Czy doktor judym postĄpiŁ sŁusznie rozstajĄc siĘ z joannĄ?

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 7.06.2024 o 16:25

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 7.06.2024 o 16:12

Doktor Tomasz Judym, bohater powieści "Ludzie bezdomni" autorstwa Stefana Żeromskiego, to postać niezwykle złożona i niełatwa do jednoznacznej oceny. Z jednej strony, jest to człowiek pełen pasji, oddający się bez reszty pracy na rzecz ubogich i cierpiących. Z drugiej strony, jego decyzje osobiste, a zwłaszcza rozstanie z Joanną, budzą kontrowersje i pytania o sens jego poświęcenia. Celem tego wypracowania jest analiza decyzji Judyma o rozstaniu się z Joanną oraz ocena, czy była to decyzja słuszna.

Doktor Tomasz Judym to przede wszystkim lekarz z misją. Od młodości ubogi, lecz pełen determinacji, by zdobyć wykształcenie medyczne i pomagać innym. W młodości wiele poświęcił, aby ukończyć studia medyczne, i to właśnie trudne doświadczenia kształtowały jego charakter. Jako lekarz, działał z pełnym zaangażowaniem, często przeciwstawiając się trudnościom zawodowym i społecznym. Jego humanitarna strona ujawniała się w podejściu do pacjentów, szczególnie tych najbiedniejszych, którzy często byli lekceważeni przez system medyczny. Ludzie bezdomni, głodujący robotnicy, dzieci z chorobami zaniedbanymi przez rodziców – to właśnie im doktor Judym poświęcał najwięcej swojej uwagi.

Przykładem jego działalności może być jego praca w uzdrowisku Cisach, gdzie odkrył, że życie wielu osób pogarsza zanieczyszczenie wody i brak higieny. Jego głęboka troska o poprawę warunków życia najbiedniejszych spotykała się jednak z oporem ze strony przełożonych i współpracowników, co tylko potęgowało jego frustrację i determinację do działania.

Pomimo licznych przeciwności, Judym nie poddawał się. Jego idealizm i altruizm sprawiały, że często działał w sposób, który wielu ludziom wydawał się nierozsądny lub wręcz szaleńczy. Był to człowiek samotny i niezrozumiany, noszący w sobie cechy bohatera romantycznego. Skłonny do poświęceń, ale także obarczony dylematami moralnymi, które wynikały z jego wewnętrznych przekonań.

Decyzja o rozstaniu się z Joanną Podborską była jedną z najtrudniejszych, jakie musiał podjąć. Jego motywy były głęboko zakorzenione w poczuciu obowiązku i misji życiowej. Judym był przekonany, że miłość i rodzina mogłyby stanowić przeszkodę w realizacji jego celów. W jednym z kluczowych momentów powieści, mówi: "Muszę to oddać, com wziął. Ten dług przeklęty...", co jednoznacznie wskazuje na jego postrzeganie własnego życia jako długu do spłacenia społeczeństwu.

Jego relacja z Joanną była pełna wzajemnej miłości i zrozumienia. Ostatni dialog między nimi jest przejmującym dowodem ich uczuć. Joanna była gotowa wspierać Judyma w jego misji, oferując swoją pomoc jako felczerka. Jej propozycja wspólnego życia była wyrazem jej miłości i gotowości do poświęceń. Jednak Judym, zamiast przyjąć jej wsparcie, zdecydował się rozstać, uznając, że jedynie w ten sposób będzie mógł w pełni poświęcić się swojej pracy.

Czy decyzja Judyma była słuszna? Pozytywne aspekty jego decyzji niewątpliwie tkwią w jego wzorowym altruizmie i poświęceniu. Judym myślał o przyszłości Joanny, zdając sobie sprawę, że ich wspólne życie mogłoby być naznaczone jego ciągłą nieobecnością i poświęceniem pracy. Z drugiej strony, można zauważyć pewien egoizm w jego decyzji. Skazał Joannę na cierpienie, nie zważając na to, że mogłaby być dla niego wsparciem, a nie przeszkodą. Jej ciężka praca i poświęcenie mogłyby stanowić istotną pomoc w realizacji jego celów.

Rozważania na temat zaangażowania w pracę i jego wpływu na życie osobiste są znamienne nie tylko dla postaci Judyma, ale i dla współczesnych ludzi. Często spotykamy się z sytuacjami, gdzie kariery zawodowe stawiane są ponad życie prywatne i miłość, prowadząc do samotności i żalu. Ostateczna scena powieści, w której Judym stoi przed "rozdartą sosną", jest symbolicznym wyrazem jego nieszczęścia i dylematu, czy decyzja, którą podjął, była naprawdę właściwa.

Podsumowując, doktor Judym dokonał wyboru, który można oceniać z dwóch różnych perspektyw. Z jednej strony, jego poświęcenie i oddanie pracy było godne podziwu i można je interpretować jako działanie słuszne. Z drugiej strony, jego decyzja o rozstaniu się z Joanną budzi wątpliwości ze względu na osobiste cierpienia, jakie tym spowodował. Miłość i wsparcie ze strony Joanny mogłyby stanowić dodatkową motywację dla Judyma do kontynuowania jego misji. Decyzja ta daje również przestrogę dla młodych ludzi, by nie zaniedbywali życia prywatnego na rzecz kariery, bo prawdziwe szczęście często tkwi w harmonii między pracą a miłością.