Próba charakterystyki Mistrza z powieści Michaiła Bułhakowa „Mistrz i Małgorzata”.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 30.05.2024 o 11:16

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 30.05.2024 o 11:12

Wielowątkowa powieść Michaiła Bułhakowa „Mistrz i Małgorzata” to jedno z najbardziej złożonych dzieł literackich XX wieku. Powieść ta łączy w sobie elementy realizmu, fantasy oraz głębokiej filozofii życia. Akcja osadzona jest w totalitarnej Moskwie lat trzydziestych XX wieku, w której pojawia się sam diabeł – Woland, wprowadzając chaos do życia mieszkańców. W centrum tej burzliwej rzeczywistości znajduje się jednak postać Mistrza – tajemniczego pisarza, który nie potrafi odnaleźć się w brutalnej rzeczywistości swojego czasu i płaci za to wysoką cenę. Mistrz jest postacią tragiczną, samotną i nieprzystosowaną do rzeczywistości, co czyni go symbolem artystycznego buntu i pragnienia transcendencji.

Mistrz, z wykształcenia historyk, pracował wcześniej w muzeum, co świadczy o jego głębokiej wiedzy na tematy historyczne. Jego praca w muzeum była jednak tylko sposobem na utrzymanie się, gdyż jego prawdziwą pasją było pisarstwo. Mistrz porzucił swoją dotychczasową pracę, aby poświęcić się twórczości literackiej, co stało się źródłem jego tragedii. Decyzja ta ilustruje konflikt pomiędzy realiami codziennego życia a wewnętrznym pragnieniem stworzenia czegoś wartościowego i wiecznego.

Cechy charakteru Mistrza podkreślają jego izolację i samotność. W Moskwie nie miał przyjaciół ani rodziny, co potęgowało jego uczucie odosobnienia – zarówno emocjonalnego, jak i społecznego. Mistrz jest człowiekiem opanowanym i spokojnym, który unika konfliktów i awantur. Jego spokojne zachowanie można zrozumieć jako oznakę jego wewnętrznej harmonii i równowagi, nawet gdy ta harmonie jest delikatnie zachwiana przez brutalny świat zewnętrzny.

Jego inteligencja i wiedza stają się widoczne w trakcie spotkań z innymi bohaterami powieści. Mistrz posługuje się wieloma językami obcymi, co świadczy o jego erudycji i głębokim zainteresowaniu sprawami ludzkimi. Jednym z takich momentów jest jego rozmowa z Bezdomnym, gdzie można dostrzec, że Mistrz jest człowiekiem niezwykle inteligentnym i interesującym się losem innych ludzi.

Momentem przełomowym w życiu Mistrza było spotkanie z Małgorzatą oraz wygrana na loterii. Małgorzata stała się jego muzą i źródłem siły, a ich miłość była głęboka i autentyczna. Spotkanie z nią zmieniło jego życie, a wygrana na loterii dała mu finansową niezależność, która pozwoliła mu całkowicie poświęcić się pisarstwu. Małgorzata stała się dla Mistrza oparciem i inspiracją, co zwiększało jego determinację do dokończenia swojego dzieła.

Mistrz podjął się napisania powieści o Jezusie i Poncjuszu Piłacie, co było aktem odwagi - w realiach totalitarnej Moskwy, gdzie podobne tematy były zakazane. Jego twórczość spotkała się z ostrą krytyką zarówno ze strony wydawnictw, jak i władz, co doprowadziło go do zaszczucia i ostatecznego załamania psychicznego. Życie w stałym poczuciu zagrożenia i narastającej presji uczyniły go osobą zranioną i wycofaną.

Jedynym wyjściem dla Mistrza z tej tragicznej sytuacji była ucieczka do szpitala psychiatrycznego prowadzonego przez doktora Strawińskiego. Tam, w izolacji od brutalnego świata zewnętrznego, szukał ukojenia i schronienia. W szpitalu Mistrz był spokojny i zrezygnowany, co doskonale ilustrują jego wygląd i zachowania.

Małgorzata, zdeterminowana odzyskać ukochanego, była gotowa na wszelkie poświęcenia. Jej bezgraniczna miłość była siłą napędową ich związku i uczyniła ją zdolną do zawarcia paktu z szatanem, Wolandem. Jej decyzja o wejściu w przymierze z Wolandem była najwyższym wyrazem jej miłości do Mistrza i świadczyła o jej gotowości do walki o ich szczęście.

Woland, mimo swojej demonicznej natury, okazywał sympatię dla Mistrza i Małgorzaty. Rozumiał ich duchowe dążenia i podziwiał za miłość oraz oddanie. W finale książki Woland nagradza Mistrza i Małgorzatę, oferując im egzystencję poza życiem i śmiercią – osobliwe, lecz znaczące nagrodzenie ich duchowej wierności i ukojenia.

Moskwa lat trzydziestych XX wieku była miejscem przepełnionym opresją i totalitarnymi normami, co stanowiło trudne środowisko dla artystów i intelektualistów. Mistrz, jako wybitna jednostka, nie mógł przystosować się do tych realiów. Jego historia to walka indywidualności z narzuconymi dogmatami, symbol poszukiwania głębszego sensu w świecie zdominowanym przez materializm.

Losy Mistrza, chociaż tragiczne, mają głębokie znaczenie dla fabuły „Mistrza i Małgorzaty”. Postać Mistrza jako artysty i człowieka poszukującego transcendencji staje się symbolem odwagi bycia sobą i przeciwstawiania się społecznym konwencjom. Jego życie i twórczość ukazują, że prawdziwa sztuka rodzi się z cierpienia, a miłość i poświęcenie mają moc przekształcania rzeczywistości.

Dla współczesnego czytelnika Mistrz pozostaje postacią inspirującą. Jego determinacja i wierność własnym ideałom mogą służyć jako lekcja życia w zgodzie z sobą, mimo wszelkich przeciwności. W końcu, historia Mistrza to przypomnienie, że prawdziwa wartość tkwi nie w przystosowaniu się do narzuconych norm, ale w autentycznym poszukiwaniu prawdy i piękna w świecie.