Czy dobra materialne czynią człowieka szczęśliwym? "Skąpiec" Molier.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 25.01.2024 o 19:01

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 24.01.2024 o 17:36

Pytanie o to, czy dobra materialne czynią człowieka szczęśliwym, to zagadnienie, które fascynuje ludzkość od wieków. Molier w "Skąpcu" małymi i wielkimi pędzlami maluje portret człowieka, którego życie obraca się wokół właśnie takiego dążenia — poskramiania swoich potrzeb do skrajności w pogoni za materialnym bogactwem.

Skąpiec Harpagon, główna postać sztuki, jest doskonałym przykładem na to, jak obsesja na punkcie gromadzenia dóbr materialnych stopniowo pochłania całe życie, doprowadzając w rezultacie do zniszczenia relacji z najbliższymi, izolacji od reszty społeczeństwa oraz do wszechogarniającej paranoi. Harpagon jest wysoce nieufny, podejrzliwy i skłonny do osądzania każdego, kto zbliża się choćby na krok do jego majątku.

Każda czynność w życiu Harpagona jest podporządkowana oszczędności i zgromadzeniu jak największego majątku. Ta życiowa filozofia prowadzi do wręcz absurdalnych sytuacji, gdzie skąpiec gotów jest odmówić sobie i swoim dzieciom zaspokojenia podstawowych potrzeb byle tylko zaoszczędzić. Ostatecznie Harpagon traci kontrolę nad własnym domem i kontakt z dzieciństwem swoich dzieci, które w desperacji dążą do osiągnięcia własnego szczęścia, nawet kosztem ojcowego majątku.

Harpagon, przez swoje zachowanie, staje się postacią tragiczną – w istocie samotną i nieszczęśliwą, pomimo ogromnego majątku, który zgromadził. W ramionach Skąpca poufałość i miłość ustępują miejsca podejrzeniom i obsesji na punkcie pieniężnego ekwiwalentu. Przez cały czas jego fortuna, zamiast być źródłem radości, staje się źródłem nieustającego niepokoju. Harpagon nie potrafi się cieszyć swoim bogactwem, gdyż zawsze obawia się, że ktoś go okradnie.

Ta komiczna postać z tragizmem w tle daje nam wyraźny obraz, że nadmierne przywiązywanie wagi do dóbr materialnych może prowadzić do alienacji, samotności i wewnętrznego nieszczęścia. Molier pokazuje, że prawdziwe szczęście nie leży w gromadzeniu majątku, ale w ludzkich relacjach – miłości, przyjaźni, zaufaniu – których Harpagon pozbawia się w pogoni za złotem.

Jakże trafna jest myśl, że żądza posiadania potrafi zniewolić człowieka silniej niż niewola fizyczna. Przywołuje to na myśl współczesny świat, gdzie konsumpcjonizm zdaje się być nową religią. Zastanówmy się, ile razy słyszymy, że szczęście to nowy samochód, drogi telefon czy markowe ubrania. Czy jednak posiadanie ich rzeczywiście przynosi spełnienie, czy też tylko chwilową satysfakcję, po której następuje głód nowych dóbr?

Porównując świat Moliera do dzisiejszych czasów, widać, że choć minęły wieki, ludzkie dążenia i pokusy pozostają podobne. Harpagon jest więc ostrzeżeniem – symbolizuje pułapkę, w którą może wpaść każdy z nas, poświęcając na ołtarzu materializmu to, co w życiu najcenniejsze: miłość do bliskich, wewnętrzny spokój i umiejętność czerpania radości z tego, co naprawdę ważne.

Podsumowując, Molier w "Skąpcu" daje do zrozumienia, że dobra materialne nie są gwarantem szczęścia. Są wręcz przeciwnie – potrafią zdominować życie człowieka do tego stopnia, że życie to stanie się puste i ogarnięte niepokojem. Szczęście zdaje się być czymś, co nie da się kupić za żadne pieniądze, a co czerpie się z głębi ludzkich relacji, z doświadczeń, które wspólnie tworzymy i przeżywamy.