Ból świata obecny w doświadczeniu bohaterów romantycznych – Wertera oraz Giaura.

Ta praca została zatwierdzona przez naszego nauczyciela: 13.06.2024 o 9:02

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 11.06.2024 o 8:23

Bohater romantyczny to postać, która kieruje się sercem i uczuciem, często odczuwająca niezrozumienie i brak akceptacji ze strony ogółu. Jest tajemniczy, samotny, dążący do wolności i nierzadko buntujący się przeciwko zastanemu porządkowi świata. Bohater romantyczny to też niespełniony kochanek, artysta czy patriota, wyróżniający się nadmierną wrażliwością i zdolnością do intensywnego przeżywania emocji. W literaturze romantycznej często spotykamy się z pojęciem weltschmerzu, czyli bólu świata, który wynika z samego faktu istnienia, niemożności odczuwania radości i zadowolenia z życia, często związany z wyidealizowaną, nieszczęśliwą miłością.

Jednym z najbardziej klasycznych przykładów bohatera romantycznego jest Werter, stworzony przez Johanna Wolfganga Goethego w powieści „Cierpienia młodego Wertera”. Ta powieść epistolarna, składająca się z listów, które Werter pisze do swojego przyjaciela Wilhelma, ukazuje głębokie refleksje, przemyślenia i emocje bohatera. Werter, młody człowiek, pełen pasji i wrażliwości, wyjeżdża na wieś, gdzie poznaje Lottę, kobietę, która staje się dla niego uosobieniem ideału. Początkowo jego miłość do Lotty jest wzniosła, dostarcza mu wrażeń i emocji, jednak w miarę upływu czasu uczucie to przeobraża się w obsesję.

Werter, zdający sobie sprawę, że Lotta jest już zaręczona z innym mężczyzną, doświadcza wewnętrznej udręki. Jego miłość do niej staje się źródłem nieustannego cierpienia. Próbuje on uciekać od rzeczywistości, pogrążając się w melancholii i izolując się od otoczenia. Jego kontakty ograniczają się jedynie do listów pisanych do przyjaciela Wilhelma. Werter preferuje samotność i izolację, co jest wyrazem jego buntu przeciwko społecznym konwenansom. Ostatecznie Werter nie widzi innego rozwiązania swoich wewnętrznych konfliktów i udręk niż samobójstwo. Jego decyzja o odebraniu sobie życia jest rodzajem protestu, ostatecznym wyzwoleniem od cierpienia i zrozpaczonego zmagania się z bólem świata.

Innym przykładem klasycznego bohatera romantycznego jest Giaur z powieści Georga Gordona Byrona „Giaur”. Postać ta jest równie tajemnicza i enigmatyczna jak Werter, a jej biografia jest równie fragmentaryczna i pełna niedopowiedzeń. Giaur, chrześcijanin z Wenecji, jest outsiderem, indywidualistą, skrytym i nieufnym. Żyje w samotności, buntując się przeciwko społecznym normom. Jego miłość do Leili, kobiety, która zostaje zabita przez swojego pana Hassana, jest centralnym motywem jego życia. Śmierć ukochanej zostaje dla Giaura traumatycznym przeżyciem, które prowadzi go do bezsenności i wręcz szaleństwa.

Zemsta na Hassanie staje się aktem rozpaczy i buntu, ale nie przynosi Giarowi ukojenia. Po dokonaniu zemsty Giaur próbuje znaleźć ulgę w walce narodowowyzwoleńczej, biorąc udział w powstaniu Greków. Ostatecznie jednak wstępuje do klasztoru, co nie jest jednak aktem pokuty, lecz raczej maską, pod którą kryje się dalsza walka z samym sobą i bólem istnienia. Jego spowiedź staje się opowieścią o życiu pełnym cierpienia, bez nadziei na pojednanie z Bogiem.

Porównując Wertera i Giaura, zauważamy, że obaj bohaterowie cechują się indywidualizmem i brakiem dopasowania do otoczenia. Są samotnikami, którzy wyróżniają się wielkim duchem i głębokim przeżywaniem emocji. Centralnym motywem życia obydwu postaci jest nieszczęśliwa miłość, która staje się źródłem ich cierpienia i bólu świata. Reakcje na tę udrękę również są różne: Werter pogrąża się w melancholii i ostatecznie decyduje się na samobójstwo, podczas gdy Giaur aktywnie działa, szuka zemsty, boryka się z wewnętrznym bólem, a na końcu wybiera samotność jako sposób radzenia sobie ze światem.

Werter i Giaur to przykłady klasycznych bohaterów romantycznych, ukształtowanych przez weltschmerz. Ich życie ukazuje intensywność romantycznych przeżyć, skomplikowaną psychologię bohaterów oraz centralną rolę bólu świata w literaturze romantycznej. Nieszczęśliwa miłość odgrywa kluczową rolę w życiu obu postaci, prowadząc do tragicznych zakończeń, które są rezultatem ich wielkiej wrażliwości i odsunięcia się od społeczeństwa. Bohaterowie romantyczni, odczuwający Weltschmerz, mieli ogromny wpływ nie tylko na literaturę swojego czasu, ale także na późniejsze epoki. W polskiej literaturze można znaleźć podobne postacie, takie jak Konrad z "Dziadów" Adama Mickiewicza czy Kordian z dramatu Juliusza Słowackiego, którzy również przeżywali intensywny ból istnienia i nieszczęśliwą miłość. Romantyczny Weltschmerz, mimo upływu czasu, pozostaje w literaturze uniwersalnym, głęboko ludzkim doświadczeniem.