„Droga wielkości mojej uczestniczko…” – charakterystyka Lady Makbet, głównej bohaterki tragedii Williama Szekspira

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 23.06.2024 o 15:49

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 23.06.2024 o 15:01

William Szekspir, urodzony w 1564 roku w Stratford-upon-Avon w Anglii, jest jednym z najbardziej znanych i cenionych dramatopisarzy na świecie. Szekspir był również aktorem i reżyserem, czym uzupełniał swoją wszechstronną wiedzę teatralną. Jego twórczość przypada na przełom renesansu i baroku, a jej wpływ na rozwój europejskiego teatru nowoczesnego jest nieoceniony. Tworzył w czasach, gdy Europa przechodziła głębokie przemiany kulturowe i społeczne, co znalazło odzwierciedlenie w jego pracach.

Dzieła tego wielkiego twórcy wprowadziły wiele innowacji do teatru. Szekspir poszerzył kanon dramatyczny, między innymi poprzez rozbudowę charakterystyki postaci oraz wprowadzenie skomplikowanych wątków fabularnych. Jego podejście kontrastowało z dramatem klasycznym, gdzie reguły były ściśle przestrzegane, a postaci często jednolicie przedstawiane. W czasach współczesnych Szekspirowi jego prace spotykały się z mieszanymi opiniami. Uznawano je za zbyt nowatorskie i niezgodne z ówczesnymi konwencjami. Dopiero w XIX wieku zaczęto doceniać ich nowatorski charakter oraz mistrzostwo w oddawaniu ludzkich emocji i psychologii.

Spośród licznych dzieł Szekspira, które wpisały się na stałe w kanon literatury światowej, warto wymienić takie tytuły jak "Hamlet", "Makbet", "Otello", "Romeo i Julia", "Sen nocy letniej" oraz "Król Lear". Dramaty historyczne, jak "Ryszard III", "Henryk VIII" i "Juliusz Cezar", również odgrywają istotną rolę w jego dorobku literackim.

Jednym z najbardziej przejmujących dramatów jest "Makbet", opowiadający historię szkockiego wodza i jego żony, którzy pod wpływem przepowiedni Czarownic oraz własnych ambicji wpadają w spiralę zbrodni i zdrady. Główne postaci, Makbet i Lady Makbet, stanowią centralne punkty dramatu, a ich losy są ściśle ze sobą splecione.

Lady Makbet poznajemy w chwili, gdy otrzymuje list od swojego męża informujący ją o świeżo uzyskanym tytule tana Kawdoru oraz przepowiedniach Czarownic, które go do tego tytułu nakłoniły. To pierwsze wrażenie o Lady Makbet pokazuje ją jako osobę o wielkiej ambicji i determinacji. Z miejsca postanawia, że przeznaczenie Makbeta musi się wypełnić, nawet za cenę zbrodni. Przede wszystkim jednak, jej pragnienie władzy oraz realizacja przepowiedni popychają ją do działania. Nie waha się wykorzystać swoich zdolności manipulacyjnych, aby przekonać męża do zabójstwa króla Duncana.

W relacji z Makbetem Lady Makbet odgrywa kluczową rolę. Nazwana przez niego "drogą wielkości mojej uczestniczką", staje się motorem napędowym jego działań, stojąc za każdą zbrodnią, która ma ich przybliżyć do tronu. W kontekście tej relacji, jej wpływ na decyzje Makbeta jest nie do przecenienia. Często wręcz deprecjonuje jego wątpliwości, podważając jego męskość i odwagę, aby zmusić go do jak najszybszej realizacji planów.

Planowanie zbrodni Duncana jest jednym z najbardziej przerażających aspektów jej charakterystyki. Lady Makbet nie posiada żadnych moralnych wątpliwości, przynajmniej na początku. Jej słynna kwestia: "Jesteś że mężem, czy nie jesteś?" jest dobitnym świadectwem jej manipulacyjnych technik oraz głębokiej woli dominacji nad Makbetem. Starannie opracowany plan morderstwa, w którym każde szczegóły są dokładnie przemyślane, świadczy o jej bezwzględności i determinacji.

W realizacji planów Lady Makbet wykazuje się również niezwykłym sprytem. Nie tylko nakłania Makbeta do działania, ale także później próbuje ukryć zbrodnię przez oskarżanie strażników o zabójstwo i manipulowanie opinią publiczną. Z żalem wspomina jedynie, że Król Duncan wyglądał podczas snu jak jej ojciec, co sugeruje, że pewne resztki ludzkich uczuć w niej pozostały.

Kolejne zbrodnie, takie jak zabicie Banka i rodziny Makdufa, także mają w sobie element wpływu Lady Makbet. Choć bezpośrednio nie angażuje się w ich planowanie, jej wcześniejsze czynności utorowały Makbetowi drogę do dalszych katuszy. Zabójstwo strażników, które uzasadnia jako akt zemsty, jest kolejnym dowodem jej bezwzględności.

Jednakże, ta bezwzględność i determinacja mają swoje granice. Mimo początkowego pozoru siły i triumfu, Lady Makbet zaczyna popadać w szaleństwo. Zabójstwo Duncana wywiera na nią tak silny wpływ, że jej zachowanie zaczyna się stopniowo zmieniać. Pierwsze oznaki obłędu to lunatykowanie i widzenia krwi na rękach, które nie dają się zmyć, symbolizujące narastające poczucie winy. Jej wcześniejsze lekkomyślne słowa "Kilka kropel wody oczyści nas wnet z plamy tego czynu" stają się ironiczne, gdy rzeczywistość ukazuje jej brutalność jej działań.

Relacje z Makbetem w okresie jej upadku stają się coraz bardziej napięte. Makbet, coraz bardziej pewny siebie i niezależny, oddala się od niej. Jego wzrastająca niezależność kontrastuje z jej psychicznym upadkiem, a ich dawne, bliskie relacje zamieniają się w chłodną obojętność. Lady Makbet jest coraz bardziej samotna w swoim szaleństwie, co stanowi ostateczną tragedię tej postaci.

Ostatecznie Lady Makbet nie jest w stanie poradzić sobie z obciążeniem psychicznym, które sama na siebie nałożyła. Jej psychologiczny upadek znajduje kulminację w samobójstwie. Ten akt jest nie tylko wyrazem jej ostatecznej desperacji, ale także refleksją nad tym, jak destruktywna była jej ścieżka życiowa. Analiza jej postępowania prowadzi do wniosku, że chociaż była motorem napędowym fabuły "Makbeta", to jej ambicje i żądza władzy były przyczyną jej ostatecznego upadku.

Podsumowując, Lady Makbet jest postacią wielowymiarową, której tragedia ukazuje, jak niebezpieczne mogą być niezaspokojone ambicje i pragnienia. Jej wkład w fabułę "Makbeta" jest nieoceniony, ponieważ to ona jest katalizatorem większości wydarzeń. Jej tragiczny los rzuca również światło na moralne aspekty jej działań, pokazując skutki żądzy władzy i manipulacji. Lady Makbet pozostaje jedną z najbardziej przejmujących i tragicznych postaci literatury światowej, a jej historia służy jako przestroga przed zgubnymi skutkami niekontrolowanych ambicji.

BIBLIOGRAFIA: 1. Szekspir, William. "Makbet." Przeł. Stanisław Barańczak. Wydawnictwo Naukowe PWN, 2014. 2. Bradley, A. C. "Shakespearean Tragedy: Lectures on Hamlet, Othello, King Lear, Macbeth." Macmillan, 1904. 3. Bloom, Harold. "Shakespeare: The Invention of the Human." Riverhead Books, 1998. 4. Bloom, Harold, red. "Modern Critical Interpretations: William Shakespeare's Macbeth." Chelsea House Publishers, 1987.