Miłość – potęga czy źródło klęski? Analiza na podstawie dwóch lektur obowiązkowych

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 22.03.2025 o 22:25

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 13.03.2025 o 19:50

Miłość od wieków jest jednym z najbardziej fascynujących tematów literatury, będąc zarówno źródłem wielkiej siły, jak i nieuniknionej klęski. Dwie lektury obowiązkowe, które szczególnie dobrze ilustrują tę dwoistość miłości, to „Cierpienia młodego Wertera” Johanna Wolfganga von Goethego oraz „Romeo i Julia” Williama Szekspira. Oba dzieła ukazują miłość jako potężne uczucie, które popycha bohaterów do działania, ale także prowadzi ich do ostatecznej klęski.

„Cierpienia młodego Wertera” to powieść epistolarna, w której młody Werter opisuje swoje uczucia w listach do przyjaciela. Miłość Wertera do Lotty jest głęboka i namiętna, jednak od samego początku skazana na niepowodzenie. Lotta jest zaręczona z innym mężczyzną, Albertem, co czyni sytuację Wertera niezwykle skomplikowaną i pełną napięcia. Miłość Wertera jest potężna – nadaje sens jego życiu, inspiruje go do poznawania piękna świata i wyrażania swoich najgłębszych uczuć. Jednak ta sama miłość prowadzi go do rozpaczy, ponieważ jest nieodwzajemniona. Werter staje się coraz bardziej poddany emocjom i ostatecznie wybiera śmierć jako jedyne wyjście z sytuacji, w której się znalazł. Jego miłość, choć potężna, staje się źródłem jego klęski, pokazując, jak destrukcyjne mogą być namiętności, które nie znajdują ujścia.

Podobnie jest w przypadku „Romea i Julii”, gdzie miłość jest zarówno wielką siłą, jak i tragedią. Romeo i Julia, dwoje młodych kochanków z dwóch zwaśnionych rodów – Montekich i Kapuletów, zakochują się w sobie bez pamięci. Ich miłość jest czysta i idealna, zdolna pokonać wszelkie przeszkody, jakie stawia przed nimi świat. Jest to uczucie, które inspiruje ich do odważnych decyzji i działań, ale jednocześnie nieuchronnie prowadzi do katastrofy. Konflikt między rodami oraz szereg nieporozumień i nieszczęśliwych zbiegów okoliczności doprowadzają do tragicznej śmierci obojga kochanków. Ich miłość, choć niezwykle silna, staje się źródłem klęski nie tylko dla nich samych, ale także katalizatorem dla pojednania ich rodzin, co paradoksalnie pokazuje, że miłość mimo wszystko ma moc sprawczą, zdolną zmienić rzeczywistość.

Analizując te dwa dzieła, można zauważyć, że miłość stanowi zarówno potęgę, jak i źródło klęski, w zależności od okoliczności i naturalnych ograniczeń narzucanych przez społeczeństwo oraz los. W „Cierpieniach młodego Wertera” miłość jest wewnętrzną potęgą, która determinuje działania i emocje bohatera. Jednocześnie ograniczenia zewnętrzne, takie jak zaręczyny Lotty, sprawiają, że ta miłość nie może być spełniona, co prowadzi do klęski Wertera. Natomiast w „Romeo i Julii” miłość ma potencjał do przełamania barier i ma pozytywny wpływ na zwaśnione rodziny, lecz jej spełnienie zostaje przekreślone przez niefortunny splot wydarzeń.

Istnieje jeszcze jeden wspólny element tych historii: obie narracje pokazują, jak absolutna i bezwarunkowa miłość może prowadzić do samounicestwienia. Werter, nie mogąc znieść bólu niespełnionej miłości, wybiera śmierć jako uwolnienie, kiedy wydaje się, że wszelkie nadzieje są stracone. Podobnie, Romeo i Julia podejmują ostateczne decyzje o własnym losie, gdy nie widzą możliwości życia bez siebie nawzajem. W obu przypadkach miłość dąży do pełni i nieskończoności, ale realia świata ją ograniczają, co w literaturze często kończy się tragicznie.

Podsumowując, miłość według literatury może być zarówno potęgą, jak i źródłem klęski. W „Cierpieniach młodego Wertera” oraz „Romeo i Julii” widzimy jej zdolność do przemiany i inspirowania, a jednocześnie jej destrukcyjną naturę, kiedy napotyka nieprzezwyciężalne przeszkody. Te historie pokazują, że miłość, mimo że jest jednym z najbardziej pożądanych i glorifikowanych uczuć, potrafi nieść ze sobą cierpienie i chaos, które prowadzą do nieuchronnego końca. W literaturze miłość może być dwojaką potęgą – twórczą i niszczycielską – a wybór, którą z nich się stanie w kontekście opowieści, często zależy od nieprzewidywalnych elementów rzeczywistości ludzkiej egzystencji.