Jakaż jest przeciw włóczni złego twoja tarcza na progu XXI w.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 27.07.2024 o 7:49

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 27.07.2024 o 7:13

---

Wiek XXI przyniósł ze sobą wiele zmian i wyzwań, które bezpośrednio dotykają ludzkiej egzystencji. W obliczu postępującego rozwoju technologicznego, społecznych przemian oraz globalnych kryzysów, pytania o sens istnienia i nieuchronność śmierci stają się coraz bardziej palące. Człowiek, świadom swojej śmiertelności, nieustannie zmaga się z lękami, jakie rodzą się z tej wiedzy. Świadomość, że każda chwila przybliża nas do nieznanego, budzi w nas głębokie egzystencjalne dylematy.

Celem tego wypracowania jest zbadanie, jak współczesny człowiek radzi sobie z nieuchronnością śmierci oraz jakie strategie ("tarcze") mogą być skuteczne w walce z lękami egzystencjalnymi. Chcę sięgnąć po różnorodne przykłady z literatury, filozofii oraz codziennego życia, aby odpowiedzieć na to ważne pytanie.

Rozwinięcie

I. Rozważania nad istotą istnienia

Każdy z nas przyszedł na świat z pewnym bagażem genetycznym i kulturowym, jednak nikt nie pamięta czasu, zanim się urodził. Ta absolutna nieświadomość przed narodzinami jest niezwykle fascynująca i jednocześnie przerażająca. Jak to możliwe, że istniejemy teraz, choć kiedyś nas nie było? Ten brak wiedzy i doświadczeń sprzed narodzin można porównać do nieistnienia, które czeka nas po śmierci. Oba te stany są dla nas niepojęte, trudne do wyobrażenia i przede wszystkim budzące lęk – z czego wynika myśl o nieuchronnej śmierci.

2. Lęk przed przyszłym nieistnieniem

Świadomość, że nasze życie ma swój koniec, wpływa na nasze myśli i uczucia. Obawa przed tym, co nastąpi po śmierci, często paraliżuje i nie pozwala cieszyć się teraźniejszością. Lęk ten pogłębiają niepewność oraz brak jednoznacznych odpowiedzi na pytania o sens istnienia. Wielu filozofów i naukowców próbuje tłumaczyć życie za pomocą procesów chemicznych i biologicznych, jednak te neutralne wyjaśnienia nie zawsze przynoszą ulgę. Często bowiem brakuje w nich emocjonalnego spojrzenia na ludzką egzystencję.

II. Społeczno-kulturowe konteksty wartości jednostki

Każdy z nas jest najmniejszym elementem ogromnej struktury społecznej i państwowej. Nasze indywidualne działania, nawet jeśli wydają się małe i nieznaczące, mają swoje miejsce w szerszej układance. Pytanie jednak brzmi – po co dążymy do tworzenia czegoś trwałego, skoro i tak nasze życie jest tylko chwilą na tle wieczności? W literaturze często podejmowano temat dążenia jednostki do zapisania się w historii. Przykładami są choćby postacie z "Iliady" Homera czy "Fausta" Goethego, gdzie bohaterowie święcie przekonani o swojej wyjątkowości pragną pozostawić po sobie ślad.

2. Nieśmiertelność przez twórczość

Wielu poetów i twórców wierzy, że ich dzieła przetrwają ich samych, zapewniając im swoistą nieśmiertelność. Taką postawę wyraża choćby Mickiewicz w swoim cyklu "Dziady", gdzie ukazuje świat duchów i nieśmiertelność, jaką daje sztuka. Jednak z perspektywy współczesnego człowieka, który staje wobec codziennych problemów i stresów, taka koncepcja może wydawać się nierealna. Czy naprawdę możemy liczyć na to, że nasze dokonania przetrwają wieczność, skoro nawet najwspanialsze dzieła mogą zostać zapomniane?

III. Życie jako włócznia

Życie, podobnie jak włócznia, bywa okrutne i niesprawiedliwe. Często doświadczamy cierpienia, które wynika z samej natury egzystencji. Każdy dzień przynosi niepewność, a los potrafi być przewrotny. Przykładem literackim może być tu "Zbrodnia i kara" Dostojewskiego, gdzie bohater zmaga się z moralnymi dylematami i konsekwencjami swoich czynów. Trudności te są częścią ludzkiej egzystencji, a ich przezwyciężanie bywa nie lada wyzwaniem.

2. Rola religii i jej ograniczenia

Religia jest często wybierana jako "tarcza" przeciwko lękom egzystencjalnym. Daje poczucie bezpieczeństwa i nadzieję na życie po śmierci. Jednak nie jest to rozwiązanie bezdyskusyjne. Rzeczywistość często konfrontuje wiarę z twardymi faktami. W literaturze tę walkę między wiarą a rzeczywistością doskonale ilustruje "Bracia Karamazow" Dostojewskiego. Postać Iwana Karamazowa ukazuje konflikt między wiarą a rozumem, co powoduje jeszcze większy egzystencjalny niepokój.

IV. Poczucie jednostkowej wyjątkowości w masie

Człowiek pragnie czuć się wyjątkowy, niepowtarzalny. Jednocześnie jednak zdaje sobie sprawę, że jest tylko jednym z wielu miliardów. Ten paradoks może prowadzić do depresji i braku chęci do działania, zwłaszcza kiedy zdajemy sobie sprawę z naszej małostkowości wobec pełnej skali wszechświata. George Orwell w "Roku 1984" ukazuje, jak jednostka może czuć się zupełnie bezradna i niewielka w obliczu totalitarnego systemu, który zjada indywidualność.

V. Działania przeciw lękowi przed śmiercią

Każdego dnia wykonujemy rutynowe czynności, które pomagają nam unikać myśli o śmierci. Te codzienne rytuały, jak poranne picie kawy, spacery czy czytanie książek, stają się naszą "tarczą" przeciwko egzystencjalnym lękom. W literaturze takim przykładem jest Gregor Samsa z "Przemiany" Kafki, który mimo absurdalności swojego przekształcenia próbuje trzymać się rutyny, by nie popaść w szaleństwo.

2. Minimalizacja stresu i napięć

Eliminacja stresu z życia i unikanie zbędnych problemów to kolejna skuteczna strategia. Zamiast skupiać się na negatywnych aspektach życia, warto dbać o zdrowie i dobre samopoczucie. Hedonistyczna filozofia Epikura, mówiąca o życiu w spokoju i harmonii, staje się tu niezwykle ważna. Przykład takich postaw znajdziemy także u współczesnych autorów, którzy piszą o minimalizmie jako sposobie na życie bez stresu.

3. Optymalne podejście do spraw codziennych

Skupienie uwagi na najważniejszych sprawach i umiejętność wybiórczego podejścia do problemów to kolejna "tarcza". Często nie warto przejmować się drobnostkami, gdyż prowadzi to jedynie do zbędnego stresu. Takie podejście promuje choćby filozofia stoicka, według której warto zachować spokój w obliczu wszelkich przeciwności. W literaturze stoickie podejście znajdziemy u Marka Aureliusza i jego "Rozmyślaniach".

Zakończenie

Ostateczne refleksje prowadzą do wniosku, że choć nie sposób całkowicie pozbyć się lęku przed śmiercią, można go znacząco zmniejszyć poprzez praktyczne podejście do życia. Najważniejsze jest poszukiwanie własnych "tarcz", które pozwolą nam cieszyć się chwilą obecną i nie bać się nieznanej przyszłości.

Warto zatem dążyć do znalezienia spokoju w codziennych czynnościach i nieustająco poszukiwać indywidualnych rozwiązań, które pozwolą każdemu na znalezienie własnego miejsca w dynamicznie zmieniającym się świecie XXI wieku.