Wypracowanie maturalne: „Człowiek – to brzmi dumnie?” na podstawie dwóch lektur obowiązkowych i dwóch kontekstów
Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: wczoraj o 12:18
Rodzaj zadania: Wypracowanie
Dodane: przedwczoraj o 13:20
Streszczenie:
Poznaj analizę wypracowania maturalnego „Człowiek – to brzmi dumnie?” na podstawie dwóch lektur i kontekstów filozoficznych i historycznych.
Człowiek od wieków stara się zrozumieć swoje miejsce w świecie i określić swoją wartość. Stwierdzenie "Człowiek - to brzmi dumnie" przekazuje pozytywne przekonanie o ludzkim potencjale i godności. Literackie dzieła przez wieki badały tę koncepcję, przedstawiając człowieka w różnych kontekstach i odsłaniając zarówno jego szlachetne cechy, jak i słabości. Analizując problematykę przywołanej tezy, warto przyjrzeć się dwóm lekturom obowiązkowym - "Makbetowi" Williama Szekspira oraz "Ludziom bezdomnym" Stefana Żeromskiego - które ukazują różne aspekty ludzkiej natury i moralności. Ponadto, naświetlenie tej kwestii przy pomocy kontekstów filozoficznych i historycznych przyczyni się do głębszego zrozumienia tej złożonej idei.
"Makbet” to dzieło Williama Szekspira, które doskonale obrazuje upadek moralny człowieka, szczególnie gdy żądza władzy i ambicja przesłaniają zdrowy rozsądek i moralność. Makbet, główny bohater, początkowo przedstawiony jako dzielny wojownik i lojalny poddany króla Dunkana, z czasem staje się uosobieniem tyranii i okrucieństwa. Jego wewnętrzne zmagania, które prowadzą do podjęcia decyzji o morderstwie króla Dunkana, są przykładem na to, jak silne emocje i pragnienia mogą doprowadzić człowieka na skraj moralnego upadku. Ostatecznie, życie Makbeta kończy się tragedią, a jego wcześniejsza wielkość zostaje całkowicie zniweczona pragnieniem władzy. "Makbet" pokazuje więc, że człowiek nie zawsze działa w sposób, który zasługuje na dumę.
Z kolei w "Ludziach bezdomnych" Stefana Żeromskiego dostrzegamy obraz człowieka jako jednostki walczącej z przeciwnościami losu, która stara się zrealizować swoje ideały pomimo licznych przeszkód. Tomasz Judym, główny bohater powieści, to lekarz, który poświęca się pomocy najuboższym. Jego walka z niesprawiedliwością społeczną i niesłusznymi podziałami społecznymi wpisuje się w koncepcję człowieka dumnie walczącego o dobro innych. Judym staje przed wieloma dylematami moralnymi i osobistymi, ale nie rezygnuje z poszukiwania sensu i wartości w swoim życiu. Choć jego działania spotykają się z odpornością i niezrozumieniem ze strony społeczeństwa, Judym nie ustaje w swojej misji. Jego postawa świadczy o tym, że człowiek potrafi stawić czoła systemom, które działają przeciwko niemu, oraz że posiada zdolność do realizowania szlachetnych ideałów.
Analizując literaturę w kontekście filozoficznym, możemy sięgnąć do myśli Alberta Camusa, który w swoim eseju "Mit Syzyfa" podkreślał absurdalność ludzkiego istnienia. Camus twierdził, że człowiek nieustannie poszukuje sensu w świecie pozbawionym stałych wartości i znaczeń. W tym świetle człowiek nie jest ani wyłącznie godny podziwu, ani jednoznacznie skazany na porażkę, ale jest każdorazowo zmuszony do świadomego konfrontowania się z absurdem egzystencji. Człowiek zyskuje wartość poprzez sam akt buntu przeciwko bezsensowi świata.
Z perspektywy historycznej warto zwrócić uwagę na epokę renesansu, która podkreślała potencjał i wartość jednostki ludzkiej. Myśliciele tacy jak Picco della Mirandola celebrowali człowieka jako centrum wszechświata, podkreślając nieograniczone możliwości ludzkiego rozumu i twórczości. Renesansowy humanizm eksponował pozytywne aspekty człowieczeństwa, co wydaje się współgrać z ideą dumnie brzmiącego człowieka.
Podsumowując, teza "Człowiek - to brzmi dumnie" jest wdzięcznym tematem do rozważań literackich i filozoficznych. Poprzez analizę postaci takich jak Makbet i Judym oraz z uwzględnieniem kontekstów filozoficznych Camusa i historycznych renesansu, można dostrzec, że ludzkość posiada zarówno zdolność do upadku, jak i do wzniosłości. Możliwości i wybory człowieka są nieskończone, a droga, jaką wybiera, determinuje, czy rzeczywiście zasługuje na dumne miano człowieka. To właśnie ta dwoistość i potencjał do zarówno dobra, jak i zła sprawiają, że człowiek staje się fascynującym i niejednoznacznym obiektem badań.
Oceń:
Zaloguj się aby ocenić pracę.
Zaloguj się