Jakie refleksje o człowieku wzbudzają opowiadania: "Ludzie którzy szli", "Proszę państwa do gazu", "Ludzie z Auschwitz" Tadeusza Borowskiego oraz "Medaliony" Zofii Nałkowskiej

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 12.10.2023 o 17:26

Opowiadania "Ludzie którzy szli", "Proszę państwa do gazu" i "Ludzie z Auschwitz" autorstwa Tadeusza Borowskiego oraz powieść "Medaliony" autorstwa Zofii Nałkowskiej są niezwykle ważnymi dziełami literackimi, które poruszają tematykę człowieka w skrajnych sytuacjach. Każde z tych opowiadań wzbudza w nas wiele refleksji dotyczących natury człowieka oraz kondycji ludzkiej.

Autorzy, na podstawie własnych doświadczeń i obserwacji, ukazują nam, że człowiek jest zdolny do największych czynów zarówno w sposób pozytywny, jak i negatywny. W "Ludziach którzy szli" mamy do czynienia z bardzo trudną sytuacją, jaką jest marsz śmierci, a mimo to pojawiają się bohaterowie, którzy pomagają sobie nawzajem, dzielą się kawałkiem chleba czy nawet oddają swoje życie, by ratować innych. Przykładem może być bohater Witold, który w trudnym momencie ofiarowuje swoje buty więźniowi, zamiast ukrywać je dla siebie. To pokazuje, że nawet w okrutnych warunkach, są ludzie, którzy zachowują swoją empatię i potrafią działać dla dobra innych.

Jednak obok tych pozytywnych cech, autorzy również ukazują nam mroczne strony człowieka. Opowiadanie "Proszę państwa do gazu" przedstawia przerażające wydarzenia związane z obozem koncentracyjnym. Mamy tu do czynienia z anihilacją człowieka i odrzuceniem jakiejkolwiek wartości ludzkiego życia. Człowiek w tym kontekście nie jest niczym więcej niż tylko numerem i przedmiotem do unicestwienia. Ta strona ludzkiej natury jest druzgocąco bolesna i wzbudza refleksje o granicach zła, do jakich człowiek jest zdolny.

Opowiadania Tadeusza Borowskiego oraz powieść Zofii Nałkowskiej poruszają również tematykę zagubienia, moralnego upadku oraz traumy w kontekście doświadczeń wojennych i obozowych. W "Ludziach z Auschwitz" autor ukazuje bezduszność i dehumanizację, jaka miała miejsce w obozach koncentracyjnych, gdzie jednostka ludzka była nieraz pozbawiana godności. Z kolei w "Medalionach" Zofia Nałkowska porusza temat konfliktu między dobrem a złem, a także trudnego doświadczenia wojny.

Całość tych utworów wciąga nas w mroczny świat II wojny światowej i naznacza nas refleksjami dotyczącymi człowieka w ekstremalnych sytuacjach. Daje nam do myślenia o kondycji ludzkiej, zarówno w kontekście dobra, jak i zła, w jakie jesteśmy zdolni. Opowieści te pokazują, że w skrajnych sytuacjach trzeba podjąć trudne decyzje i stawiać czoła trudnościom, nieważne jakie są tego konsekwencje dla człowieka.

Wnioskiem, jaki można wysnuć po zapoznaniu się z tymi dziełami, jest fakt, że nawet w najtrudniejszych chwilach człowiek zachowuje swoje wartości etyczne, empatię i solidarność, ale jest też podatny na demoralizację i dehumanizację. Te refleksje zbliżają nas do świadomości, jak ważne jest, aby doceniać i pielęgnować nasze ludzkie cechy jak empatia, współczucie i troska o innych oraz, jak w żadnym innym czasie, chronić i strzec praw człowieka.