Szczęście w literaturze: refleksje na temat spełnienia w życiu.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 29.04.2024 o 11:02

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 28.04.2024 o 14:06

Szczęście to stan, którego człowiek nieustannie poszukuje na różne sposoby. Zarówno literatura, jak i nasza codzienność, stawiają pytania o to, co jest prawdziwym źródłem szczęścia. Dwie różne, ale równie znaczące perspektywy na ten temat oferują nam "Mały Książę" Antoine’a de Saint-Exupéry’ego oraz "Syzyfowe prace" Stefana Żeromskiego.

"Mały Książę" to opowieść o podróży młodego bohatera przez różne planety, w trakcie której spotyka on różne postacie, które symbolizują ludzkie zachowania i wartości. Centralnym punktem książki jest relacja Małego Księcia z różą, którą pozostawił na swojej planecie. Mimo spotkania wielu innych róż, to właśnie ta jedna jest dla niego wyjątkowa. Miłość, którą do niej czuje, oraz troska o nią, są dla Małego Księcia źródłem szczęścia. Czytając tę historię, można dojść do wniosku, że prawdziwe szczęście wynika z głębokich, osobistych relacji i związku emocjonalnego, a nie z powierzchownych spotkań czy materialnych posiadłości.

Z kolei "Syzyfowe prace" Żeromskiego, choć przedstawiają zupełnie inną rzeczywistość, także poruszają temat poszukiwania szczęścia. Opisując losy młodych polskich uczniów pod zaborami, szczególnie Marcina Borowicza, Żeromski ukazuje, jak ważna dla człowieka jest wolność i samodzielność w dążeniu do realizacji własnych aspiracji. Mimo licznych przeciwności, które napotykają bohaterowie, ich dążenie do samookreślenia i odbudowania narodowej tożsamości jest źródłem wewnętrznego spełnienia i szczęścia. Ta powieść pokazuje, że szczęście można osiągnąć poprzez pracę nad sobą i walkę o wartości, które są nam bliskie.

W obu tych dziełach szczęście wynika z głęboko osobistych, często trudnych wyborów. W "Małym Księciu" szczęśliwy jest ten, kto potrafi kochać i dbać o tę miłość, mimo że wiąże się to z ryzykiem cierpienia i samotności. W "Syzyfowych pracach" szczęście łączy się z bolesną walką o tożsamość i wartości, ale również z satysfakcją z tego, że kroczy się drogą, którą uważa się za słuszną, nawet jeśli nie zawsze prowadzi ona do natychmiastowego sukcesu.

Te dwie różne historie i ich bohaterowie pokazują, że szczęście nie jest stanem stałym czy łatwo osiągalnym. To także nie jest coś, co można osiągnąć przez zgromadzenie materialnych dóbr czy osiągnięć. Szczęście często wiąże się z głębokimi, osobistymi wyborami, z poświęceniem i walką o to, co dla nas ważne. Zarówno Mały Książę, jak i Marcin Borowicz żyją w realiach, które stawiają przed nimi trudne wyzwania, ale to właśnie działanie zgodne z ich wartościami stanowi źródło ich szczęścia. Każda z tych postaci, choć na różne sposoby, dowodzi, że szczęście jest przede wszystkim kwestią indywidualnych wartości i osobistych związków, które decydują o jakości naszego życia.