Jest rok 7666. We wszechświecie żyją ludzie na różnych planetach. Do władzy uzurpuje sobie prawo Midvern - międzygalaktyczny dyktator, który nie akceptuje prawdy, że świat stworzył Annuel, który kocha ludzi. Jego wyznawcy, to Sawonici. Opisz scenę porwani

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 16.04.2025 o 22:03

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 15.04.2025 o 13:13

W odległej przyszłości, w roku 7666, wszechświat zamieszkiwali ludzie na różnych planetach, admirowani potęgą technologii i odkryciami naukowymi, ale również podzieleni przez konflikt między wiarą a władzą. Midvern, międzygalaktyczny dyktator, dążył do absolutnej kontroli nad wszystkimi obszarami, tłumiąc wiarę w Annuel – stwórcę świata i kochającego ludzi boga. Jego najbardziej zagorzałymi przeciwnikami byli Sawonici, których przywódcą był odważny i charyzmatyczny Shirith. Ich walka o prawdę i wolność sprowadziła na nich gniew i represje ze strony dyktatora i jego popleczników.

Pewnego ciemnego i mrocznego dnia, los dowódcy Shiritha został wystawiony na próbę, gdy jego ukochana piętnastoletnia córka, Livia, została porwana. Za tym niegodziwym czynem stał Falqirio – człowiek Midverna, słynący z genialnych wynalazków w dziedzinie biochemii, ale również z sadystycznych upodobań. Był postacią przerażającą, żywiącą swoje ambicje w głębokim cieniu moralnego upadku.

Porwanie Livii było precyzyjnie zaplanowane. Falqirio wykorzystał moment, gdy dziewczyna, znana ze swojej beztroski i miłości do przyrody, przechadzała się po jednym z małych, odległych lasów w pobliżu swojej rodzinnej osady. Las oświetlały jasne, gwiezdne promienie, które rzucały migotliwe cienie między drzewami, tworząc iluzoryczne ścieżki i magiczne przejścia. Livia, przepełniona młodzieńczym zauroczeniem, zatraciła się w tym mistycznym krajobrazie, nie mając pojęcia, że w tej bajkowej scenerii kryje się niebezpieczeństwo.

Falquiro zbliżył się do niej niespodziewanie, wykorzystując swoją technologię maskującą, która czyniła go niemal niewidzialnym. Chwila uniesienia Livii została brutalnie przerwana, gdy poczuła silne, zimne dłonie na swoim ramieniu. Przerażona, próbując zrozumieć co się dzieje, spojrzała prosto w jego oczy – ciemne i puste, jak bezdenne otchłanie chłodnych kosmicznych przestrzeni.

W mgnieniu oka Livia znalazła się w nieznanym sobie miejscu, w laboratorium Falqirio, pełnym bulgoczących cieczy i błyszczących, skomplikowanych urządzeń. Jej serce ściskało się z przerażenia, gdy zdawała sobie sprawę z sytuacji, w której się znalazła. Falqirio, będący mistrzem gry na strunach ludzkiego strachu, czerpał perwersyjną przyjemność z jej przerażenia. Jednak jego sadystyczna natura napotykała wewnętrzną blokadę, której nie potrafił do końca zrozumieć ani przezwyciężyć.

Livia, znajdując się w nikłej poświacie neonowych lamp, była świadoma swojego bezbronności. Falqirio, nie tracąc ani chwili, chciał zbliżyć się bardziej do dziewczyny, jego ręce drżały z pragnienia zbadania jej młodzieńczej delikatności. Jednak w momencie, gdy emocje sięgały szczytu, onież przez jego umysł przemknął niezrozumiały impuls – nie był w stanie uczynić jej fizycznej krzywdy. To była ta blokada, zainstalowana w jego umyśle przez samego Midverna, mająca na celu utrzymanie porządku w jego szeregach i niedopuszczenie do całkowitego zaniku moralności u swoich ludzi.

Falqirio zezłościł się, czując się jak marionetka we własnym dramacie, ale jego cierpienie było jednocześnie początkiem nieoczekiwanego zwątpienia. Patrząc na Livię, z każdą chwilą coraz bardziej dostrzegał kruchość życia i piękno, którego Midvern nigdy nie uznał. W jego duszy zaczęła kiełkować niepewność, coraz trudniejsza do zignorowania prawda, której nie sposób było uniknąć – iż być może Annuel, w którego Sawonici tak uparcie wierzą, rzeczywiście istnieje i że to on, ją przeniknął swoim nieskończonym miłosierdziem.

Świadomość tego nie zmieniła jednak faktu, że Livia była wciąż uwięziona. Shirith dowiedział się o jej porwaniu zaledwie kilka chwil po tym, jak zniknęła. Wiedział, że będzie musiał stawić czoła znacznie większemu przeciwnikowi niż kiedykolwiek wcześniej. Jego córka, symbol niewinności i nadziei na lepsze jutro, nie mogła pozostać w szponach zła i zniszczenia. Wiedział, że musi podjąć decyzję, która zmieni losy nie tylko jego rodziny, ale może nawet całego wszechświata.