Pogłębiona charakterystyka Hamleta z cytatami i oceną postaci

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: dzisiaj o 12:03

Charakterystyka Hamleta

Hamlet, bohater tytułowej tragedii Williama Szekspira, jest jedną z najbardziej złożonych i intrygujących postaci w historii literatury światowej. Zyskał nawet miano „bohatera hamletycznego” – archetypu człowieka intelektualnie i emocjonalnie nadwrażliwego, skazanego na wewnętrzne rozdarcie i niemożność podjęcia jednoznacznej decyzji. W polskiej tradycji edukacyjnej Hamlet jest bohaterem praktycznie obowiązkowym, a cytaty z dramatu Szekspira często pojawiają się jako punkt wyjścia do analizy egzystencjalnych problemów człowieka.

Wygląd zewnętrzny i pochodzenie Hamlet jest duńskim księciem, synem zamordowanego króla Hamleta i królowej Gertrudy. Jest młody, wykształcony na uniwersytecie w Wittenberdze, o czym Szekspir wspomina kilkakrotnie: „Przyjacielu, udał się do Wittenbergi, miejsca swego nauki” (akt I, scena 2).

Opisów jego wyglądu brak, ale z zachowań i wypowiedzi można wywnioskować, że jest człowiekiem o melancholijnej, zamyślonej prezencji, często pogrążonym w żałobie: „Jak długo, dobry ojcze, być mogę czarny w obliczu swym?” (akt I, scena 2).

Charakter i osobowość Hamlet wyróżnia się przenikliwością intelektualną, poczuciem humoru, ale też głębokim sceptycyzmem i krytycznym stosunkiem do otaczającego świata. Jest bohaterem tragicznym — rozdarty między obowiązkiem moralnym pomszczenia ojca, a własnymi wątpliwościami natury filozoficznej i egzystencjalnej. To czyni go bohaterem hamletycznym – kimś, kogo siła analizy i wątpliwości paraliżuje w działaniu.

Bohater hamletyczny i jego dylematy Hamlet jest archetypem bohatera hamletycznego. Termin ten oznacza człowieka, którego dominuje postawa ciągłego roztrząsania wszelkich pytań moralnych, intelektualnych i uczuciowych. Hamlet zadaje sobie pytania o sens czynów, o wartość odwetu, o istnienie Boga i znaczenie śmierci. Najlepiej świadczy o tym słynny monolog: „Być albo nie być – oto jest pytanie.” (akt III, scena 1)

Ten cytat stał się symbolem wątpliwości i tragizmu ludzkiego istnienia. Hamlet nie potrafi zdecydować się na natychmiastową zemstę, choć duch ojca wyraźnie domaga się pomszczenia: „Mściwego ducha synem jestem ja!” (akt I, scena 5) Jednak kwestionuje on moralność tego działania: „Ależ sumienie! O, sumienie, ty niweczysz męstwo w nas.” (akt III, scena 3)

Wybór tragiczny Hamlet, jako klasyczna postać tragiczna, staje przed wyborem tragicznym. Musi wybrać między zemstą – działaniem zgodnym z wolą Ducha i tradycją, a własnymi zasadami moralnymi, które powstrzymują go przed morderstwem. Jego wahania są źródłem cierpienia nie tylko dla niego, ale i dla osób wokół: śmierć Ofelii, Poloniusza czy Laertesa są konsekwencją jego decyzji. Ostatecznie Hamlet decyduje się na działanie, ale jest to akt rozpaczy i koniec drogi wewnętrznych rozterek: „Czas się wyrywa z przegubu; O przeklęty losie, Że jestem zmuszony go naprawiać!” (akt I, scena 5)

Wybór tragiczny Hamleta polega na tym, iż każda z podjętych przez niego opcji prowadzi do cierpienia i klęski — albo traci własne człowieczeństwo przez zemstę, albo przez bezczynność pozwala triumfować złu.

Moja ocena postaci W moim przekonaniu Hamlet jest postacią fascynującą i głęboko ludzką. To nie tylko mściciel, ale przede wszystkim człowiek rozdarty, podatny na wątpliwości, przenikliwy, obdarzony ironicznym dystansem. Można powiedzieć, że Hamlet antycypuje postawy egzystencjalne typowe dla XIX-wiecznych i XX-wiecznych intelektualistów, takich jak bohaterowie Dostojewskiego czy Gombrowicza.

Jednocześnie irytować może jego niezdecydowanie, przewlekanie decyzji, chwilami okrucieństwo (np. wobec Ofelii). Jednak w tym właśnie przejawia się jego tragizm – Hamlet pokazuje, jak trudno jest być naprawdę wolnym człowiekiem, rozstrzygać własne losy i nadawać im sens w świecie pełnym sprzeczności.

Podsumowanie Hamlet to uosobienie bohatera hamletycznego, którego wybór tragiczny przynosi mu zgubę, ale też uniwersalną wielkość. Poprzez rozterki Hamleta Szekspir ukazuje ponadczasową prawdę o ludzkiej kondycji: „Istnieje więcej rzeczy na niebie i ziemi, Horacjo, niż się waszym filozofom śniło.” (akt I, scena 5)

Hamlet to postać, która zmusza czytelnika do refleksji nad naturą moralności, wolności i człowieczeństwa – dlatego jego tragedia pozostaje aktualna do dziś.