Co sprawia, że człowiek nie potrafi dogadać się z drugą osobą? Argumenty na podstawie utworu literackiego

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: dzisiaj o 13:25

Jednym z kluczowych powodów, dla których ludzie nie potrafią się porozumieć, są różnice w postrzeganiu świata, wartości oraz doświadczenia życiowe, które kształtują nasze oczekiwania wobec innych. W literaturze wiele utworów ilustruje problemy komunikacyjne wynikające z takich różnic. W jednym ze znanych dzieł – "Zbrodni i karze" Fiodora Dostojewskiego – doskonale widać, jak złożona psychika bohaterów i różnorodne motywacje wpływają na ich zdolność do porozumiewania się i zrozumienia innych.

"Zbrodnia i kara" to powieść, która skupia się na losach Rodiona Raskolnikowa, młodego studenta prawa, który planuje i popełnia morderstwo lichwiarki Alony Iwanownej. Raskolnikow jest postacią pełną sprzeczności i wewnętrznych konfliktów. Jego poczucie wyższości i przekonanie o własnej misji oraz ideologia dotycząca "wybitnych jednostek" stają się fundamentem do popełnienia przez niego zbrodni. Jego poglądy, inspirowane m.in. filozofią Fryderyka Nietzschego, prowadzą do alienacji od społeczeństwa oraz problemów komunikacyjnych z innymi postaciami w powieści.

Po pierwsze, centralnym motywem, który wpływa na brak porozumienia Raskolnikowa z innymi, jest jego skomplikowany system wartości i poczucie odosobnienia. Raskolnikow uważa się za jednostkę wyjątkową, której zbrodnia może być usprawiedliwiona wyższym celem. Ta koncepcja nie znajduje zrozumienia wśród innych ludzi, którzy żyją według bardziej tradycyjnych zasad moralnych. Na przykład, przyjaciel Raskolnikowa, Razumichin, reprezentuje bardziej zdroworozsądkowe i moralne podejście do życia. Raskolnikow nie jest w stanie porozumieć się z Razumichinem, ponieważ różni ich fundamentalne postrzeganie moralności i celów w życiu. Razumichin jest skoncentrowany na uczciwej pracy i rodzinie, podczas gdy Raskolnikow walczy z wewnętrznymi demonami i ideologią wyższości.

Kolejnym powodem trudności komunikacyjnych Raskolnikowa jest jego poczucie winy, które manifestuje się w formie wewnętrznych konfliktów. Po popełnieniu zbrodni, Raskolnikow staje się zamknięty w sobie, co utrudnia mu nawiązywanie szczerych relacji. Choć wokół niego są ludzie, którzy chcą mu pomóc, jak np. Sonia Marmieładowa, prostytutka o wielkim sercu, Rodion nie potrafi otworzyć się na tych, którzy mogliby go zrozumieć i wesprzeć. Brak komunikacji wynika z szoku moralnego i poczucia wstydu, które stawiają barierę między nim a innymi.

Sonia pełni w powieści rolę osoby, która stara się zrozumieć Raskolnikowa, mimo że jej własne życie jest naznaczone cierpieniem i trudnościami. Jej wiara i akceptacja stają się symbolicznym mostem do przebaczenia, którego Raskolnikow desperacko potrzebuje, ale nie potrafi jeszcze przyjąć. Sonia, mimo swojej otwartości i chęci pomocy, również natrafia na ścianę milczenia i nieufności ze strony Raskolnikowa. Jego niemożność otworzenia się na najbliższe mu osoby utrudnia proces przebaczenia i odkupienia.

Problem komunikacji w "Zbrodni i karze" wynika również z różnic klasowych i społecznych, które jeszcze bardziej izolują Raskolnikowa. Świat, w którym żyje, jest pełen niesprawiedliwości, a jego status społeczny jako biednego studenta jeszcze bardziej potęguje poczucie alienacji. To wrażenie różnic społecznych manifestuje się w relacjach Raskolnikowa z przedstawicielami prawa, takimi jak Porfiry Pietrowicz. Porfiry, będący inteligentnym i doświadczonym śledczym, próbuje zrozumieć motywacje Raskolnikowa, jednak prowadzi to do gry psychologicznej, której efektem jest pogłębiająca się jeszcze bardziej przepaść w komunikacji między nimi.

Podsumowując, "Zbrodnia i kara" Fiodora Dostojewskiego to powieść, która ukazuje, jak różnice w postrzeganiu moralności, filozofii życiowej oraz klasowe barier mogą prowadzić do trudności w komunikacji między ludźmi. Raskolnikow, będący przykładem antybohatera, ukazuje, jak wewnętrzne konflikty, poczucie winy i izolacja mogą znacznie utrudniać nawiązywanie relacji i zrozumienie innych. Przykład relacji między Raskolnikowem a innymi postaciami w powieści, takimi jak Razumichin czy Sonia, obrazuje, jak różnorodne przeszkody – psychologiczne, emocjonalne i społeczne – mogą stanowić barierę w efektywnej komunikacji i zrozumieniu międzyludzkim.