Zagubiony w świecie- konsekwentnie dążący do celu. Różne postawy człowieka wobec życia.

Ta praca została zatwierdzona przez naszego nauczyciela: 30.09.2024 o 18:29

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 29.09.2024 o 14:55

Postawy ludzkie wobec życia są różnorodne i złożone. Niezależnie od czasów, w których żyjemy, ludzie zawsze zmagali się z problemami i dylematami, które skłaniały ich do refleksji nad własnym losem. Jedni podążają za wewnętrznymi imperatywami, inni próbują się adaptować do zmieniającej się rzeczywistości, jeszcze inni zdają się być zagubieni, ale mimo to konsekwentnie dążą do celów. Aby zgłębić te różnorodne postawy, warto przyjrzeć się literaturze, która dostarcza nam licznych przykładów na ilustrowanie tychże różnorodnych postaw. Swoją uwagę skupię na trzech charyzmatycznych postaciach z lektur szkolnych: Makbecie z "Makbeta" Williama Szekspira, Hamlecie z "Hamleta" tego samego autora oraz Santiago z "Starego człowieka i morza" Ernesta Hemingwaya.

Makbet, tytułowy bohater tragedii Szekspira, jest postacią tragiczną, która uczy nas o konsekwencjach dążenia do celu za wszelką cenę. Na początku opowieści Makbet jest lojalnym i odważnym generałem, który wybija się na polu bitwy i jest wdzięczny za pochwały króla Dunkana. Jednakże przepowiednie czarownic budzą w nim ambicje, które stopniowo przemieniają go w despotę.

Początkowa niepewność Makbeta przeradza się w brutalną determinację. Pod wpływem namów Lady Makbet zabija Dunkana, aby zdobyć tron. Ten pierwszy czyn otwiera puszkę Pandory, prowadząc do serii zbrodni i sieci kłamstw. Zamiast władzy i spełnienia, Makbet znajduje tylko samotność i nieszczęście. Konsekwentnie, mimo swojego zagubienia i rosnącej paranoi, dąży do utrzymania władzy, nie cofając się przed niczym. Jest to przykład człowieka, który zatraca się w swoich ambicjach i marzeniach o potędze, co prowadzi do jego ostatecznego upadku.

Innym przykładem jest Hamlet, kolejna postać z tragedii Szekspira, który również zmagający się z moralnymi dylematami. Hamlet jest księciem Danii, który dowiaduje się, że jego ojciec został zamordowany przez jego własnego brata, obecnie nowego króla i męża jego matki. Hamlet staje przed wyborem: poddać się wewnętrznemu chaosowi i bólowi, czy też konsekwentnie dążyć do zemsty i sprawiedliwości. Jego determinacja do odkrycia prawdy i ukarania winnych prowadzi go do serii działań, które powodują jego własne mentalne zagubienie i ostatecznie śmierć. Hamlet jest przykładem bohatera, który mimo zagubienia moralnego i duchowego, nadal dąży do realizacji swojego celu, nie zwracając uwagi na koszty, jakie musi ponieść.

Z kolei postać Santiago, głównego bohatera opowieści Hemingwaya, prezentuje inną postawę wobec życia. Santiago jest starym rybakiem, który od 84 dni nie złowił żadnej ryby. Mimo to nie traci wiary we własne umiejętności i nie poddaje się rezygnacji. Jego historia jest przykładem niezłomności i uporu w dążeniu do celu pomimo przeciwności losu.

Santiago wyrusza na otwarte morze sam, w przekonaniu, że uda mu się coś złowić. Po długim czasie cierpliwego oczekiwania złowi wielkiego marlina, z którym walczy przez trzy dni i trzy noce. Jego walka z rybą symbolizuje walkę człowieka z przeciwnościami losu i własnymi ograniczeniami. Kiedy wreszcie udaje mu się pokonać marlina, wydaje się, że wszelkie trudności zostały przezwyciężone. Jednak na drodze powrotnej Santiago musi stawić czoło rekinom, które pożerają jego zdobycz, pozostawiając tylko szkielet ryby. Mimo to, Santiago nie uważa swojej wyprawy za porażkę. Jego duch nie został złamany, a jego postępowanie uczy nas, że sukces nie zawsze jest mierzalny materialnymi osiągnięciami, ale także niezłomnością i hartem ducha.

Porównując te trzy postacie, możemy dostrzec znaczące różnice w ich podejściu do życia i dążeniu do celów. Makbet i Hamlet są przykładami ludzi, którzy zagubili się w swoich ambicjach i dylematach moralnych, stając się ofiarami własnych decyzji. Drogi obu bohaterów są pełne moralnych kompromisów i tragicznych konsekwencji, które prowadzą do ich upadku. Z kolei Santiago, mimo że również napotyka liczne trudności i przeciwności, zachowuje swoją godność i wiarę w siebie. Jego determinacja nie prowadzi do moralnej degradacji, ale do wzrostu wewnętrznego i duchowego spełnienia.

Analizując te różne postawy, warto zastanowić się, co jest naprawdę ważne w dążeniu do celu. Czy warto iść naprzód za wszelką cenę, narażając siebie i innych na cierpienie? Czy może lepiej jest pozostać wiernym swoim wartościom i przekonaniom, nawet jeśli osiągnięcie celu wydaje się niemożliwe? Literatura dostarcza nam różnych odpowiedzi na te pytania, pozwalając na refleksję nad własnym życiem i postępowaniem.

W końcu zarówno Makbet, Hamlet, jak i Santiago uczą nas, że dążenie do celu może przybierać różne formy i prowadzić do różnych rezultatów. Makbet i Hamlet uświadamiają nam, że ambicje mogą prowadzić do zguby, jeśli nie są kontrolowane przez moralne i etyczne zasady. Santiago natomiast pokazuje, że upór i niezłomność mogą przynieść wewnętrzne spełnienie nawet w obliczu pozornych porażek. Obie postacie, choć przedstawione w różnych kontekstach, oferują cenne lekcje na temat różnorodnych postaw ludzkich wobec życia.