Czymże jest człowiek i czegóż mu trzeba? Jaką odpowiedź na pytanie K. Przerwy- Tetmajera przynosi literatura XX wieku?
Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 5.06.2024 o 16:28
Rodzaj zadania: Wypracowanie
Dodane: 5.06.2024 o 16:16
Streszczenie:
Literatura XX wieku odpowiada na pytanie K. Przerwy-Tetmajera o potrzeby człowieka, ukazując rożnorodność doświadczeń i dylematów moralnych w dynamicznie zmieniającym się świecie. ?
"Czymże jest człowiek i czegóż mu trzeba? Jaką odpowiedź na pytanie K. Przerwy- Tetmajera przynosi literatura XX wieku?"
"Czymże jest człowiek i czegóż mu trzeba? Trzeba mu świata duszy, trzeba w górę Wznieść gonad życie gorzkie i ponure, Trzeba mu światła nad oczami nieba!" - te słowa, napisane przez Kazimierza Przerwę-Tetmajera w wierszu "Nowina", ekspresyjnie wprowadzają nas w jedno z najgłębszych pytań, jakie kiedykolwiek zadała ludzka myśl. Są one nie tylko pytaniem filozoficznym, ale również fundamentem refleksji nad kondycją człowieka, zadawanym od wieków przez filozofów, pisarzy i zwykłych ludzi. Tetmajer, poprzez swoją poezję, próbuje dotknąć istoty człowieczeństwa i jego duchowych potrzeb, sugerując, że człowiekowi potrzebne jest coś więcej niż tylko biologiczne przetrwanie.Pytanie to jest jednym z najczęściej omawianych w historii ludzkiej myśli, od starożytności po współczesność. Pośród licznych dyscyplin, literatura zawsze była jedną z najgłębiej eksplorujących te zagadnienia. Literatura XX wieku, naznaczona ogromnymi zmianami społecznymi, technologicznymi, a także dramatycznymi wydarzeniami, takimi jak wojny światowe, przynosi wiele odpowiedzi na to pytanie.
XX wiek był okresem dynamicznego rozwoju technologicznego, który miał ogromny wpływ na życie człowieka. Wynalezienie samolotu, radio, telewizji, a potem Internetu, zrewolucjonizowało komunikację i sposobność podróżowania, w praktyce zacierając geograficzne granice. Również medycyna poczyniła gigantyczne postępy: sztuczne podtrzymywanie życia, przeszczepy organów i leczenie chorób, które kiedyś były śmiertelne, stały się rzeczywistością. Jednakże, ten postęp nie przyszedł bez ceny. Konsumpcjonizm, alienacja jednostki i zagubienie wartości etycznych stają się ciemnymi stronami nowoczesnego świata, co stanowi kolejny aspekt kondycji człowieka, ukazany przez literaturę tego okresu.
Literatura XX wieku odzwierciedla złożoność ludzkiego doświadczenia i próbuje odpowiedzieć na pytanie Tetmajera poprzez różnorodne podejścia i narracje. Przykładem jest "Granica" Zofii Nałkowskiej, analizująca postać Zenona Ziembiewicza. Zenon, zaczynając od ideałów, na przestrzeni powieści poddaje się wpływom i dokonuje kompromisów, co prowadzi go do moralnych upadków. Konflikt między ideałami a rzeczywistością ukazuje trudności w zachowaniu moralnej granicy przez człowieka.
Podobnie, "Przedwiośnie" Stefana Żeromskiego przedstawia Cezarego Barykę, młodego człowieka rozczarowanego rzeczywistością. Mit szklanych domów symbolizuje utopię, która zderza się z brutalną rzeczywistością, zmuszając Cezarego do określenia swojej tożsamości i miejsca w społeczeństwie.
W innym duchu, "Ferdydurke" Witolda Gombrowicza ukazuje Józia, walczącego z narzucanymi formami społecznymi. Gombrowicz sugeruje, że społeczeństwo tworzy "gębę" czyli fałszywą maskę, którą jednostka musi przywdziać, co ogranicza jej autentyczność. Postać Józia jest symbolem walki o zachowanie indywidualności i sprzeciwu wobec narzuconych norm.
Literatura XX wieku także intensywnie zajmowała się tematyką wojny, ukazując człowieka w ekstremalnych warunkach. "Medaliony" Zofii Nałkowskiej brutalnie ukazują zło i cierpienie oraz degradację człowieka podczas II wojny światowej. Te relacje, pozbawione patosu, oddają surowość tamtego czasu i przemiany, jakie zachodziły w ludziach pod wpływem wojny.
Również "Opowiadania" Tadeusza Borowskiego przedstawiają życie w obozie koncentracyjnym, ukazując moralną degradację i obnażając brutalne realia.
"Inny świat" Gustawa Herlinga-Grudzińskiego jest świadectwem życia w sowieckim obozie. Historia Kostylewa i Rusto ukazuje jednostki, które mimo nieludzkich warunków, próbują zachować swoje człowieczeństwo.
Podsumowując, literatura XX wieku dostarcza nam różnorodnych odpowiedzi na pytanie Tetmajera, ukazując człowieka w wielowymiarowych kontekstach. Idee Sartre'a mogą być podsumowaniem tych rozważań: "Człowiek jest taki, jak jego działanie. Człowiek nie jest niczym innym niż jego życie." Człowiek to jego nadzieje, moralne wybory, zmagania z rzeczywistością i dążenie do duchowego spełnienia.
Pytania dotyczące natury człowieka pozostają wiecznie aktualne, a literatura, poprzez swoje różnorodne podejścia, przybliża nas do lepszego zrozumienia istoty człowieka i jego prawdziwych potrzeb. Zaprasza do dalszej refleksji, zachęcając nas do nieustannej eksploracji tego, kim jesteśmy i co jest dla nas najważniejsze.
Ocena nauczyciela:
Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 5.06.2024 o 16:28
O nauczycielu: Nauczyciel - Krzysztof R.
Od 10 lat pracuję w szkole średniej i przygotowuję uczniów do matury, a młodszych — do egzaminu ósmoklasisty. Skupiam się na praktycznych umiejętnościach: analizie polecenia, budowaniu planu i logicznej argumentacji. Na moich lekcjach panuje spokój i konkret — krok po kroku pokazuję, jak przejść od pomysłu do gotowego tekstu. Uczniowie cenią rzeczowe wskazówki, przykłady i powtarzalne schematy pracy, które dają przewidywalne efekty.
Twoje wypracowanie jest niezwykle bogate zarówno pod względem treści, jak i analizy literackiej.
Komentarze naszych użytkowników:
Oceń:
Zaloguj się aby ocenić pracę.
Zaloguj się