Miłość i jej rola – omów, odwołując się do twórczości Mikołaja Sępa-Szarzyńskiego i Henryka Sienkiewicza

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 6.08.2024 o 21:08

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 6.08.2024 o 20:20

***

Miłość jest uczuciem uniwersalnym, obecnym w literaturze wszystkich epok. Czy jednak możliwe jest życie bez miłości? Jak wygląda miłość i jaki wpływ ma na człowieka, który jej doświadcza? To pytania, które zadają sobie nie tylko filozofowie, ale również twórcy literatury, starając się odpowiedzieć na nie poprzez swoje dzieła. Miłość, przeżywana przez bohaterów literackich, jest nie tylko źródłem radości, ale również cierpienia, dlatego warto przyjrzeć się jej bliżej, odwołując się do twórczości Mikołaja Sępa-Szarzyńskiego i Henryka Sienkiewicza.

Poezja Mikołaja Sępa-Szarzyńskiego, jednego z najważniejszych poetów polskiego baroku, często poruszała temat miłości, ujętej w kontekście jej nietrwałości i zmienności. W wierszu "O nietrwałej miłości rzeczy świata tego" autor analizuje miłość ziemską jako uczucie piękne, ale przemijające. Miłość, którą opisuje Szarzyński, wzbudza głębokie emocje i przeżycia, podkreślając jednocześnie, iż jest ona zmienna i mogąca prowadzić zarówno do szczęścia, jak i cierpienia. Miłość nie jest więc dla niego stałą wartością, ale raczej ulotnym uczuciem, które podlega ciągłym przemianom.

Człowiek doświadczający miłości w poezji Sępa-Szarzyńskiego inaczej postrzega świat. Miłość wpływa na jego odbiór rzeczywistości, sprawiając, że przeżywa on otaczający go świat w sposób bardziej intensywny i głębszy. Miłość może być zarówno błogosławieństwem, jak i przekleństwem, co ukazuje dylemat miłości, o którym mówi poetka w cytacie: "(...) I nie miłować ciężko, i miłować nędzna pociecha(...)". Ludzie, którzy doświadczają tego uczucia, często znajdują się w stanie rozdarcia między radością a bólem, co prowadzi do refleksji nad wartością miłości w ich życiu.

Sępa-Szarzyński krytykuje skupianie się na wartościach doczesnych, takich jak sława i bogactwo, które okazują się być niewystarczające w obliczu braku miłości. Autor podkreśla, że prawdziwą wartość ma bliskość, oddanie oraz szacunek, które są fundamentem miłości. Miłość staje się dla niego uczuciem wyższym, wymagającym poświęcenia, ale jednocześnie dającym prawdziwe szczęście i spełnienie.

Zupełnie odmiennie miłość ukazana jest w twórczości Henryka Sienkiewicza, a w szczególności w powieści "Pan Wołodyjowski". W tym dziele miłość przedstawiana jest zarówno jako źródło radości, jak i cierpienia. Miłość Małego Rycerza do Baśki jest dominującym wątkiem, który Sienkiewicz ukazuje z niezwykłą intensywnością.

Miłość w "Panu Wołodyjowskim" jest ukazana jako kajdany, które zniewalają człowieka i odbierają mu wolność. Jest to uczucie, które nadaje życiu sens, lecz jednocześnie ogranicza, przynosząc zarówno szczęście, jak i ból. Bohater zakochany przypomina ustrzelonego ptaka, którego życie zmienia się po strzale myśliwego: "(...) Równie jak ptak, z łuku, ustrzelon, spada pod nogi myśliwca (...)". Zakochany człowiek, podobnie jak ustrzelony ptak, przeżywa zmiany, które prowadzą do intensywnych emocji i doświadczeń.

Miłość może przynieść również cierpienie, jak w przypadku Bohuna, który jest odtrącony i nieszczęśliwy. Sienkiewicz opisuje fizyczne i psychiczne objawy tego stanu: "(…) ręce się trzęsą i palce chudną (...)". Postać Bohuna ukazuje, jak silne może być uczucie miłości oraz jak głębokie ślady może pozostawić jej brak. Nieszczęśliwa miłość prowadzi bohatera do poszukiwania pocieszenia i ulgi, którą odnajduje w samotnych chwilach czy rozmowach z księżycem. Emocje związane z ukochaną osobą pozostają obecne mimo jej nieobecności, co dowodzi trwałości i siły miłości.

Uniwersalne znaczenie miłości w literaturze Szarzyńskiego i Sienkiewicza polega na jej zdolności do uszlachetniania człowieka oraz nadawania sensu jego życiu. Miłość jest uczuciem ważniejszym i bardziej wartościowym niż kariera czy bogactwo, ponieważ to ona daje prawdziwe spełnienie i szczęście. Współczesne społeczeństwo często zapomina o wartości miłości, skupiając się na materializmie kosztem relacji międzyludzkich. Powrót do ceniącego miłość stylu życia mógłby przynieść odnowienie wartości, które są istotne dla prawdziwego szczęścia.

Miłość, jako źródło szczęścia i sensu życia, wymaga pielęgnacji, by mogła zakwitnąć i wzbogacić życie człowieka. Miłość jest uczuciem najważniejszym w życiu każdego człowieka, które przynosi zarówno radości, jak i wyzwania. Doświadczenie miłości jest kluczowe dla zrozumienia istoty człowieczeństwa oraz dla osiągnięcia pełni egzystencji.

Podsumowując, twórczość Mikołaja Sępa-Szarzyńskiego i Henryka Sienkiewicza ukazuje miłość w różnych aspektach, od zmienności i ulotności po trwałość i głębokie emocje. Od barokowego poety uczymy się, że miłość jest pięknym, choć przemijającym uczuciem, które wzbogaca nasze doświadczenia życiowe. Od Sienkiewicza z kolei dowiadujemy się, jak miłość może być zarówno błogosławieństwem, jak i przekleństwem, które nadaje życiu sens, ale jednocześnie przynosi cierpienie. Miłość, bez względu na jej formę, pozostaje jedną z najważniejszych wartości, której doświadczenie jest kluczowe dla pełni życia.