Rieux, Peneloux, Tarrou i ich postawy wobec zarazy - "Dżuma” Alberta Camusa.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 4.05.2024 o 18:02

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 2.05.2024 o 13:52

"Dżuma" Alberta Camusa to jedno z najważniejszych dzieł literatury XX wieku, ukazujące życie mieszkańców Oran podczas tytułowej zarazy. Powieść, wpisująca się w nurt egzystencjalizmu, ma charakter paraboliczny, gdzie walka z dżumą symbolizuje uniwersalny konflikt dobra ze złem, a postacie prezentują różnorodne podejścia do cierpienia i śmierci.

Bernard Rieux, główny bohater powieści, jest lekarzem, który stanął na czele walki z zarazą. Jego postawa jest kształtowana przez humanistyczne przekonania, które przejmuje po swojej matce, opiekującej się nim po śmierci ojca. Kiedy w Oran pojawia się zaraza, Rieux jako jeden z pierwszych dostrzega jej zagrożenie. Jego działania, zarówno jako lekarza, jak i organizatora walki z chorobą, ukazują jego pragmatyczne podejście do życia, niezależne od religii. Rieux, mimo świadomości ogromu tragedii, konsekwentnie walczy, starając się łagodzić cierpienie i sprzeciwiać się śmierci.

Jean Tarrou, towarzysz Rieux, przedstawia drogę poszukiwania moralnej świętości bez odwoływania się do Boga. Jego postawa, w dużej mierze kształtowana przez traumatyczne doświadczenia z dzieciństwa związane z karierą jego ojca, prawnika, skłania go do aktywnego zaangażowania w życie społeczności Oran. Tarrou, wnikliwy obserwator i kronikarz wydarzeń, pomaga Rieux w organizacji sanitarnej służby i prowadzi refleksje nad ludzką kondycją. Jego śmierć, będąca symbolicznym dopełnieniem życiowej misji, podsumowuje jego filozofię, w której centralne miejsce zajmuje solidarność i współodczuwanie.

Postać księdza Paneloux również wpisuje się w narrację o różnorodności reakcji na cierpienie. Na początku epidemii głosi on, że dżuma jest karą Bożą za grzechy mieszkańców Oran. Jego postawa ulega jednak zmianie po śmierci dziecka, co prowadzi do głębokiego kryzysu wiary. Paneloux zaczyna kwestionować swoje dotychczasowe przekonania i próbuje znaleźć nową rolę dla religii w świecie pełnym bólu i cierpienia. Jego postawa ewoluuje od fundamentalizmu do bardziej empatycznego i zaangażowanego podejścia, co wyraźnie widoczne jest w jego działaniach pod koniec życia. Śmierć księdza może być rozumiana jako ostateczny akt ofiarny oraz przyjęcie nowej roli religii, która ma służyć ludziom w ich cierpieniu.

Analizując postawy Rieux, Tarrou i Paneloux, można zauważyć, że mimo ich różnorodności, wszyscy oni reprezentują wartości takie jak człowieczeństwo, solidarność i walka z zawirowaniami losu. W ten sposób Camus demonstruje, że w obliczu katastrofy, bez względu na indywidualne przekonania, ludzie są zdolni do pokazywania najszlachetniejszych cech.

"Dżuma" oddziałuje na współczesnego czytelnika, przypominając o ciągłości wyzwań, z jakimi ludzkość musi się mierzyć. Postawy bohaterów powieści mogą służyć jako inspiracja do refleksji nad własnym życiem i wartościami, które kierują naszymi decyzjami. Bohaterowie Camusa pokazują, że nawet w najtrudniejszych czasach, możliwe jest działanie zgodnie z własnym sumieniem i etyką, co stanowi kluczowy wymiar ludzkiej kondycji.