Konstytucyjny Aspekt Ochrony Zdrowia.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 16.01.2024 o 14:57

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 14.01.2024 o 23:24

Prawo do ochrony zdrowia jest jednym z podstawowych praw każdego obywatela. W Polsce, konstytucyjne zagwarantowanie tego prawa jest wyrazem troski państwa o dobro swoich obywateli oraz o potrzebę tworzenia systemu ochrony zdrowia dostępnego dla wszystkich, niezależnie od ich statusu materialnego czy społecznego.

Konstytucja RP z 2 kwietnia 1997 roku odnosi się do zagadnienia ochrony zdrowia w kilku swoich artykułach. Przede wszystkim wstępnie zagwarantowanie prawa do ochrony zdrowia znajduje się w artykule 68. Zgodnie z jego treścią, każdy obywatel ma prawo do ochrony zdrowia. Państwo zobowiązane jest zapewnić obywatelom równy dostęp do świadczeń opieki zdrowotnej, finansowanych ze środków publicznych. Co więcej, osobom znajdującym się w trudnej sytuacji materialnej, jak i tym, których życie, zdrowie lub czystość wymagają niezwłocznej pomocy, świadczenia powinny być zapewnione bezpłatnie.

Zgodnie z art. 68 ust. 2 Konstytucji, państwo zapewnia wszechstronną opiekę zdrowotną obywatelom znajdującym się w wieku emerytalnym, a także osobom niepełnosprawnym i dzieciom. Realizuje to poprzez ustanawianie i utrzymywanie odpowiednich instytucji i wsparcia finansowego dla ludzi w tych grupach.

Kolejnym ważnym aspektem jest obowiązek państwa, wynikający z art. 68 ust. 3, do zapobiegania chorobom epidemicznym oraz zwalczaniu takich chorób. W ramach tego obowiązku, państwo prowadzi działania profilaktyczne i organizuje szczepienia ochronne, mające na celu ograniczenie ryzyka wystąpienia i rozprzestrzeniania się chorób.

Konstytucja w art. 68 ust. 4 stanowi również, że publiczne władze są zobowiązane do zapewnienia warunków dla poprawy stanu zdrowia obywateli. Zobowiązuje to państwo m.in. do prowadzenia polityki ekologicznej, promowania zdrowego stylu życia oraz zapewnienia dostępu do żywności i wody.

Artykuł 71 Konstytucji RP nakłada na państwo szczególną odpowiedzialność w zakresie ochrony zdrowia matki i dziecka. Zobowiązuje ono do tworzenia szczególnych programów dla kobiet w ciąży, ułatwiających im dostęp do pomocy medycznej oraz do edukacji prenatalnej i postnatalnej.

Należy też wspomnieć o art. 47, który mówi o prawie do prywatności osobistej, co w praktyce oznacza także ochronę danych osobowych, również tych dotyczących zdrowia.

Warto zaznaczyć, że konstytucyjne zapisy są punktem wyjścia do tworzenia szczegółowych ustaw, które mają na celu ich realizację. W demokratycznym państwie prawa, ochrona zdrowia jest nie tylko kwestią finansowania świadczeń, ale także odpowiedniej organizacji systemu opieki zdrowotnej, którego misją jest zarówno leczenie, jak i zapobieganie chorobom i promowanie zdrowia.

Kryteria dostępu do niektórych świadczeń, sposób ich realizacji i aspekty kontroli jakości systemu zdrowia zostały uregulowane w ustawach niższego rzędu, takich jak ustawa o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz ustawa o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta.

Pomimo konstytucyjnych gwarancji, system ochrony zdrowia w Polsce boryka się z wieloma problemami: niedofinansowaniem, nierównym dostępem do usług w różnych regionach kraju, nadmiernymi kolejami do specjalistów i zabiegów oraz wyzwaniami związanymi z demograficznymi zmianami w społeczeństwie. Dlatego też, zdrowie publiczne i jego ochrona należą do priorytetów działalności państwa.

Podsumowując, konstytucyjny aspekt ochrony zdrowia w Polsce jest wyrazem deklaracji państwa o zapewnienie obywatelom równego dostępu do świadczeń zdrowotnych oraz o stworzenie takich warunków życia, które będą sprzyjać podnoszeniu poziomu zdrowia i zapobieganiu chorobom. Realizacja tych zobowiązań wymaga jednak ciągłego angażowania zasobów publicznych, monitorowania systemu ochrony zdrowia oraz adaptacji do zmieniających się potrzeb społeczeństwa.