,,Mój klient, pan Goriot jest niewinny” - mowa obrońcy

Ta praca została zatwierdzona przez naszego nauczyciela: 27.08.2024 o 17:41

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 26.08.2024 o 8:09

Szanowny Wysoki Sądzie, Szanowna Ławo Przysięgłych, Drodzy Państwo zgromadzeni na tej sali,

Staję tutaj dziś, aby bronić mojego klienta, pana Jana Joachima Goriot, który został oskarżony o złe wychowanie swoich córek i destruktywną miłość, która rzekomo przyczyniła się do jego tragedii. Podkreślam z całą mocą, że mój klient jest niewinny zarzucanych mu czynów, a jego historia zostanie przedstawiona jako dowód na to, że był jedynie ofiarą swojej bezgranicznej miłości ojcowskiej i wyrachowanej niewdzięczności córek.

Pan Jan Joachim Goriot, przeciętny mieszczanin, który rozpoczął swoją karierę jako skromny pracownik w fabryce makaronu, nigdy nie przypuszczał, że życie potoczy się dla niego tak dramatycznie. Był to człowiek o prostych początkach, który ciężką pracą i determinacją stopniowo wspinał się po drabinie społecznej, w końcu osiągając pewien poziom dobrobytu. Jego życie uległo diametralnej zmianie podczas Wielkiej Rewolucji Francuskiej, kiedy to Goriot podjął się handlu mąką. Dzięki sprytowi i wyborowi właściwego momentu, zdołał zgromadzić spory majątek, który miał mu umożliwić dostatnie życie oraz zapewnić przyszłość jego córkom.

Prawdziwa tragedia spotkała mojego klienta w życiu osobistym – śmierć ukochanej żony pozostawiła go samotnym stróżem wychowania dwóch córek, Anastazji i Delfiny. Jako samotny ojciec, Goriot czuł się odpowiedzialny za to, by zapewnić swoim córkom wszystko, czego tylko mogłyby zapragnąć. Miłość ojcowska skłoniła go do poświęcenia się całkowicie dla ich dobra, co niejednokrotnie wiązało się z wielkimi wyrzeczeniami.

Pan Goriot, dzięki swojemu zdobytemu majątkowi, zapewnił córkom realizację ich marzeń. Anastazja została wydana za hrabiego de Restaud, a Delfina za barona de Nucingen. Każde z tych małżeństw wymagało ogromnych nakładów finansowych, które mój klient bez wahania zapewnił. Po ślubach córki nadal otrzymywały od niego wsparcie finansowe, aby spełniać swoje kaprysy i żyć w luksusie, co jednoznacznie dowodzi bezgranicznej miłości ojcowskiej.

Jednak te wielkie inwestycje finansowe miały swoją ciemną stronę. Moje klient, pan Goriot, przez lata łożył na kosztowne zachcianki swoich córek, co ostatecznie doprowadziło go do finansowego upadku. Córki, które wcześniej korzystały z jego majątku bez umiaru, brutalnie odrzuciły go, gdy przestał być dla nich źródłem pieniądze. Stał się dla nich balastem, próbą, której nie były gotowe podjąć.

Upadek finansowy zmusił pana Goriot do znalezienia schronienia w pensjonacie prowadzonym przez panią Vauquer. Żył tam w skrajnym ubóstwie, otoczony poczuciem odrzucenia i izolacji. To tutaj jego życie dobiegło końca – samotnie, bez nadziei na miłość czy wsparcie ze strony córek. Śmierć w biedzie i samotności była ostatecznym dowodem na jego niewinną, mało egoistyczną miłość ojcowską, która zamiast zatriumfować, doprowadziła go do tragicznego końca.

Przechodząc do argumentacji obrony, muszę podkreślić, że miłość pana Goriot do córek była niewyobrażalnie głęboka. Poświęcił całe swoje życie, aby zapewnić im szczęście i bezpieczeństwo. Jego relacje z córkami były wypełnione miłością i troską, a jego jedynym pragnieniem było ich dobro. Starał się wychować je najlepiej, jak potrafił, biorąc pod uwagę, że był samodzielnym, samotnym ojcem bez wsparcia małżonki.

Definicja miłości rodzicielskiej powinna opierać się na oddaniu, poświęceniu i bezwarunkowym wsparciu – cechy, które bez wątpienia posiadał mój klient. Goriot kochał swoje córki bardziej niż cokolwiek innego na świecie. Jak sam stwierdził: "Ja bardziej kocham córki, niż Bóg kocha świat, bo świat nie jest tak piękny jak Bóg, a córki moje są piękniejsze ode mnie". Jego miłość była absolutna i niezmienna, co czyni go niewinnym zarzucanych mu czynów.

Zamiast oskarżać pana Goriota, powinniśmy zwrócić naszą uwagę na jego córki, panią de Nucingen i panią de Restaud, które odegrały kluczową rolę w cierpieniu ojca. To one, nieodpowiedzialne i wyrachowane, przyczyniły się do jego przedwczesnej śmierci. Ich brak wdzięczności, egoizm i brutalne odrzucenie są prawdziwym przyczynkiem tragedii pana Goriot.

Apeluję do Wysokiego Sądu i Ławy Przysięgłych o ponowne rozważenie zarzutów i przeniesienie odpowiedzialności na córki mojego klienta. To one powinny zostać osądzone za swoje czyny, a nie człowiek, który był jedynie ofiarą ich egoizmu i niewdzięczności.

W podsumowaniu, przypominam, że Jan Joachim Goriot całe swoje życie poświęcił dla dobra córek, a jego miłość była niewinna i bezwarunkowa. To nie on, lecz jego córki są odpowiedzialne za jego cierpienie i tragiczną śmierć. Wysoki Sądzie, Szanowna Ławo Przysięgłych, proszę o oddalenie zarzutów wobec pana Goriot i uznanie go za niewinnego.

Dziękuję za uwagę i proszę o sprawiedliwe rozstrzygnięcie tej sprawy.