Młodość: Wiara we własne możliwości czy lęk przed przyszłością?

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 13.04.2025 o 21:53

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 6.04.2025 o 16:01

Młodość to okres w życiu człowieka, który charakteryzuje się dynamicznymi zmianami, nie tylko fizycznymi, ale i psychicznymi. To czas pełen nadziei, marzeń, ale również i obaw związanych z przyszłością. W literaturze młodość często jest przedstawiana jako czas buntu, odkrywania siebie i poszukiwania własnej drogi. W tym kontekście można zadać pytanie, czy młodość to przede wszystkim wiara we własne możliwości, czy może lęk przed przyszłością? Odpowiedzi na to pytanie poszukam w literaturze polskiej, przywołując przykłady z wybranych dzieł.

Jednym z najbardziej znanych utworów, który porusza problematykę młodości, jest „Ferdydurke” Witolda Gombrowicza. Powieść ta wnika w psychikę młodego człowieka i ukazuje proces jego dojrzewania. Główny bohater, Józio, to dziewiętnastoletni mężczyzna, który mimowolnie zostaje ponownie wciągnięty w szkolne życie. Widzimy tu, jak młodość oscyluje między wiarą we własne możliwości a lękiem przed przyszłością. Józio z jednej strony jest świadomy swoich pragnień i ambicji, ale z drugiej strony zmaga się z wpływem środowiska, stereotypami i presją społeczną. Gombrowicz ukazuje, jak młodość stara się odnaleźć własną tożsamość, ale często napotyka lęk związany z oczekiwaniami i normami społecznymi. Młodzież w „Ferdydurke” musi zmierzyć się z własnymi ograniczeniami, podczas gdy lęk przed przyszłością wynika z niepewności co do miejsca w społeczeństwie, jakie przypadnie im w dorosłości.

Kolejnym dziełem, które można przytoczyć, jest „Przedwiośnie” Stefana Żeromskiego. Główny bohater, Cezary Baryka, to młody człowiek pełen energii i wiary w możliwość zmiany świata. Po powrocie z rewolucyjnej Rosji do Polski, Cezary zmaga się z rzeczywistością, która nie spełnia jego ideałów. Jego młodzieńcza wiara we własne możliwości jest silna i przejawia się w postaci marzeń o nowej, lepszej Polsce. Niemniej, wraz z postępem fabuły, Cezary zmaga się z lękiem przed tym, czy jego wizje są w ogóle możliwe do zrealizowania w kraju, który dopiero co odzyskał niepodległość. „Przedwiośnie” ukazuje więc młodość jako stan pełen emocji - nadziei, ambicji, ale również rozczarowań i obaw wynikających z niepewnej przyszłości.

Również w poezji Leopolda Staffa, jednego z czołowych poetów Młodej Polski, odnajdujemy refleksję nad istotą młodości. Wiersze Staffa często oddają hołd młodzieńczej wierze w siebie, w moc sprawczą działań, w potrzebę kreowania nowej rzeczywistości. Staff, poprzez swoją twórczość, inspiruje młodych do działania i wierzy w ich nieskończone możliwości. Jednak, poezja ta nie jest pozbawiona elementu refleksji nad kruchością ludzkiego losu, co może prowadzić do obaw o przyszłość. Staff w swoich utworach często balansuje między afirmacją życia a świadomością przemijalności i ryzyka niepewnej przyszłości.

Na podstawie wybranych przykładów z literatury polskiej, można stwierdzić, że młodość to czas pełen sprzeczności, w którym wiara we własne możliwości przeplata się z lękiem przed przyszłością. Zarówno w „Ferdydurke” Gombrowicza, poprzez postać Józia, jak i w „Przedwiośniu” Żeromskiego, za sprawą Cezarego Baryki, młodzi bohaterowie stoją przed wyzwaniem odnalezienia siebie w zmieniającym się świecie. Poezja Staffa stanowi zaś wyraziste świadectwo tej dwoistości młodzieńczej duszy.

Zależnie od indywidualnych doświadczeń, młodość może objawiać się jako czas odwagi i niezachwianej wiary w siebie albo jako przestrzeń pełna niepewności i lęku. Jednak to właśnie te przeciwstawne wartości - wola działania i obawy - czynią młodość okresem ważnym, kluczowym w formowaniu człowieka. Literatura daje nam wiele przykładów, że młodzieńcze rozterki są uniwersalne i niezależnie od epoki, w której są one rozpatrywane, odnoszą się do fundamentalnych ludzkich doświadczeń.