Człowiek - istota pełna sprzeczności. W pracy odwołaj się do: wybranej lektury obowiązkowej, utworu epickiego lub dramatycznego, innego utworu literackiego

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 12.10.2023 o 17:03

Człowiek - istota pełna sprzeczności

Człowiek, istota pełna sprzeczności. To zdanie, choć może brzmieć banalnie, wydaje się stanowić głęboko ukrytą prawdę o nas, ludziach. Tak, jesteśmy pełni kontrastów, które odzwierciedlają się w naszym charakterze, emocjach, czy też działaniach. Ta tematyka zdominowała nie tylko moje myśli, ale również została ukazana w dwóch utworach literackich, które studiowałem w ramach zajęć szkolnych.

Jednym z obowiązkowych utworów, z którym miałem przyjemność zapoznać się, jest utwór epicki "Pan Tadeusz" autorstwa Adama Mickiewicza. Epopeja ta nie tylko stanowi hołd dla Polski, ale również ukazuje różnorodność cech i postaw obecnych u różnych bohaterów. Wśród nich znaleźć możemy postać Tadeusza Soplicy, młodego, szlachetnego Polaka, który jest pełen sprzeczności. Z jednej strony, młody bohater cechuje się odwagą, uporem i patriotyzmem, o czym świadczy jego gotowość do walki o wolność ojczyzny. Z drugiej jednak strony, Tadeusz daje się ponieść uczuciom i impulsom, czego przykładem jest jego zakochanie w Zosi. To sprzeczne zachowanie dodaje postaci głębi i wiarywgodności, ukazując, że człowiek nie jest stworzeniem jednoznacznym.

Inny utwór literacki, który wpłynął na moje spojrzenie na człowieka jako istotę pełną sprzeczności, to utwór poetycki. Konkretnie mam na myśli "Sonety krymskie" autorstwa Adama Mickiewicza, które w znakomity sposób przedstawiają różne aspekty ludzkiej natury. W tych wierszach odnajdujemy emocje, które potrafią zderzyć się ze sobą wewnątrz jednej osoby. Na przykład w sonecie "Na Krymskim brzegu" przewija się tematyka tęsknoty, samotności, a także pragnienia wolności i przygody. Całość tego utworu składa się na mozaikę sprzecznych uczuć, które żyją w naszej duszy. To wiersze takie jak te, które ukazują człowieka w pełnej krasie, wraz z jego wewnętrznymi walkami i sprzecznościami.

Warto również rozważyć konteksty, w których człowiek staje się jeszcze bardziej zagadkowy i pełen sprzeczności. Przykładem takiego kontekstu może być sytuacja, gdy jednostka, która z jednej strony jest inteligentna, bystra i pełna wiedzy, popełnia nierozważne błędy. Może to być tłumaczone jako sprzeczność między wiedzą a działaniem, między umiejętnościami a pomyłkami, co podkreśla, że człowiek nie jest istotą doskonałą.

Podsumowując, człowiek - jakże wielka i pełna sprzeczności istota. Jest to temat poruszany w wielu utworach literackich, które ukazują różnorodność naszej natury. Dla przykładu, w "Panu Tadeuszu" Adama Mickiewicza czy "Sonetach krymskich" ta tematyka została ukazana w sposób sugestywny i pełen głębi. Sprzeczne cechy, emocje i decyzje są integralną częścią naszego istnienia, co świadczy o naszej ludzkiej naturze. To właśnie w tych kontrastach kryje się nasza jakość, wyjątkowość i piękno.