Jak ambicja może doprowadzić do okrutnej zbrodni? Na podstawie fragmentu tekstu z dramatu „Makbet” (A. I, sc. V) wyciągnij wnioski

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 13.07.2024 o 21:24

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 13.07.2024 o 21:06

Ambicja jest jednym z najpotężniejszych ludzkich uczuć, które potrafią zarówno motywować do osiągnięcia największych celów, jak i zniszczyć wszystko na swojej drodze. Podświadomość, często działająca poza naszą świadomą kontrolą, odgrywa kluczową rolę w tym, jak kształtują się nasze ambicje. Jest to skomplikowane, wewnętrzne królestwo myśli, marzeń i lęków, które mogą pozytywnie wpłynąć na nasze życie, jeśli są we właściwy sposób zarządzane, ale również stać się źródłem wielkich nieszczęść, gdy dojdzie do ich nieskrępowanego wybuchu.

Dramat Williama Szekspira „Makbet” jest doskonałym przykładem literackim, który ukazuje niszczycielską moc niekontrolowanej ambicji. Makbet, główny bohater, przechodzi drastyczną przemianę pod wpływem swoich wewnętrznych pragnień, co ostatecznie prowadzi go do okrutnej zbrodni. Fragment z Aktu I, Scena V, w którym Lady Makbet otrzymuje list od swojego męża, jest kluczowy dla zrozumienia, jak ambicja może doprowadzić do tragedii.

Rozwinięcie

Przełomowy moment następuje podczas spotkania z trzema wiedźmami, które przepowiadają mu przyszłość. Dowiaduje się, że zostanie królem Szkocji. Owa przepowiednia sieje ziarno ambicji w jego sercu, które do tej pory mogło pozostawać w uśpieniu. Wzmianka o władzy, o której Makbet wcześniej nie marzył, zaczyna go przyciągać jak magnes, kształtując jego dalsze myśli i działania.

List do Lady Makbet jest wyrazem narastającej w nim ambicji. Informuje ją o przepowiedni wiedźm, ale jednocześnie pokazuje swoje wewnętrzne rozdarcie. Makbet, będąc osobą uczciwą i lojalną swojemu królowi, zmaga się z myślą o zdobyciu tronu w niegodny sposób. Jednakże, gniew ambicji już w nim zasiał swoje korzenie, a Lady Makbet staje się katalizatorem, który przyspiesza tę przemianę.

Lady Makbet, po przeczytaniu listu, natychmiast dostrzega szansę na zdobycie korony. Jej ambicja okazuje się jeszcze silniejsza niż u jej męża. To ona planuje morderstwo króla Duncana i namawia męża do czynu, który przerażałby go samotnie. Aby to osiągnąć, musi przejść przez własną przemianę: wyrzeka się swojej kobiecości i moralności, aby stać się wyrachowaną planistką zbrodni. Jej prośba do „mocy piekielnych” o zdjęcie z siebie kobiecych cech i uczynienie jej twardą jak stal, podkreśla głębię jej ambicji i determinacji do osiągnięcia celu.

To Lady Makbet doradza Makbetowi, jak ma zabić króla i jak zatuszować ślady zbrodni. Jej wpływ na męża jest tak potężny, że jego pierwotne wahania i moralne rozterki zostają stłumione przez jej stanowczą determinację. Zbrodnia Duncana staje się punktem zwrotnym w ich życiu.

Pierwsza zbrodnia otwiera przed Makbetem drzwi do dalszych aktów przemocy. Zabicie króla Duncana wywołuje lawinę kolejnych morderstw: Banko, przyjaciel Makbeta, staje się kolejną ofiarą, gdyż jego potomstwo według przepowiedni także ma zasiąść na tronie. Makbet, próbując utrzymać swoją władzę, popada w coraz większą paranoję, która prowadzi go do kolejnych aktów przemocy. Halucynacje, w tym widok ducha Banka, są wyrazem wyrzutów sumienia i tracenia kontaktu z rzeczywistością przez Makbeta.

Relacja między Makbetem a Lady Makbet zaczyna się rozpadać pod ciężarem zbrodni. Początkowa bliskość i wspólne planowanie zbrodni ustępują miejsca wzajemnej obojętności i rosnącej wzajemnej izolacji. Lady Makbet, która tak mocno popychała męża do zbrodni, sama zaczyna cierpieć z powodu wyrzutów sumienia. Jej wewnętrzny rozpad prowadzi do szaleństwa, które ostatecznie kończy się samobójstwem.

Makbet, samotny i opętany przez paranoję, kontynuuje swoją drogę ku samodestrukcji. Jego dążenie do władzy, napędzane przez ambicję, kończy się ostateczną klęską. Siły zewnętrzne, które początkowo wydawały się wspierać jego dążenia, zwracają się przeciwko niemu. Ostateczna bitwa, w której Makbet zostaje pokonany i zabity, jest końcem jego tragicznej podróży.

Zakończenie

Ambicja jest siłą, która w życiu ludzi może być zarówno budująca, jak i niszczycielska. Gdy jest kontrolowana i oparta na wartościach moralnych, może prowadzić do wielkich osiągnięć. Jednak gdy staje się niekontrolowanym pragnieniem, jak w przypadku Makbeta, jej konsekwencje są tragiczne. Przypomina nam to o znaczeniu etyki i moralności w dążeniu do celów oraz o ryzyku, jakie niesie ze sobą podążanie za nieokiełznanymi pragnieniami. Dramat Szekspira pozostaje aktualny, przypominając nam o uniwersalnych prawdach dotyczących ludzkiej natury.