Recenzja „Oliviera Twista” w reżyserii Romana Pogańskiego.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 30.05.2024 o 6:39

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 30.05.2024 o 6:35

Recenzja „Oliviera Twista” w reżyserii Romana Polańskiego

Roman Polański to uznany reżyser o międzynarodowej sławie. Jego dorobek obejmuje takie klasyki jak „Chinatown”, „Dziecko Rosemary” czy nagrodzony Oscarem „Pianista”. Polański znany jest ze swojego unikalnego stylu, umiejętności budowania napięcia i głębokiego psychologicznego portretowania postaci. Jego filmy często cechuje mroczna atmosfera i precyzja w doborze szczegółów. Reżyser wraz z „Oliverem Twistem” podjął się ryzykownych decyzji artystycznych, mających na celu oddanie atmosfery XIX-wiecznego Londynu i trudności życia młodego bohatera.

---

W swojej recenzji zamierzam przedstawić i ocenić różne aspekty filmu, takie jak fabuła, gra aktorska, realizacja i estetyka, w kontekście twórczości Polańskiego.

Opis fabuły

Film „Oliver Twist” wiernie odtwarza główne wątki fabularne książki. Oliver Twist (Barney Clark) to sierota, który po ucieczce z sierocińca trafia do złodziejskiej szajki prowadzonej przez Fagina (Ben Kingsley). Na jego drodze stają różnorodne postaci, takie jak brutalny Bill Sykes (Jamie Foremna) oraz jego partnerka Nancy (Leanne Rowe). Ważną rolę odgrywają także Pan Brownlow (Edward Hardwicke), który staje się mentorem Olivera, oraz Pan i Pani Sowerberry (Michael Heath i Gillian Hanna), do których chłopiec trafia na początku swojej przygody.

Relacje między bohaterami są dynamiczne i często pełne napięcia. Oliver, będący niewinnym dzieckiem, zestawiany jest z postaciami o skomplikowanych i często mrocznych charakterach. Fagin, uchodzący za ojcowską postać, wciąga chłopców do świata przestępczego, podczas gdy Bill Sykes reprezentuje brutalną stronę tego świata.

Gra aktorska

Jeśli chodzi o kreacje aktorskie, bez wątpienia na pierwszy plan wysuwa się Ben Kingsley jako Fagin. Jego złożona interpretacja tej postaci ukazuje zarówno charyzmę, jak i moralną dwuznaczność. Kingsley nadaje Faginowi ludzkie cechy, co sprawia, że jest postacią bardziej skomplikowaną niż tylko typowym złoczyńcą. Barney Clark jako Oliver Twist zaskakuje dojrzałością i emocjonalną autentycznością. Pomimo młodego wieku aktor oddaje trudne doświadczenia chłopca w sposób przekonujący i wciągający. Jamie Foremna jako Bill Sykes zasługuje na uznanie za swoje oddanie brutalności i surowości postaci. Jego rola jest pełna intensywności, co wprowadza w film element niepokoju i zagrożenia. Pozostali aktorzy, w tym Harry Eden (Cwaniak), Leanne Rowe (Nancy), Michael Heath (Pan Sowerberry) oraz Gillian Hanna (Pani Sowerberry), także wnoszą cenny wkład do filmu, tworząc żywe, dobrze zarysowane postacie.

Reżyseria

Styl reżyserii Romana Polańskiego jest wyraźnie widoczny w „Oliverze Twiście”. Polański umiejętnie buduje mroczną, surową atmosferę, która idealnie oddaje duch XIX-wiecznego Londynu. Używając ograniczonej palety barw - dominują tu szarości, brązy i brunatne odcienie - Polański podkreśla ponurość i beznadziejność świata, w którym żyje Oliver.

Porównując tę adaptację z innymi, można zauważyć, że Polański skupił się na realizmie i autentyczności. Film jest mniej baśniowy niż niektóre wcześniejsze adaptacje, co nadaje mu bardziej dorosły i poważny ton.

Estetyka i scenografia

Scenografia filmu jest jednym z jego najmocniejszych punktów. Londyn w filmie Polańskiego jest brudny, zatłoczony i realistyczny. Detale, takie jak ciasne, ciemne alejki czy zaniedbane wnętrza, oddają klimat epoki. Zdjęcia w filmie wzmacniają emocje i napięcie, tworząc atmosferę, która zapada w pamięć.

Dialogi i narracja

Dialogi w filmie są dobrze napisane i naturalne. Prowadzenie historii jest płynne, choć momentami tempo może być nieco zbyt wolne. Dialogi są realistyczne, chociaż czasami zdarza się, że niektóre sceny mogłyby być skrócone.

Przemoc i brutalność w filmie

Film zawiera kilka brutalnych scen, które mogą być trudne dla młodszych widzów. Polański nie unika przedstawiania przemocy, co podkreśla brutalność świata Olivera. Choć te sceny mogą być szokujące, są one integralną częścią historii i pomagają zrozumieć trudności, z jakimi boryka się główny bohater.

---

Podsumowując, film „Oliver Twist” w reżyserii Romana Polańskiego to dzieło pełne zalet, ale również mające swoje słabości. Mocne strony to na pewno kreacje aktorskie, szczególnie Ben Kingsleya i Barney Clarka, autentyczna scenografia oraz estetyka oddająca mroczny klimat epoki. Z drugiej strony, film momentami wydaje się zbyt przytłaczający kolorystycznie i rytmicznie nierówny.

Osobiście, mimo że doceniam artystyczne decyzje Polańskiego, film nie do końca przypadł mi do gustu. Największe mankamenty, jakie dostrzegłem, to jednolita kolorystyka, która mogła działać nużąco, oraz niektóre dłużyzny w akcji i dialogach, które spowalniały tempo narracji.

Poleciłbym ten film raczej dorosłym i dojrzałym widzom, którzy cenią realistyczne przedstawienie klasycznej literatury i potrafią docenić mroczny, surowy styl Polańskiego. Młodszym odbiorcom mogłoby brakować baśniowego elementu, który charakteryzował wcześniejsze adaptacje powieści Dickensa.

Zachęcam jednak, aby każdy zainteresowany obejrzał film samodzielnie i wyrobił sobie własną opinię. Po seansie warto zastanowić się nad pytaniami: Czy surowość przedstawienia Londynu była konieczna? Jakie emocje wywołał film? Czy decyzje artystyczne Polańskiego uszlachetniły historię Olivera Twista?