Niezależny Samorządny Związek Zawodowy "Solidarność" - wypracowanie.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 3.02.2024 o 22:02

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 24.01.2024 o 22:00

Niezależny Samorządny Związek Zawodowy "Solidarność" był pierwszą w bloku socjalistycznym wolną i niezależną od wpływów władz związkową organizacją. Jego powstanie stało się fenomenem na skalę światową i znacząco wpłynęło na przemiany polityczne w Polsce oraz w innych krajach Europy Wschodniej. Historia tego ruchu jest świadectwem walki o wolność, prawa człowieka, godność pracy i solidarność społeczną.

Geneza "Solidarności" ma swój początek w sierpniu 1980 roku, gdy w Stoczni Gdańskiej wybuchł strajk. Pracownicy protestowali przeciwko podwyżkom cen, nadużyciom władzy oraz brakom w żywności i artykułach pierwszej potrzeby. Strajkujący domagali się także przywrócenia do pracy zwolnionych kolegów, w tym Anny Walentynowicz i Lecha Wałęsy. Z czasem strajk przybrał formę ogólnopolskiego ruchu, do którego dołączyły inne zakłady pracy.

Strajkujący opracowali 21 postulatów, których spełnienie było warunkiem zakończenia protestów. Wśród nich znajdowały się żądania takie jak prawo do strajku, wolne soboty, zwiększenie płac, czy ograniczenie cenzury. Najważniejszym jednak postulatem było powołanie niezależnych związków zawodowych. W wyniku negocjacji z rządem PRL, które trwały ponad dwa tygodnie, 31 sierpnia 198 roku podpisano porozumienia sierpniowe, na mocy których władze zgodziły się na spełnienie większości postulatów, w tym na legalizację niezależnych związków zawodowych.

Już 10 listopada 198 roku "Solidarność" została zarejestrowana i tym samym stała się pierwszą niepodlegającą kontrolom władz związkową organizacją w bloku wschodnim. Lech Wałęsa, jeden z liderów strajków sierpniowych, został wybrany na przewodniczącego związku. W krótkim czasie "Solidarność" skupiła w swoich szeregach około 10 milionów członków, stając się masowym ruchem społecznym.

Związek ten odgrywał znaczącą rolę na polskiej scenie politycznej począwszy od momentu swojego powstania. Organizował liczne strajki, manifestacje, akcje informacyjne i edukacyjne, a także propagował ideę poszanowania praw pracowniczych i obywatelskich. Był też miejscem spotkań i dialogu między różnymi środowiskami opozycyjnymi, co przyczyniło się do jednoczenia społeczeństwa w duchu solidarności.

Sytuacja gospodarcza i polityczna Polski lat 80. była bardzo trudna. Stopniowe pogarszanie się warunków życia, braki w zaopatrzeniu oraz wzrost niezadowolenia społecznego sprawiły, że władze PRL próbowały ograniczyć działania "Solidarności". Sytuacja ta doprowadziła do wprowadzenia stanu wojennego w dniu 13 grudnia 1981 roku, co było związane z zawieszeniem działalności "Solidarności", aresztowaniem wielu jej działaczy i ograniczeniem wolności obywatelskich.

Mimo licznych represji "Solidarność" przetrwała w podziemiu, stanowiąc ważny punkt oporu przeciwko komunistycznemu reżimowi. Działała jako symbol nadziei, kontynuując swoją działalność mimo zakazów. Jej ideały i postulaty były inspiracją do dalszych zmagań o demokratyczną Polskę.

Na przełomie lat 80. i 90., również dzięki "Solidarności", w Polsce doszło do zmian ustrojowych. W roku 1989, w wyniku obrad Okrągłego Stołu i późniejszych częściowo wolnych wyborów, rozpoczął się proces transformacji ustrojowej, który ostatecznie doprowadził do upadku systemu komunistycznego w Polsce. "Solidarność" odegrała kluczową rolę w tych historycznych wydarzeniach, a jej wpływ na kształtowanie niepodległej i demokratycznej Polski jest niepodważalny.