Stanisław Wokulski - bohater romantyczny czy pozytywistyczny?

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 23.04.2025 o 17:54

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 11.04.2025 o 18:24

Stanisław Wokulski, główny bohater powieści "Lalka" Bolesława Prusa, to postać niezwykle złożona i wielowymiarowa, co czyni go jedną z najciekawszych postaci literackich epoki polskiego pozytywizmu. Jego życie, pełne sprzeczności i dramatycznych zwrotów akcji, stawia czytelnika przed pytaniem, czy Wokulski to bohater romantyczny, czy pozytywistyczny. Z jednej strony można dostrzec w nim cechy typowe dla bohatera romantycznego, takie jak idealizm i głęboka namiętność, z drugiej zaś, jako człowiek czynu, przedsiębiorczy i zorientowany na postęp, wykazuje on również cechy pozytywistyczne. Analizując postać Wokulskiego, warto zastanowić się, które z tych cech dominują, a także która z tych postaw jest bliższa współczesnemu czytelnikowi.

Rozpoczynając od cech romantycznych, Stanisław Wokulski to postać nękana przez namiętności i dążąca do spełnienia swych marzeń. Jego miłość do Izabeli Łęckiej jest wręcz archetypem miłości romantycznej - pełna pasji, irracjonalności, ale też cierpienia i niespełnienia. Wokulski idealizuje Izabelę, przypisując jej cechy, które daleko wykraczają poza rzeczywistość, co prowadzi go do licznych rozczarowań. Mimo że Izabela jest osobą próżną i powierzchowną, Wokulski trwa w swoim uczuciu, co w końcu staje się przyczyną jego upadku. To klasyczny przykład losu bohatera romantycznego, który nie potrafi oddzielić marzeń od rzeczywistości i płaci za to wysoką cenę.

Kolejnym elementem romantyzmu w postaci Wokulskiego jest jego indywidualizm i poczucie wewnętrznego wyobcowania. Pomimo licznych znajomości i pozycji w społeczeństwie, Wokulski jest w głębi duszy samotnikiem, którego nikt naprawdę nie rozumie. Jego życie wewnętrzne, bogate i skomplikowane, jest nieustannie w konflikcie z rzeczywistością, co prowadzi do poczucia izolacji i niemożności znalezienia swojego miejsca w świecie.

Jednak Wokulski to również postać silnie osadzona w realiach epoki pozytywizmu. Jest człowiekiem czynu, przedsiębiorcą, który dzięki własnemu talentowi i determinacji zdobywa majątek i wpływy. Działa na rzecz rozwoju gospodarczego kraju, z sukcesem prowadzi sklep, a także angażuje się w liczne przedsięwzięcia o charakterze społecznym. Wokulski wierzy w naukę i postęp, co objawia się w jego fascynacji nowymi technologiami i wynalazkami. Jego podróż do Paryża i zainteresowanie nowoczesnymi rozwiązaniami technologicznymi oraz udział w projektach społecznych są wyrazami jego pozytywistycznego podejścia do życia.

Pomimo jednakże imponujących osiągnięć zawodowych, Wokulski nie czerpie z nich pełni satysfakcji. Jego materialne sukcesy są przyćmione osobistymi dramatami, co sprawia, że trudno jednoznacznie określić go jako bohatera jedynie pozytywistycznego. Warto jednak zauważyć, że w pozytywistycznym ideale Wokulskiego przebijają się elementy romantyczne, jakby Wokulski był zawieszony między dwoma epokami, nie mogąc w pełni przynależeć do żadnej z nich.

Dla współczesnego czytelnika, szczególnie młodego, postać Wokulskiego może być bliższa w aspekcie pozytywistycznym. Żyjemy w czasach, które cenią inicjatywę, przedsiębiorczość i umiejętność przystosowania się do zmieniającego się świata. Jednak wciąż pozostają aktualne pytania o sens osobistych dążeń, o to, jak godzić aspiracje zawodowe z potrzebami emocjonalnymi. Wokulski, z jego sukcesami i porażkami, może być dla nas przestrogą przed zatraceniem się w pogoni za nierealnymi marzeniami kosztem rzeczywistych, osiągalnych celów. Jego historia pokazuje, że miłość i emocje, choć niezwykle ważne, nie powinny przesłaniać innych aspektów życia. Z tego względu jego pozytywistyczna strona, zorientowana na działanie i zmienianie świata na lepsze, może być szczególnie inspirująca i bliska dla współczesnego czytelnika. Jednak nie można też ignorować jego romantycznych tęsknot, które przypominają nam o tym, jak niezbędne w życiu są marzenia i pasja.