Mowa obrońcy Zenona Ziembiewicza „Granica” Zofii Nałkowskiej
Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 22.06.2024 o 21:21
Rodzaj zadania: Wypracowanie
Dodane: 22.06.2024 o 20:40
Streszczenie:
Mowa obrońcy Zenona Ziembiewicza z powieści „Granica” Zofii Nałkowskiej broni postaci przed zarzutami, wskazując na pozytywne aspekty życia i działalności Ziembiewicza.?
Mowa obrońcy Zenona Ziembiewicza z powieści „Granica” Zofii Nałkowskiej
Wysoki Sądzie, Szanowni członkowie Ławy Przysięgłych,Zebraliśmy się tutaj dzisiaj, by rozpatrzyć winę bądź niewinność Zenona Ziembiewicza, prezydenta miasta, człowieka, który oddał się w służbę swojej społeczności. Przed nami stoi zadanie oceny, czy działania Zenona zasługują na potępienie, czy może na zrozumienie i litość. Zanim przystąpimy do szczegółowej analizy jego czynów, pozwólcie, że przedstawię oskarżonego. Zenon Ziembiewicz, oskarżony o przekroczenie granic moralnych w różnych aspektach swojego życia, jest człowiekiem, który wniósł znaczący wkład w rozwój społeczności lokalnej. Wieloletnia praca na rzecz miasta, w którym objął funkcję prezydenta, świadczy o jego zaangażowaniu i poświęceniu.
Zarzut o romans z Justyną Bogutówną
Najbardziej kontrowersyjny zarzut dotyczy romansu Zenona z Justyną Bogutówną, młodą kobietą z nizin społecznych. Spotkanie w Hotelu Paryskim jest jednym z kluczowych momentów, które musimy rozważyć. Zenon nie spotkał się z Justyną z intencją uwiedzenia; chciał jej pomóc po śmierci jej matki. Cytaty z powieści wyraźnie pokazują, że Zenon był nieszczęśliwy i zmieszany całą sytuacją: "Chciał pomóc, nie przewidywał, jak to się skończy." Zenon nie szukał w Justynie partnerki seksualnej, lecz osoby, której mógłby pomóc w sytuacji życiowej.Sugerowanie, że to Justyna przejęła inicjatywę w romansie, choć dla wielu bulwersujące, znajduje pewne potwierdzenie w wydarzeniach. Fragmenty powieści sugerują, że Justyna była aktywna i stanowcza, co stawia w wątpliwość tezę o całkowitej winie Zenona.
Romans, który zaszedł między Zenonem a Justyną, miał olbrzymi wpływ na jego życie. Ciąża Justyny i reakcja Zenona, pełna napięcia i niepewności, stanowią kulminację tego dramatu. Jednakże, nie ma żadnych dowodów na to, że Zenon zasugerował Justynie aborcję. Owszem, zaoferował jej pomoc finansową, co pokazuje jego odpowiedzialność i staranie o dobro drugiej osoby.
Wpływ zachowania Justyny na stan Zenona
Zenon, mimo wszystko, starał się o Justynę troszczyć. Opłacał pielęgniarkę i lekarza, aby zapewnić jej podstawową opiekę medyczną. Jest to dowód na to, że Zenon nie chciał zostawić Justyny samej sobie.Jednakże agresja Justyny wobec Zenona, która kulminowała w ataku kwasem, zniszczyła jego życie zawodowe i osobiste. Tragedia, której ofiarą padł, nie wynikała jedynie z jego działań, ale także z reakcji Justyny. Fakt, że Zenon próbował pomóc, a mimo to spotkał się z agresją, jest kolejnym argumentem, że jego wina nie jest jednoznaczna.
Zarzut podporządkowania artykułów w "Niwie" względem Czechlińskiego
Kolejnym zarzutem jest oskarżenie o podporządkowanie artykułów w „Niwie” względem zaleceń Czechlińskiego. Powodem, dla którego Zenon zdecydował się na pracę w tej gazecie, była konieczność zdobycia pieniędzy na studia w Paryżu. Studia te miały być kluczem do lepszej przyszłości zarówno dla niego, jak i dla jego bliskich. Nie możemy więc oceniać tej decyzji jedynie w kontekście moralnym, ale także w kontekście pragmatycznym.Praca w gazecie, mimo że stanowiła kompromis moralny, była mniej istotna w świetle całego życia Zenona. Był to dylemat, przed którym staje wielu młodych ludzi: czy postępować według surowych zasad moralnych, czy podjąć decyzję, która, choć trudna, jest pragmatycznie niezbędna. Zenon wybrał drogę, która oferowała mu większe możliwości, nie rezygnując przy tym z własnych zasad. Tę granicę pragmatyzmu i moralności warto zrozumieć i ocenić w kontekście jego całego życia.
Zarzut zaniedbania Adeli
Zenon oskarżony jest również o zaniedbanie Adeli. Relacja między nimi była skomplikowana. Stan zdrowia Adeli oraz jej świadomość braku uczucia ze strony Zenona stanowiły trudny kontekst dla ich związku. Zenon nie opuszczał Adeli celowo; to ona kochała go aż do skraju swojej wytrzymałości. Zenon, choć nie był w stanie odwzajemnić jej uczuć w pełni, starał się o nią dbać jak najlepiej mógł.Odwlekanie wyjazdu przez Zenona oraz pozostawienie Adeli pod opieką swojego przyjaciela, były wyrazem jego troski i odpowiedzialności. Znów pojawiają się cytaty potwierdzające te fakty, ukazujące jego starania w zapewnieniu Adeli odpowiedniej opieki nawet po jego wyjeździe: „Czynił wszystko, aby nie czuła się porzucona”. Zenon więc, mimo ograniczeń, jakie posiadał, nie pozostawił Adeli samej sobie.
Zarzut wstrzymania budowy domów robotniczych
Ostatnim poważnym zarzutem jest wstrzymanie przez Zenona budowy domów robotniczych. Tutaj jednak musimy uwzględnić kontekst polityki oszczędnościowej rządu, który nałożył pewne ograniczenia finansowe. Brak funduszy na tego typu projekty był niezależny od Zenona. Analizując jego kadencję jako prezydenta miasta, widzimy jednak szereg osiągnięć: remont cegielni, założenie parku, pijalni mleka dla dzieci, korty tenisowe, place do gier. Zenon, mimo trudności, starał się realizować projekty służące społeczności lokalnej.Porównanie jego działań z poprzednią administracją, która nie zrobiła praktycznie nic dla mieszkańców miasta, pokazuje, że Zenon był prezydentem pracowitym i oddanym. Mimo ograniczeń, zdołał zrealizować wiele inicjatyw, które poprawiły jakość życia mieszkańców.
Podsumowanie argumentów obrony
Po rozpatrzeniu wszystkich zarzutów, dochodzę do wniosku, że Zenon Ziembiewicz jest niewłaściwie oceniany. Wszystkie zarzuty wobec niego są bezpodstawne lub wyolbrzymione. Zenon, jako człowiek narażony na krytykę, zasługuje na szacunek. Jego dążenia i działania, choć czasami skomplikowane i trudne do jednoznacznej oceny, świadczą o człowieku, który chciał dobrze, ale zmagał się z własnymi słabościami oraz presją społeczną i polityczną.Dlatego proszę Was, Wysoki Sądzie i członkowie Ławy Przysięgłych, o rozpatrzenie sprawy z największą uwagą i wydanie sprawiedliwego wyroku. Proszę o zrozumienie kontekstu, w jakim działał Zenon, oraz o uwzględnienie jego pozytywnych działań na rzecz społeczności lokalnej.
Dziękuję za uwagę.
Zenon Ziembiewicz był człowiekiem z krwi i kości, z wadami i zaletami, który zasługuje na zrozumienie oraz sprawiedliwość.
Ocena nauczyciela:
Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 22.06.2024 o 21:21
O nauczycielu: Nauczyciel - Elżbieta W.
Od 17 lat pracuję w liceum ogólnokształcącym i prowadzę zajęcia przygotowujące do matury oraz wsparcie dla ósmoklasistów. Kładę nacisk na czytelność argumentów i konsekwencję w stylu. Na lekcjach panuje życzliwa, spokojna atmosfera, w której łatwiej pytać i poprawiać. Uczniowie cenią cierpliwość, jasne kryteria i ćwiczenia, które „od razu widać” w wyniku.
Wypracowanie jest bardzo solidne i głęboko analizuje postać Zenona Ziembiewicza z powieści "Granica" Zofii Nałkowskiej.
Komentarze naszych użytkowników:
Oceń:
Zaloguj się aby ocenić pracę.
Zaloguj się