Pozytywista czy romantyk? Rozważenie problemu Wokulskiego

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 26.02.2025 o 9:48

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 23.02.2025 o 14:15

Stanisław Wokulski, główny bohater powieści Bolesława Prusa „Lalka”, jest postacią, która łączy cechy zarówno pozytywisty, jak i romantyka. Analizując jego życie i działania, można dostrzec, że jego osobowość i postawy są wynikiem złożonych sprzeczności charakterystycznych dla człowieka przełomu XIX wieku. Wokulski jest człowiekiem, który nieustannie balansuje pomiędzy racjonalnością a namiętnością, co sprawia, że jego postać jest niezwykle interesująca i wielowymiarowa.

Zaczynając od stosunku do pracy, Wokulski jawi się przede wszystkim jako typowy pozytywista. Wierzy w ideę pracy organicznej i sam czyni z niej zasadę swojego życia. Jest przedsiębiorczy, zdeterminowany, a jego zaangażowanie w prowadzenie sklepu jest dowodem na to, że wie, iż ciężka praca jest kluczem do sukcesu. Po powrocie z Bułgarii, gdzie wzbogacił się na dostawach dla armii, intensywnie rozwija swój sklep i inwestuje w różne gałęzie przemysłu. Jest również zwolennikiem nowoczesnych form zarządzania i stosowania innowacji, co widoczne jest w jego zainteresowaniu nowoczesną techniką i nauką. Przykładem jego praktycznego podejścia jest inwestowanie w spółkę do handlu z Rosją oraz wsparcie wynalazku Geista, co świadczy o tym, że Wokulski dostrzega potencjał w nauce i technice jako sile napędowej postępu.

Pod względem zainteresowań naukowych, Wokulski jest także bliski idealom pozytywizmu. Fascynują go nauki ścisłe, co można zauważyć w jego działaniach jako młodego człowieka, kiedy to podejmuje studia z zakresu nauk przyrodniczych. Nawet po latach, kiedy jego życie zaczyna być zdominowane przez niespełnioną miłość do Izabeli Łęckiej, Wokulski nie porzuca swoich naukowych ambicji, co widać w zamiarze wsparcia projektów Geista.

Jeśli chodzi o przekonania polityczne i stosunek do mniejszości narodowych, Wokulski wykazuje się tolerancją i chęcią współpracy ponad podziałami. Jest to zgodne z pozytywistycznym podejściem do asymilacji i współpracy między różnymi narodowościami. W jego sklepie pracują Żydzi, a on sam inwestuje w spółki, które angażują Rosjan, co świadczy o jego otwartości na współpracę z różnymi grupami społecznymi.

W aspekcie działalności gospodarczej i społecznej Wokulski zdecydowanie wpisuje się w pozytywistyczną koncepcję pracy u podstaw. Jest filantropem, wspiera naukę, a także pomoc dla najbiedniejszych, choćby wspierając Węgiełka czy poprawiając warunki bytowe Magdaleny. Działa na rzecz poprawy społeczeństwa i stara się, na miarę swoich możliwości, wpływać na rzeczywistość, co jest zgodne z duchem pozytywizmu.

Jednak mimo wielu pozytywistycznych cech, Wokulski posiada także aspekty romantyczne, szczególnie w swoim podejściu do miłości. Jego uczucie do Izabeli Łęckiej jest zupełnie nieracjonalne i przypomina klasyczne uniesienia romantycznych bohaterów. Wokulski zakochuje się w kobiecie, którą idealizuje, nie zauważając jej prawdziwej natury. Jego miłość jest absolutna i staje się dla niego sensem życia, co ostatecznie prowadzi do jego zguby. Romantyczna wizja miłości jest u niego źródłem cierpienia i rozczarowania, ale mimo to nie potrafi się jej wyrzec.

W kontekście rozumienia sensu życia, Wokulski jest rozdzierany między pozytywistycznym podejściem do pracy i społecznego działania a romantycznymi marzeniami i tęsknotami. Jego wewnętrzny konflikt prowadzi do tragicznego końca, jednak w tej postaci można dostrzec próbę pogodzenia tych dwóch światów. Wokulski jest więc postacią złożoną, próbującą znaleźć równowagę między działaniem a uczuciem, marzeniem a rzeczywistością.

Podsumowując, Stanisław Wokulski jest zarówno romantykiem, jak i pozytywistą, co czyni go postacią fascynującą i złożoną. Jego życie to nieustanna próba znalezienia harmonii pomiędzy różnymi aspektami własnej osobowości i wartościami dwóch epok. Wokulski to symbol ludzkiej kondycji, poszukujący sensu życia w świecie pełnym sprzeczności.