Czy nie chciałabym żyć w innej epoce?

Ta praca została zatwierdzona przez naszego nauczyciela: 10.08.2024 o 11:04

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 6.08.2024 o 14:36

Każdy z nas czasem zastanawia się, jak wyglądałoby życie w innej epoce historycznej. Czy byłoby łatwiejsze, przyjaźniejsze, spokojniejsze? Dzisiejsze tempo życia, nieustanna gonitwa za karierą, technologiczną nowinką, bardziej komfortowym trybem życia – to wszystko może prowadzić do zmęczenia i refleksji nad tym, czy kiedyś przypadkiem nie było lepiej. Przecież dawniej życie wydawało się wolniejsze, bardziej związane z naturą, prostsze. Ale czy naprawdę chciałabym żyć w innej epoce, zwłaszcza jako kobieta? Czy pozytywne aspekty przeszłości przewyższają trudności, jakim musiały stawiać czoła kobiety tamtych czasów?

Teza

Rozwinięcie

Również literatura z epoki średniowiecza pokazuje trudne życie kobiet. W „Opowieściach kanterberyjskich” Geoffrey'a Chaucera można dostrzec, że kobieta była często postrzegana jako znacznie mniej wartościowa od mężczyzny. Augusta mężatka z „Opowieści o Młynarzu” to postać podporządkowana, a ideał kobiecości sprowadzał się głównie do uczciwości małżeńskiej i umiejętności prowadzenia domu. Te skrajne role społeczne, wymagające od kobiet całkowitego podporządkowania, bycia nie tylko idealnymi żonami, ale i matkami, były znośne jedynie dla tych, które bezgranicznie podporządkowały swoje potrzeby i ambicje rodzinie.

Na przestrzeni wieków kobiety stopniowo zaczęły zdobywać swoje prawa i odzyskiwać należne im miejsce w społeczeństwie. Historia walki o prawa kobiet jest długą i złożoną opowieścią o niemożliwych do przecenienia sukcesach i odważnych postawach. Sufrażystki, takie jak Emmeline Pankhurst w Wielkiej Brytanii, prowadziły kampanię na rzecz praw wyborczych dla kobiet, która zakończyła się sukcesem w wielu krajach na początku XX wieku. Działania takich postaci przyczyniły się do zmian legislacyjnych w wielu krajach, w tym w Polsce, gdzie kobiety uzyskały prawa wyborcze w 1918 roku – krótko po odzyskaniu niepodległości.

We współczesnym świecie kobiety mogą kształcić się, pracować w dowolnym zawodzie i rozwijać swoje pasje. Współcześnie kobiety osiągają sukcesy w nauce, medycynie, polityce, kulturze czy sporcie. Znane są przykłady licznych kobiet, które sięgnęły po najwyższe zaszczyty w swoich dziedzinach: Maria Skłodowska-Curie, dwukrotna noblistka, która zrewolucjonizowała naukę; Margaret Thatcher, znana jako „Żelazna Dama”, która jako premier Wielkiej Brytanii wpłynęła na międzynarodowe losy polityczne; Malala Yousafzai, najmłodsza laureatka Pokojowej Nagrody Nobla, walcząca o prawo dziewcząt do edukacji. Działania i osiągnięcia tych kobiet byłyby niemożliwe w czasach, gdy kobiety nie miały praw obywatelskich ani dostępu do edukacji.

Doświadczenia przeszłości ukazują również diametralne różnice w życiu codziennym. W starożytności czy średniowieczu dostęp do medycyny był ograniczony, a choroby często były śmiertelne. Poród był jednym z najniebezpieczniejszych momentów w życiu kobiety. Brak możliwości antykoncepcji wiązał się z częstymi i licznymi ciążami, co skracało życie kobiet. Codzienność była wypełniona trudnymi obowiązkami – ręcznym przetwarzaniem żywności, praniem ubrań. Technologiczne udogodnienia, jak pralka, lodówka czy dostęp do nowoczesnej opieki medycznej, które znamy dzisiaj, były nieosiągalne.

Współczesność mimo wszystko przynosi wiele możliwości, choć oczywiście nie jest wolna od problemów. Kobiety mogą dzisiaj wybierać, jaką ścieżką podążają: mogą być naukowcami, artystkami, polityczkami, a także decydować, kiedy i czy w ogóle chcą mieć dzieci. Ponadto, współczesny podział obowiązków domowych między partnerami jest znacznie bardziej równy i oparty na partnerstwie, a wsparcie dla rodziców w postaci żłobków, przedszkoli i urlopów rodzicielskich pozwala na lepsze łączenie życia zawodowego z rodzinnym.

Pojawia się też nowa refleksja: hipotetyczna sytuacja, w której kobieta starożytna znalazłaby się we współczesnym świecie. Z jednej strony mogłaby czuć się przytłoczona nowością i ogromem możliwości, z drugiej jednak, z czasem nauczyłaby się adaptować i korzystać z wolności, jaką przynosi współczesność. Z kolei współczesna kobieta w starożytności mogłaby mieć poważne trudności z zaakceptowaniem ograniczeń, jakim musiałaby stawić czoła. Z trudnością przyjmowałaby dominację mężczyzn i brak możliwości rozwijania się jako jednostka.

Zakończenie

Rozważając wszystkie za i przeciw, dochodzę do wniosku, że nie chciałabym żyć w innej epoce. Znając trudności, jakim musiały stawić czoła kobiety przeszłości, jestem wdzięczna za to, że mogę żyć dzisiaj, korzystać z osiągnięć i przywilejów i z nadzieją patrzeć w przyszłość, która może przynosić jeszcze więcej możliwości.