Filozofia stoicka czy epikurejska – który model życia bardziej ci odpowiada?

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 5.06.2024 o 9:23

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 5.06.2024 o 9:16

Filozofia stoicka czy epikurejska – który model życia bardziej mi odpowiada?

Stoicyzm założony przez Zenona z Kition ma na celu osiągnięcie szczęścia poprzez życie zgodne z naturalną harmonią kosmosu. Zenon podkreślał, że wszystkie stworzenia są częścią kosmosu, co czyni wszystkich ludzi równymi. Podporządkowanie się prawom przyrody oraz pełnienie społecznych obowiązków, według Zenona, prowadzi do zadowolenia i szczęścia. Stoicyzm wartościuje przede wszystkim cnoty takie jak utrzymywanie równowagi ducha, spokój w obliczu przeciwności losu, a także rozumne życie pełne umiaru i dyscypliny. Praktyczne aspekty tej filozofii w codziennym życiu obejmują dystansowanie się od rzeczy nietrwałych, skupienie na pielęgnowaniu wewnętrznego spokoju oraz unikanie niepotrzebnych emocji i zmartwień. Stoik żyje z przekonaniem, że los jest nieodwołalny i nie ma sensu walczyć z przeznaczeniem.

Epikureizm założony przez Epikura opiera się na zupełnie innym paradygmacie. Według Epikura, najważniejszym problemem człowieka jest lęk przed bogami i śmiercią. Bogowie, choć istnieją, są obojętni na ludzkie życie, a po śmierci dusza rozpada się na atomy, co eliminuje obawy przed karą pośmiertną. Cnoty epikurejskie to przede wszystkim korzystanie z przyjemności ziemskich w sposób umiarkowany oraz przewaga przyjemności duchowych i intelektualnych nad zmysłowymi. Epikureizm podkreśla zachowanie równowagi między przyjemnościami a zdrowym rozsądkiem. Praktyczne aspekty tej filozofii obejmują cieszenie się drobnymi przyjemnościami, unikanie skrajnego hedonizmu, oraz satysfakcję z pracy i spokój duszy jako źródła szczęścia. Epikurejczyk dąży do aktywnego poszukiwania przyjemności i eliminowania lęków, co stanowi bardziej dynamiczne podejście do życia w porównaniu do stoików.

Porównując obie filozofie, można zauważyć pewne podobieństwa. Zarówno stoicyzm, jak i epikureizm dążą do osiągnięcia szczęścia poprzez wewnętrzną równowagę i spokój oraz wskazują na umiar jako klucz do szczęścia. Jednak różnice są znaczące. Stoicyzm koncentruje się na zgodzie z naturą i kosmosem, akceptując nieuchronność losu, natomiast epikureizm skupia się na korzystaniu z przyjemności i eliminacji lęków, proponując aktywne poszukiwanie szczęścia.

Analizując swoje osobiste preferencje, muszę zastanowić się, czy łatwiej mi akceptować los, czy aktywnie poszukiwać szczęścia. Stoicyzm oferuje stabilność i stałość, ale może być odbierany jako zbyt pasywny i nieprzejednany. Z drugiej strony, epikureizm kładzie nacisk na korzystanie z chwil przyjemności, co niesie ryzyko popadnięcia w hedonizm, ale jednocześnie promuje otwartość na życie i pozytywną postawę.

Finalnie, po przemyśleniu obu systemów, skłaniam się ku epikureizmowi. Przyjemność, rozumiana jako brak bólu i lęku, a także satysfakcja z codziennych przyjemności i spokój ducha, wydaje mi się bardziej przystępna i odpowiednia w kontekście współczesnym. Moja decyzja wynika z przekonania, że łatwiej jest mi aktywnie dążyć do szczęścia, eliminując lęki i czerpiąc radość z drobnych rzeczy, które codziennie mnie otaczają.

Podsumowując, zarówno stoicyzm, jak i epikureizm oferują wartościowe wskazówki dla szczęśliwego życia. Ostateczny wybór zależy od indywidualnych preferencji i stylu życia. Dla mnie, epikureizm, z jego naciskiem na przyjemność i eliminację obaw, jest bardziej atrakcyjny. Analiza obu filozofii pozwoliła mi lepiej zrozumieć, jakie wartości są dla mnie priorytetowe w życiu codziennym, a także inspiruje mnie do dalszego zgłębiania filozoficznych dróg do szczęścia.