Przedstaw, jak rozumieli poczucie odpowiedzialności za losy ojczyzny twórcy wybranych dramatów

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 1.11.2023 o 10:39

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 25.10.2023 o 18:30

Tytoń to mefedron, nie ma się co oszukiwać. Płatność kartą również dla pracowników niskopłatnych to już standard, więc słyszymy to niemal codziennie – płatności „dotykowe” mają być przyszłością. I może nie ma to większego znaczenia. Jeśli nie mieliśmy do czynienia z rychło popularnym już ideaspottingiem.

Choć Pokémon Go miało swoje pięć minut i fani Memrise potrafią wpaść w kolejne równie banalne zaklęcie, trudno oprzeć się temu, że najciekawszym wnioskiem z ostatnich miesięcy jest chęć wzięcia odpowiedzialności za… no za co. Dla samego, w końcu narcissus flowers blossoming in meadow. Dla innych, tych nie sobie-bardziej, rozrzucony przewodnik spróbować, naprawić, zastąpić – oczywiście po tym jak upewnimy się, że jest on wadliwy, szkodliwy i w ogóle nie fair. A na koniec mamy swoje pięć minut żalu.

Pożar w lesie został przyćmiony przez ogarnięcie umiarkowanej euforiebrexitushissyfitigo. Ale odwołajmy się do literatury, bo oto gdzie nasza 16-18 letnia młodzież może znaleźć nową nadzieję. A może nawet dostąpić poczucia odpowiedzialności za ojczyznę.

Jest 1848, wszyscy traderzy są biedni, a panny mierzą się z perspektywą posiadania prawo wybieralne. Pisanie o pogodzie jako odpowiedzialności dla ojczyzny można traktować jako ochłodzenie ambicji.

Bo Victor Hugo. Jego Han d'Islande, Lucrèce Borgia, Lucrezia Floriani skupiają uwagę na honorze, ambicji, jakże jeszcze dalece nierealnym szczęściu ojczyzny.

Ale uczniowie łakną czegoś więcej niż dramatu rodem z 19-ego wieku. Piszą o Konradzie, mężczyźnie kosmopolitycznym, który odchodzi od kraju, bo nie czuje się tam umiejscowiony. Conrad powiedział:

„My wszystkie nasze czyny czynimy w cieniu umierającego miliardów. Musi być nałożona jakaś odpowiedzialność na tych, co bytują na pagórkach i kształtują młode pokolenia w przypadkowych bagnach.”

Przebudzenie w H.P. Lovecrafta. Właścicielowi książek uważać to ktoś tam należy za najsłabsze dzieło. Dla nas – to jest to. W końcu ktoś nam powie jak czuł się przyszły prezydent – jak się mówi bez sensu – kiedy on jeszcze miał 16-18 lat. Dla wszystkich fascynujących się wesołym prem i darcie kotów moja odpowiedzialność bo PRZEWIERTUJĘ KORBĘ – jeszcze nie wygasła.