"Eugeniusz Rastignac coraz głębiej wnika w kręgi paryskiego piekła i coraz doskonalej przystosowuje się do rządzących w nich praw” - rozwiń cytat

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 29.01.2024 o 11:32

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 27.01.2024 o 22:56

W powieści "Ojciec Goriot" Honoriusza Balzaka poznajemy historię młodego i ambitnego studenta prawa, Eugeniusza Rastignaca, który przybywa do Paryża z prowincjonalnego miasta. Jego droga przez zatłoczone ulice i sale balowe stolicy Francji jest zarówno wędrówką ku sukcesowi, jak i symbolicznym zejściem do "paryskiego piekła", które rządzi się własnymi, często niemoralnymi zasadami. W tej podróży Eugeniusz nauczy się adaptacji do tych praw, jednak jaką cenę będzie musiał zapłacić, by ostatecznie stawić czoła samemu społeczeństwu?

Rastignac, reprezentujący młode pokolenie pełne nadziei i planów na przyszłość, początkowo jest postacią pełną ideałów i chęci zmiany świata na lepsze. Jego ambicje pokierują go wprost w ramiona paryskiego społeczeństwa z jego bogactwem i dekadencją. Wpływ tego środowiska będzie mieć ogromne znaczenie na kształtowanie się osobowości Eugeniusza oraz jego systemu wartości.

Zetknięcie z paryskim "piekłem" rozpoczyna się od pierwszych prób wbicia się w paryskie życie towarzyskie. Rastignac, szybko oczarowany splendorem arystokracji, staje przed koniecznością sprostania nie tylko oczekiwaniom społecznym, ale również finansowym. W tej walce z ograniczeniami, jego osoba zostaje wystawiona na próbę.

Moralne kompromisy stają się nieodłącznym elementem drogi do sukcesu, której odważnie podąża Eugeniusz. Przemiana, jaka zachodzi w jego charakterze pod wpływem doświadczeń w Paryżu, znajduje odbicie w relacjach zarówno z hrabiną de Beauséant, jak i złowieszczym Vautrinem, który staje się swoistym mentorem w dziedzinie osiągania celów. Wpływ tego ostatniego jest kluczowy dla zrozumienia, jak głęboko Rastignac zagłębia się w zniewalający świat bogactwa i władzy, na co pozwalają mu coraz bardziej elastyczne zasady moralne.

Eugeniusz’s dylematy między etyką a pragmatyzmem są jednym z głównych wątków powieści. Propozycja Vautrina, obiecująca szybkie wzbogacenie się poprzez spisek, wprowadza Rastignaca w świat niemoralnych wyborów. Jego wewnętrzna walka z pokusą łatwego sukcesu jest jednocześnie konfrontacją z jego własnymi przekonaniami. Relacje z ojcem Goriote i jego córkami, Delphiną i Anastazją, stają się dla Rastignaca lustrem, w którym odbijają się sprzeczne oblicza paryskiej rzeczywistości.

Ostateczne obrachunki Rastignaca z własnym sumieniem są dowodem na przebudzenie moralne bohatera. Jego odrzucenie niemoralnych propozycji, konflikt wewnętrzny i powrót do korzeni rodzinnych to oznaka, że mimo wszystko pozostał w nim człowiek, który nie zgubił całkowicie własnej tożsamości w gąszczu paryskich intryg. Wyniesione wnioski i perspektywy na przyszłość są dla niego krokiem w kierunku zrozumienia, że sukces osiągnięty za wszelką cenę może nie być wart osobistych ofiar.

Przemiany moralnej Rastignaca nie można oddzielić od obrazu społeczeństwa epoki, które Balzac ukazuje w swojej powieści. Bohater jest symbolem przemian, jakie zachodzą w człowieku, gdy stawia czoła wyzwaniom kapitalistycznego świata, który nieraz zmusza do wyborów pomiędzy bogactwem a etycznym postępowaniem.

Podkreślenie roli pieniądza oraz wpływu społeczeństwa na moralność jednostki jest jednym z kluczowych aspektów tego wypracowania, które ma na celu zamyślenie się nad aktualnością problemów poruszanych przez Balzaka w kontekście współczesności. Czytelnik współczesny nadal znajduje echa tych dylematów w otaczającym go świecie, pełnym pułapek i pokus.

Dzieło Balzaka kończy się dla Rastignaca ostrzeżeniem i przestrogą – nie warto zatracić siebie dla złudzenia sukcesu. "Ojciec Goriot" jest ponadczasowym manifestem, który uczy, jak zachować równowagę w pędzie do osiągnięcia celów oraz jak nie zapomnieć o fundamentalnych wartościach, które czynią nas ludźmi. Ta lekcja jest równie ważna dzisiaj, jak w dziewiętnastowiecznym Paryżu.