Zmaganie się ze światem i sobą to trud, którego nie sposób w życiu uniknąć. Analiza literacka

Ta praca została zatwierdzona przez naszego nauczyciela: 25.07.2024 o 17:20

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 24.07.2024 o 7:33

Życie ludzkie jest nieustanną walką, pełną trudnych wyborów oraz zmagań z samym sobą, światem i innymi ludźmi. Ta walka jest nieunikniona i stanowi istotę naszego istnienia. Literatury pełna jest przykładów bohaterów, którzy musieli stawić czoła trudnym decyzjom i sytuacjom, a ich losy ukazują, jak wierność sobie jest najskuteczniejszą bronią w zmaganiu się z konwenansami, ludzkim konserwatyzmem i okrucieństwem świata. Takie postacie jak Hamlet z dramatu Szekspira, Kordian z utworu Słowackiego, Tomasz Judym z "Ludzi bezdomnych" Stefana Żeromskiego oraz Lord Jim z powieści Josepha Conrada stanowią doskonałe przykłady ludzkich zmagań ze światem i samym sobą.

"Dramat „Hamlet” Williama Szekspira należy do najważniejszych dzieł literatury światowej. Tytułowy bohater, Hamlet, to skomplikowana i wewnętrznie rozedrgana postać, której losy ukazują głębokie zmagania wewnętrzne. Początek fabuły to śmierć ojca Hamleta oraz szybkie małżeństwo jego matki Gertrudy z jego stryjem Klaudiuszem. Wkrótce potem ukazuje się duch starego Hamleta, domagając się zemsty za swoją śmierć, co wprawia młodego księcia w spirale moralnych rozterek.

Hamlet zmaga się z żądzą zemsty z jednej strony, a z drugiej z odrazą przed uciekanie się do zabójstwa. Kluczowym momentem dramatu jest jego monolog „Być albo nie być”, który przedstawia dylematy bohatera i jego wewnętrzne konflikty. Hamlet udaje obłęd, odtrącając swoją ukochaną Ofelię oraz antycypując własną samobójczą śmierć. Jego decyzje prowadzą do szeregu tragicznych wydarzeń: śmierci Poloniusza, samobójstwa Ofelii, a w końcu także do jego własnej śmierci oraz wielu innych niewinnych osób. Hamlet jest przykładem postaci, której nie udaje się poradzić z rzeczywistością. Tragiczne wady bohatera, takie jak nadwrażliwość i brak pewności siebie, czynią go postacią tragiczną, a jego samotność oraz odpowiedzialność za swoje czyny podkreślają ciężar osobistych zmagań.

Charakterystyka Kordiana, bohatera dramatu Juliusza Słowackiego, również obrazuje wrażliwe i marzycielskie młodego człowieka, który przeżywa swoje istnienie w sferze marzeń. Bohater ten jest początkowo dotknięty nieszczęśliwą miłością, co prowadzi go do próby samobójczej. Podróże Kordiana ukazują jego stopniowe rozczarowania światem: w Londynie Kordian doznaje szoku przez wszechobecną korupcję, we Włoszech odkrywa interesowność swojej miłości do kurtyzany Wioletty, a w Watykanie usłyszy od papieża nakaz posłuszeństwa wobec cara.

Przełomowy moment dla Kordiana nadchodzi na szczycie Mont Blanc, gdzie w monologu przypominającym „być albo nie być” Hamleta, decyduje się na walkę o wolność narodu. Spisek koronacyjny, w którym bierze udział, podkreśla jego osamotnienie i pragnienie wielkich czynów, które nie znajdują wsparcia w rzeczywistości. Klęska Kordiana wynikająca z jego wewnętrznych rozterek ukazuje, jak idealiści tracą w starciu ze światem.

Postać Tomasza Judyma z „Ludzi bezdomnych” Stefana Żeromskiego także symbolizuje człowieka zmagającego się z samym sobą i niesprawiedliwością społeczną. Pochodzący z biednej rodziny, Judym korzysta ze wsparcia finansowego swojej ciotki, co daje mu szansę na edukację. Niemniej, jego spotkanie z bratem Wiktorem przypomina mu o surowych realiach życia. Judym, wychowany w skromnych warunkach, staje się lekarzem, który poświęca się walce z chorobami i biedą w społeczeństwie.

Podczas pracy w Warszawie, wygłasza odważny referat o higienie, spotykając się z oporem ze strony środowiska lekarskiego. Jego działalność medyczna w Zakładzie w Cisach, gdzie zmaga się z malarią, ukazuje jego poświęcenie, na które nie zawsze spotyka się z aprobatą innych. W relacji Judyma z Joasią Podborską, której odmawia miłości w imię swoich ideałów, można dostrzec podobieństwo do Hamleta odrzucającego Ofelię.

Judym jest symbolem osamotnienia w walce przeciwko biedzie i niesprawiedliwości. Starcie z bezdusznością społeczeństwa i niezrozumieniem jego ideałów prowadzi do jego wewnętrznej izolacji. Mimo to, jego nieustanne dążenie do realizacji swoich przekonań podkreśla znaczenie wierności sobie w walce ze światem.

Postać Lorda Jima z powieści Josepha Conrada jest kolejnym przykładem bohatera zmagającego się z własnymi demonami. Jim żyje w cieniu marzeń o heroicznych czynach, ale jedno z jego kluczowych doświadczeń – ucieczka z tonącego okrętu Patna – zostawia go naznaczonego moralnym piętnem. Jego życie toczące się od portu do portu w poszukiwaniu wewnętrznego spokoju kończy w zamieszkaniu na wyspie Patusan, gdzie próbuje odnaleźć swoje miejsce w świecie.

Tragiczny finał historii Jima – niewinna śmierć Patusańczyków, której nie zapobiegł, oraz świadome oddawanie się zguby w imię honoru – ukazuje, jak jego moralne wybory mają konsekwencje nie tylko dla niego, ale i innych. Jim jako symbol moralnych zmagań pokazuje rozdwojenie między ideałami a rzeczywistością. Jego wewnętrzna walka i samotność podkreślają trudność podejmowania moralnych decyzji w obliczu realnych zagrożeń.

Wspólna analiza tych bohaterów pokazuje, że zmaganie się ze światem i sobą jest nieuniknione, a literatura daje nam cenne lekcje na temat ludzkich zmagań z rzeczywistością. Samotność oraz wewnętrzne rozterki przyczyniają się do ich klęsk, ale wierność własnym ideałom jest kluczowa w walce z rzeczywistością. Bohaterowie literaccy uczą nas, że potrzeba ostrożności i rozwagi w podejmowaniu decyzji, jak również zrozumienia własnych możliwości i dążenia do poszukiwania wsparcia wśród innych ludzi.

Pamiętajmy, że każda decyzja ma realny wpływ na życie, a zmagania ze światem mogą być łatwiejsze, jeśli podejmujemy je z rozwagą i otoczeni wsparciem innych. Literatury pełna jest ostrzeżeń i inspiracji, które pomagają nam lepiej zrozumieć nasze własne życie i wybory.