,,Celem ludzkiego życia jest szczęście, któż z nas wie, jak je osiągnąć"- refleksje o szczęściu

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 23.06.2024 o 17:38

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 23.06.2024 o 16:53

Szczęście, mimo że jest jednym z najczęściej pożądanych stanów przez ludzi, pozostaje trudne do zdefiniowania. Jedni widzą je w miłości, inni w zgodzie z normami moralnymi, a jeszcze inni w filozoficznym podejściu do życia. Różne dzieła literackie podejmują próbę pokazania drogi do szczęścia, jednakże trudno jest wskazać jedną, uniwersalną receptę na jego osiągnięcie. W niniejszej pracy postaram się przedstawić różne koncepcje szczęścia na podstawie wybranych dzieł literackich, ukazując różnorodne ścieżki prowadzące do tego stanu.

Miłość jest jednym z najczęstszych motywów, przez które ludzie poszukują szczęścia. Goethe w swoim dziele "Cierpienia młodego Wertera" przedstawia młodego mężczyznę, Wertera, który dążąc do szczęścia, zakochuje się nieszczęśliwie w Lotcie. Werter idealizuje swoją ukochaną, jednakże ta jest już zaręczona z innym mężczyzną. Mimo że Werter czerpie pewną radość z samego obcowania z Lotty, uczucie to staje się dla niego źródłem ogromnego cierpienia, prowadzącego do ostatecznego samobójstwa. Werter staje się symbolem romantycznej, nieszczęśliwej miłości, która zamiast przynosić szczęście, staje się przyczyną tragedii.

Podobny wątek miłości pojawia się w "Giaurze" George'a Byrona. Bohater tej powieści, Giaur, zakochuje się w Leili, która niestety jest częścią haremu. Gdy zazdrosny sułtan Hassan dowiaduje się o tej miłości, skazuje Leilę na śmierć, co zmienia życie Giaura w ciągłą, bezsensowną wendetę. Giaur, mimo miłosnych uniesień, ostatecznie zostaje okaleczony przez cierpienie, jakie na niego spada w wyniku śmierci ukochanej.

Również postać Stanisława Wokulskiego w "Lalce" Bolesława Prusa ukazuje, jak miłość może być zarówno napędem do działania, jak i przeszkodą w osiągnięciu trwałego szczęścia. Wokulski, zakochany w Izabeli Łęckiej, poświęca swą karierę i majątek, by zdobyć jej względy. Niestety, jego miłość pozostaje nierozumiana i niespełniona, a bohaterowi przynosi jedynie ból i zawód.

Z tych przykładów wynika, że miłość, choć może być źródłem chwilowego szczęścia, często jest nieosiągalna i prowadzi do cierpienia, zwłaszcza, gdy jest jednostronna lub nieodwzajemniona.

W literaturze spotykamy się również z inną koncepcją szczęścia – poprzez wierność normom moralnym. Joseph Conrad, w swoich powieściach, prezentuje wartości takie jak honor, solidarność, odwaga, pomoc bliźniemu czy wierność danemu słowu jako kluczowe dla osiągnięcia szczęścia. Przykładów tych wartości dostarczają bohaterowie jego dzieł, którzy, mimo trudności, dążą do życia zgodnie z wyznawanymi zasadami, co daje im poczucie wewnętrznego spokoju i satysfakcji.

Polska literatura również nie jest pozbawiona przykładów szczęścia osiąganego dzięki wierności moralnym wartościom. W "Żywocie człowieka poczciwego" Mikołaja Reja, szlachcic-ziemianin wiedzie prawy, stateczny sposób życia, oddając się pracy na roli i codziennym obowiązkom zgodnie z nakazami etycznymi. Szczęście znajduje w prostocie i harmonii swojego życia.

Jan Kochanowski w swoich "Pieśniach", a zwłaszcza w "Pieśni świętojańskiej o Sobótce" oraz "Na dom w Czarnolesie", ukazuje szczęście jako życie w zgodzie z naturą i bożym orzeczeniem. Odwołując się do filozofii stoickiej, podkreśla wartość równowagi emocjonalnej, umiaru oraz wewnętrznej harmonii jako kluczowych składników szczęścia. Szczęście, według Kochanowskiego, jest osiągane przez tych, którzy potrafią zapanować nad swoimi emocjami i żyją zgodnie z nakazami moralnymi.

Z kolei w "Nad Niemnem" Elizy Orzeszkowej, wartość pracy w życiu bohaterów jest ukazana jako droga do szczęścia. Bohaterowie Orzeszkowej znajdują satysfakcję w codziennym trudzie, w harmonii z przyrodą i tradycjami. Praca nie tylko dostarcza im środków do życia, ale przede wszystkim staje się źródłem osobistego spełnienia i wewnętrznego spokoju.

Filozoficzne podejście do szczęścia jest również ciekawe. Stoicyzm, jako jedna z filozofii życia, próbuje odnaleźć szczęście w równowadze emocjonalnej i umiarze. Jan Kochanowski w swoich "Pieśniach" często odwołuje się do stoickiej zasady zachowania wewnętrznej harmonii. Stoicyzm naucza, że szczęście leży w naszym wnętrzu i jest niezależne od zewnętrznych okoliczności. Ważne jest, aby akceptować rzeczy, na które nie mamy wpływu i nie poddawać się nadmiernym emocjom, co prowadzi do osiągnięcia spokoju i szczęścia.

Pozytywizm natomiast traktuje szczęście jako rezultat pracy i dążenia do postępu. Literackie dzieła tego nurtu, takie jak "Nad Niemnem", wskazują, że szczęście można osiągnąć przez ciągłe dążenie do doskonałości, wiedzy i rozwoju wewnętrznego. Ważne są również relacje międzyludzkie i współpraca na rzecz wspólnoty. Szczęście w pozytywizmie jest więc związane z aktywnością, zaangażowaniem i samodoskonaleniem.

Podsumowując, różnorodność dróg do szczęścia, jaką przedstawia literatura, ukazuje, że szczęście jest subiektywnym i indywidualnym doświadczeniem. Każdy człowiek może odnaleźć szczęście na różne sposoby, zależnie od swoich wartości, doświadczeń i życiowych wyborów. Literatura dostarcza nam wielu przykładów, które mogą być źródłem refleksji i inspiracji w poszukiwaniu własnej drogi do szczęścia.

Rola literatury w tym kontekście jest nieoceniona. Dzieła literackie nie tylko ukazują różne koncepcje szczęścia, ale także skłaniają nas do zastanowienia się nad własnym życiem i poszukiwaniem tego, co dla nas naprawdę ważne. Przez analizę losów literackich bohaterów, możemy lepiej zrozumieć własne pragnienia i cele.

Każdy człowiek musi samodzielnie wypracować swoją własną drogę do szczęścia. Czy to przez miłość, wierność normom moralnym, filozoficzne poszukiwania czy przez pracę – najważniejsze jest, aby słuchać swojego wnętrza i dążyć do harmonii wewnętrznej. W końcu, szczęście to coś, co każdy z nas musi odkryć samodzielnie, choć literatura może być cennym przewodnikiem w tej trudnej, ale niezwykle ważnej podróży.

Podsumowując, szczęście pozostaje jednym z najbardziej pożądanych stanów ludzkiego życia, choć jego osiągnięcie jest trudne i subiektywne. Dzięki literaturze możemy lepiej zrozumieć różne drogi do jego osiągnięcia i znaleźć inspirację do własnych poszukiwań. Zachęcam wszystkich do refleksji nad swoim życiem i korzystania z literackich wzorców jako źródła inspiracji, by odnaleźć swoje własne szczęście w codziennym życiu.