Postawy bohaterów w powieści „Dżuma" Alberta Camusa

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 28.11.2023 o 21:20

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 28.11.2023 o 19:16

W powieści "Dżuma" Alberta Camusa możemy zauważyć różnorodne postawy bohaterów wobec trudności i cierpienia. Głównym tematem książki jest epidemia dżumy, która dotyka fikcyjne miasto Oran, i stanowi ona alegorię Absurdu oraz egzystencjalnego pytania o sens życia. Autor przedstawia nam różne postawy bohaterów w obliczu trudnej sytuacji, co pozwala nam głębiej analizować ludzką kondycję i naturę.

Pierwszym bohaterem, którego postawę możemy obserwować, jest doktor Bernard Rieux. Jest on lekarzem walczącym z epidemią dżumy i staje się symbolem walki i determinacji. Mimo swoich osobistych trudności i braku spełnienia, niezłomnie dąży do uratowania ludzi. Jego postawa jest heroiczna i przedstawia go jako altruistycznego bohatera, gotowego poświęcić swoje życie dla dobra innych.

Kolejną postacią wartą uwagi jest pan Cottard, handlarz czarnorynkowy, który staje się jednym z ofiar dżumy. Jego postawa reprezentuje egoizm i lęk. Mimo że wie o swojej chorobie, nie zgłasza się na leczenie, lecz stara się zachować zdrowie za wszelką cenę, nawet kosztem innych. Jest to postawa, która kontrastuje z postawą doktora Rieux i wskazuje na to, jak różni ludzie mogą reagować na trudności.

Inną postawą, którą możemy zaobserwować, jest postawa pana Granda, urzędnika pocztowego. Jest on przedstawiony jako człowiek niezauważalny, bez wyraźnej tożsamości, który w obliczu epidemii odkrywa swoje prawdziwe powołanie jako pisarz. Staje się on symbolem artystycznej wrażliwości i wyrazistości, ponieważ pisze codziennie do siebie samego, opisując swoje codzienne doświadczenia. Jego postawa pokazuje, że nawet w trudnych chwilach można odnaleźć pasję i sens własnego życia.

Interesującą postawą jest również postawa księdza Panelou, który początkowo głosi próby znalezienia sensu w oczach Boga. Jednak wraz z rozwojem epidemii traci wiarę i staje się nihilistycznym sceptykiem. Jego postawa reprezentuje walkę z wiarą i trudnością w znalezieniu sensu życia w obliczu cierpienia. Jest to również odzwierciedlenie głównego pytania egzystencjalnego, z którym spotykamy się w całej powieści.

Ważnym aspektem powieści jest także postawa samych mieszkańców Oranu, którzy są przedstawieni jako masowe społeczeństwo. Początkowo ignorują oni rozwijającą się epidemię, nie traktując jej poważnie, lecz z czasem stają się zdesperowani i samotni. Ich postawa ukazuje, jak brak odpowiedzialności może prowadzić do tragedii oraz jak epidemia może zmieniać samych mieszkańców, powodując skrajne emocje i zachowania.

Wszystkie te różne postawy bohaterów wobec trudności i cierpienia wpływają na rozwój fabuły oraz oddziałują na czytelnika. Poprzez przedstawienie różnorodnych reakcji Autor pobudza nas do refleksji nad ludzką naturą i sposobem, w jaki każdy z nas radzi sobie z przeciwnościami. Pokazuje, że w obliczu trudności ważne jest znalezienie siły wewnętrznej, altruizmu oraz szukanie sensu w naszych działaniach. Przykładem takiego poszukiwania może być postać doktora Rieux, który mimo własnych przeciwności nieustannie poświęca się dla innych i dąży do walki z epidemią. Jednocześnie postać pana Cottarda ukazuje, że egoizm i strach mogą prowadzić do destrukcyjnych zachowań, które staną się przeszkodą w walce z problemem. Pan Grand, jako pisarz, pokazuje, że nawet w najtrudniejszych chwilach można odkryć swoje powołanie i pasję oraz znaleźć sens w twórczości. Ksiądz Panelou, z kolei, staje się symbolem wewnętrznej walki z wiarą i szukaniem sensu w obliczu cierpienia, co odzwierciedla główne pytanie egzystencjalne poruszone w powieści. Wreszcie, postawa mieszkańców Oranu, którzy początkowo ignorowali epidemię, a następnie zeszli na skraj emocjonalnego chaosu, pokazuje jak brak odpowiedzialności i brak refleksji nad znaczeniem naszych czynów mogą prowadzić do tragedii. Przez przedstawienie tych różnych postaw i kontrastów autor pobudza czytelnika do analizy i refleksji nad własnymi reakcjami w obliczu trudności i cierpienia, co sprawia, że powieść "Dżuma" staje się głębokim studium ludzkiej kondycji i natury.