuje w desperackim akcie oblania Zenona kwasem. Jest to wyraz jej rozpaczy i złamania psychicznego, a jednocześnie symboliczny gest przekroczenia moralnej granicy w akcie odwetu.

Justyna również zmaga się z kwestią przekraczania granic społecznych. Jako dziecko wychowywała się w domu hrabiów, gdzie musiała zajmować się ich dziećmi, co wpłynęło na jej pragnienie wybicia się ponad swoje pochodzenie. Związek z Zenonem miał być dla niej możliwością zmiany statusu, jednak zamiast tego stał się przyczyną jej degradacji społecznej i psychicznej.

Konsekwencje przekraczania granic przez Justynę są dramatyczne. Jej upadek psychiczny jest nieodwracalny, a społeczne i emocjonalne konsekwencje są tragiczne. Przez swoje czyny staje się postacią tragicznie samotną i odrzuconą, a jej marzenia o lepszym życiu okazują się niespełnione.

Elżbieta Biecka, trzecia bohaterka, również doświadcza przekraczania granic, głównie wibracji psychologicznych. Wykształcona, wrażliwa kobieta, która aspiruje do stabilnego życia rodzinnego, znajduje się nagle w obliczu zdrad Zenona, które stają się dla niej ogromnym wstrząsem emocjonalnym.

Elżbieta zmaga się z bólem, zdradą i upokorzeniem, przekraczając granicę swojej psychologicznej wytrzymałości. Jej świat, oparty na zaufaniu do męża, nagle się wali, co prowadzi do załamania emocjonalnego. Zbrodnia Justyny oraz samobójstwo Zenona pogłębiają jej traumę, a wyjazd za granicę staje się dla niej próbą ucieczki od bolesnej rzeczywistości i poszukiwaniem nowego początku.

Skutki przekraczania granic przez Elżbietę są wielowymiarowe. Psychologicznie zmaga się ona z wieloma emocjonalnymi trudnościami, które zmuszają ją do zmiany stylu życia i alienacji społecznej. Zmienia ona swoje podejście do życia, próbując na nowo odnaleźć siebie po traumatycznych doświadczeniach.

Podsumowując, powieść "Granica" Zofii Nałkowskiej w sposób mistrzowski ukazuje, jak bohaterowie przekraczają różnorodne granice – moralne, psychologiczne i społeczne – i jakie są tego konsekwencje. Zenon Ziembiewicz, Justyna Bogutówna i Elżbieta Biecka to postacie, które w wyniku swoich działań doświadczają głębokich przemian i tragicznych skutków. Nałkowska poprzez ich losy stawia pytania o prawdziwą naturę człowieka, moralność, psychikę oraz funkcjonowanie w społeczeństwie, ukazując, że przekraczanie granic nigdy nie pozostaje bez wpływu na życie jednostki i otoczenia.

W końcu powieść "Granica" pokazuje, że człowiek to istota skomplikowana, której wybory mogą przynieść nieprzewidziane i często tragiczne skutki. Życiowe decyzje bohaterów są odzwierciedleniem ich wewnętrznych konfliktów oraz wpływów zewnętrznych, co sprawia, że ich losy są pełne dramatyzmu i uniwersalnych prawd o ludzkiej naturze. Nałkowska zmusza czytelnika do refleksji nad moralnością, psychiką i społecznymi mechanizmami, które kształtują człowieka, co czyni jej powieść niezwykle aktualną nawet dziś.