Propozycje moralne w ujęciu Alberta Camusa i Josepha Conrada.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 10.01.2024 o 14:04

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 10.01.2024 o 6:30

W literaturze dwudziestowiecznej, szczególnie w powieściach Josepha Conrada i Alberta Camusa, silnie zaznacza się problematyka moralna. Obaj autorzy zgłębiali istotę ludzkiej natury, zmagania z własnym sumieniem, podejście do dobra i zła, a także konflikty etyczne niezwykle istotne w kontekście ówczesnych wydarzeń, jak okres kolonializmu czy druga wojna światowa.

Joseph Conrad, brytyjski pisarz polskiego pochodzenia, w swoich dziełach często skupiał się na opisie skomplikowanych sytuacji moralnych, w których jednostka stoi wobec pokusy, zła lub własnej słabości. Jednym z najbardziej znaczących jego utworów jest powieść "Jądro ciemności", przedstawiająca podróż Charlesa Marlowa do serca Afryki, gdzie spotyka on tajemniczego i despotycznego Kurta, człowieka, który oddał się dzikiej naturze i własnym pragnieniom. Wzrastające zło wewnętrzne Kurta obrazuje degradację człowieka, który traci moralne kompasy w obliczu kolonialnej eksploatacji i wewnętrznych pragnień. Conrad pokazuje, że cywilizacja europejska, choć pozornie niesie postęp, może być w rzeczywistości zasłoną dla okrucieństwa i barbarzyństwa.

Albert Camus, francuski pisarz i filozof, reprezentował nurt egzystencjalistów i opierał swoją twórczość na opisie ludzkiej kondycji w absurdalnym świecie. W powieści "Dżuma" przedstawia miasto Oran, nawiedzone przez tytułową zarazę. Opisuje to wydarzenie jako metaforę zła, które może w każdej chwili zaatakować oraz jako próbę zrozumienia, jak ludzie zachowują się w obliczu tragedii. Jeden z głównych bohaterów, doktor Rieux, podejmuje nierówną walkę z chorobą, stając się symbolem człowieka, który pomimo braku nadziei na sukces, działa z poczuciem odpowiedzialności i moralnego obowiązku.

Podobnie w "Obcym", Camus kreśli postać Meursaulta, który żyje w apatii i obojętności. Jego czyny nie są podyktowane konkretnymi wartościami, ale sytuacją, co prowadzi do popełnienia morderstwa i późniejszego procesu. Camus ukazuje w tym utworze absurdalność egzystencji i brak obiektywnych wartości, które mogłyby zarządzać ludzkim życiem.

W obu przypadkach, zarówno u Conrada, jak i u Camusa, napotykamy bohaterów osadzonych w sytuacjach skrajnych, w których muszą oni dokonać wyboru. Jednakże, podczas gdy Conrad skupia się na zewnętrznych wpływach i destrukcyjnym działaniu kolonializmu na człowieka, Camus koncentruje się na wewnętrznych przesłankach, na absurdzie i bezsensie istnienia.

Podsumowując, zarówno Joseph Conrad, jak i Albert Camus w swojej twórczości literackiej prezentują różne propozycje moralne. Conrad zwraca uwagę na etyczne zagrożenia wynikające z imperializmu i kolonializmu, niewolniczej pracy i dehumanizacji. Z kolei Camus skłania do refleksji nad indywidualną odpowiedzialnością i wyborem w warunkach absurdalnego świata, gdzie tradycyjne wartości już nie obowiązują. Obaj jednak są zgodni, że człowiek stoi w obliczu wyborów moralnych, które definiują jego istnienie i działania. Przyglądając się dokładnie ich twórczości, możemy dojść do wniosku, że ostrzegają przed rezygnacją z poszukiwań moralnego kompasu, pomimo ogromnych trudności, jakie na tej drodze napotykamy.