Zagubiony w świecie i konsekwentnie dążący do celu: różne postawy człowieka wobec życia.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 20.10.2024 o 20:19

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 30.09.2024 o 14:19

W literaturze często spotykamy bohaterów, którzy są zagubieni w świecie lub konsekwentnie dążą do celu. Postawy tych postaci stanowią doskonałe odbicie różnorodnych ludzkich doświadczeń i emocji towarzyszących wędrówce przez życie. W literaturze polskiej możemy znaleźć przykłady obu typów postaw. Analizując różne dzieła literackie, można dostrzec, że niezależnie od motywacji i działań bohaterów, ich historie składają się na bogatą mozaikę ludzkiego losu.

Przykładem bohatera zagubionego w świecie jest Wokulski z "Lalki" Bolesława Prusa. Stanisław Wokulski to postać wielowymiarowa, pełna sprzeczności. Z jednej strony jest człowiekiem pełnym energii i zapału do działania, z drugiej zaś jest wewnętrznie rozdarty i niepewny swojego miejsca w świecie. Wokulski, choć zdołał osiągnąć sukces materialny, nie potrafi znaleźć szczęścia osobistego. Jego miłość do Izabeli Łęckiej prowadzi go na skraj rozpaczy, co odzwierciedla jego zagubienie. Jako reprezentant swojego pokolenia, Wokulski staje się symbolem jednostki poszukującej sensu życia w świecie pełnym niespełnionych pragnień i iluzji.

W przeciwieństwie do Wokulskiego, który błąka się pomiędzy różnymi wartościami i marzeniami, Zenon Ziembiewicz z "Granicy" Zofii Nałkowskiej jest przykładem bohatera konsekwentnie dążącego do celu, choć jego cele mogą być wątpliwe moralnie. Zenon, zaczynając od aspiracji intelektualnych i społecznych, po latach staje się politykiem. Jego ambicje prowadzą go jednak do kompromisów, które stopniowo niszczą jego ideały. Wierzył, że jest w stanie zmienić świat na lepsze, ale coraz bardziej zaplątuje się w sieć własnych kłamstw i zdrad. Jego tragiczny koniec pokazuje, że dążenie do celu za wszelką cenę może prowadzić do autodestrukcji.

Innym przykładem konsekwencji w dążeniu do celu, choć niepozbawionym cierpień i wątpliwości, jest Jacek Soplica z "Pana Tadeusza" Adama Mickiewicza. Jacek Soplica, popełniwszy młodzieńcze błędy, staje się karmelitą Guslarzem i w nowym życiu podejmuje starania, aby odkupienie znaleźć w służbie ojczyźnie i pomocy innym. Jego przemiana z porywczego szlachcica w mądrego mnicha jest świadectwem jego silnej woli i determinacji. Soplica, mimo że jego droga jest usłana trudnościami i wyrzeczeniami, odnajduje wewnętrzny spokój i zrozumienie siebie, co czyni go bohaterem o wyraźnie nakreślonym celu.

Postawa człowieka wobec życia to także temat rozważań w powieści "Ferdydurke" Witolda Gombrowicza. Józio, główny bohater, jest pozbawiony jasnego celu życia i ciągle poddawany wpływom zewnętrznym. Wędruje przez świat bez wyraźnego planu, ulegając manipulacjom innych ludzi i społecznych konwenansów. Jego los symbolizuje wewnętrzne zagubienie współczesnego człowieka, który nie potrafi odnaleźć swojego miejsca w społeczeństwie narzucającym mu liczne formy i role.

Z kolei postacią, która mimo przeciwności losu konsekwentnie dąży do celu, jest Kordian z dramatu Juliusza Słowackiego. Kordian, młodzieńczy idealista, początkowo pełen wątpliwości i wewnętrznych rozterek, ostatecznie postanawia poświęcić się walce o niepodległość Polski. Jego heroiczne starania, choć nie zawsze skuteczne i obarczone ogromnym ryzykiem, są dowodem na to, że potrafi nadać swojemu życiu znaczący cel i poświęcić się dla wyższych wartości. Choć jego walka kończy się tragicznie, Kordian pozostaje symbolem niezłomnej woli i ofiarnej służby.

W literaturze polskiej nie brakuje również kobiet, które poprzez swoją determinację lub zagubienie stają się postaciami centralnymi. Na przykład bohaterka "Nad Niemnem" Elizy Orzeszkowej, Justyna Orzelska, przedstawia wyraźną przemianę z młodej, zagubionej dziewczyny w dojrzałą, świadomą swoich celów kobietę. Początkowo nie potrafi odnaleźć swojego miejsca w świecie, jednak dzięki miłości do Jana Bohatyrowicza oraz pracy na roli odnajduje sens życia i cel wart poświęcenia.

Podsumowując, postawy bohaterów literackich wobec życia są różnorodne i często odzwierciedlają złożoność ludzkiej natury. Stanisław Wokulski, Zenon Ziembiewicz, Jacek Soplica, Józio, Kordian oraz Justyna Orzelska to tylko niektóre przykłady postaci, które poprzez swoje działanie lub zagubienie w świecie pokazują wielość dróg, jakie człowiek może obrać w wędrówce przez życie. Literatura, ukazując zarówno sukcesy, jak i porażki swoich bohaterów, pomaga nam lepiej zrozumieć samych siebie i świat, w którym żyjemy.