Wpływ lęków i wspomnień na człowieka na przykładzie „Romantyczności” Mickiewicza.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 21.11.2025 o 19:32

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 20.11.2025 o 18:15

Lęki i wspomnienia stanowią fundamentalne elementy ludzkiego życia, znacząco wpływając na nasze decyzje, emocje oraz postawy wobec rzeczywistości. W literaturze te aspekty często przybierają rolę centralnych motywów, nadając dziełom głębię i wielowymiarowość. Szczególnie interesujące w kontekście analizy wpływu lęków i wspomnień na bohaterów literackich są ballada „Romantyczność” Adama Mickiewicza oraz dramaty Molière’a „Skąpiec” i Williama Szekspira „Makbet”. Każde z tych dzieł oferuje bogaty materiał do refleksji nad tym, jak potężne mogą być to siły kształtujące ludzką osobowość i losy.

Wpływ lęków i wspomnień w „Romantyczności” Adama Mickiewicza

Karusia jest postacią, której głęboki lęk przed samotnością oraz śmiercią staje się wszechobecny, przenika niemal każdy aspekt jej życia. Nieustannie skonfrontowana z wizjami utraconej miłości, dziewczyna ucieka od rzeczywistości, zanurzając się w świecie, gdzie minione wydarzenia przeradzają się w jej bieżącą rzeczywistość. Ten proces skutecznie uniemożliwia jej normalne funkcjonowanie w społeczeństwie, co Mickiewicz z niezwykłą wrażliwością oddaje w swoim utworze.

Z drugiej strony, narrator, reprezentujący racjonalne, oświeceniowe podejście do życia, stara się logicznie wyjaśniać zjawiska, które Karusia uznaje za nadprzyrodzone. Ta postać jest symbolem sceptycyzmu wobec wszystkiego, czego nie można wyjaśnić przez naukę i logikę, odrzucając wiarę w zjawiska nadprzyrodzone jako zabobon. Jednak nawet najbardziej przekonujące argumenty logiczne i racjonalne nie są w stanie wpłynąć na sposób, w jaki Karusia postrzega rzeczywistość oraz przeżywa żałobę. Ta konfrontacja pokazuje, że lęki i wspomnienia mogą mieć większą moc niż najbardziej racjonalne myśli i dowody.

Lęki i wspomnienia w „Skąpcu” Molière’a

Ta obsesja na punkcie bogactwa wpływa destrukcyjnie nie tylko na jego życie, ale również na relacje z dziećmi. Harpagonowi brakuje zdolności do odczuwania prawdziwej miłości i zaufania. Jego lęk przed stratą materialną sprawia, że żyje w ciągłej paranoi, co w konsekwencji prowadzi do wewnętrznej izolacji i nieufności wobec wszystkich wokół, nawet własnej rodziny. Relacje z jego synem i córką są skomplikowane, pełne dystansu i niechęci, co pokazuje, jak lęki mogą prowadzić do alienacji i wewnętrznych konfliktów.

Lęki Harpagona są na tyle silne, że każda potencjalna strata majątku wywołuje w nim niekontrolowany strach, przekształcając go w człowieka pełnego obaw, który dostrzega zagrożenie wszędzie. Skutek tego jest taki, że Harpagon staje się więźniem własnych lęków, co jest dla niego źródłem ogromnego stresu i izolacji, zamiast zadowolenia z posiadanych dóbr.

Lęki i wspomnienia w „Makbecie” W. Szekspira

Makbet, driven by fear and ambition, pierswo popełnia królobójstwo, zabijając króla Dunkana, aby sięgnąć po koronę. Jego działanie jest ilustracją tego, jak lęk przed przegraną oraz obsesja na punkcie władzy mogą przerodzić się w destrukcyjne siły. Początkowy triumf szybko zmienia się w głęboki kryzys psychiczny, gdy wspomnienia popełnionych zbrodni zaczynają go prześladować. Staje się paranoikiem, obsesyjnie bojącym się utraty zdobytej pozycji.

Podobnie, Lady Makbet, która początkowo jest wsparciem dla męża w jego dążeniach do władzy, również staje się ofiarą lęków i wspomnień. Jej determinacja i ambicje przekształcają się w wyrzuty sumienia i szaleństwo, ukazując, jak destrukcyjny może być wpływ przeszłości na teraźniejszość. Przypomnienia o dokonanych czynach nie pozwalają jej zaznać spokoju, prowadząc do jej psychicznego rozkładu i tragicznego końca.

Konteksty literackie

Innym przykładem jest „Proces” Franza Kafki, w którym główny bohater, Josef K., doświadcza bezpodstawnego oskarżenia i długotrwałego procesu, co wywołuje w nim ogromny lęk przed niezrozumiałym systemem prawnym i jego niesprawiedliwością. Lęki związane z walką o sprawiedliwość oraz wspomnienia z kolejnych etapów postępowania są przytłaczające, prowadząc do jego psychicznej destrukcji.

Podsumowanie

Te literackie przykłady ukazują, że lęki i wspomnienia mogą działać zarówno jako niszczące siły, jak i jako przewodniki kierujące naszymi wyborami. Każde z tych dzieł podkreśla, że wpływ tych wewnętrznych przeżyć na nasze życie jest niezaprzeczalny i często zdominowany przez emocje, które nie zawsze poddają się racjonalnemu wyjaśnieniu.